HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
ว่านฮองเฮา
นักเขียน : ดาหลา/อาเธน่า
จำนวนผู้เข้าชม : 407,495 ครั้ง
ถั่วนกฉิน

               สวรรค์...สวรรค์ เหตุใดหนทางความรุ่งเรืองของนางจึงร้อนแรงเช่นนี้ สวรรค์ หากเบื้องบนมีหูท่านคงได้ยินเสียงคนผู้หนึ่งที่กำลังนั่งอยู่หน้าเตาคร่ำครวญถึงสวรรค์อยู่เป็นแน่ ใบหน้าของนางผู้นั้นอังอยู่กับกองไฟกองใหญ่ สองมือยกเอาหลังมือขนานรับกับหน้าไฟดังเช่นใบหน้า เหงื่อหยดติ๋งๆกระทบขี้เถ้าอุ่นๆเป็นหลุมเล็กๆ ด้านข้างมีเพื่อนร่วมชะตากรรมที่กำลังนั่งเงียบด้วยอาการยกมือรับไฟเหมือนกันกับนาง

               ยังคงอยู่ใต้ดิน แต่สวีเหม่ยกลับรู้สึกเหมือนกำลังตกอยู่ในนรก หลายครั้งที่นางทรมานจนแทบทานทนไม่ไหวร่ำๆจะยุติการกระทำอันแสนจะบ้าบิ่นนี้...แต่เปลน้อยๆที่สงบเงียบ ที่ๆองค์ชายบรรทมกลับทำให้ใจที่นึกสงสารตนเองกลับมาเข้มแข็งทุกครั้งไป องค์ชายน้อยๆของนาง...องค์ชายผู้เป็นเด็กดีของนาง ตั้งแต่ถือกำเนิดออกมาพระองค์กรรแสงน้อยครั้งมาก หากไม่เพราะหิวหรือไม่สบายตัวแล้วสวีเหม่ยรับประกันว่าจะไม่มีใครได้ยินเสียงพระองค์ร้องไห้แน่ ผิดกับองค์หญิงน้อยที่เห็นทีจะเลี้ยงยาก เกิดมาสิบวัน!...ร้องทั้งวันทั้งคืน อยู่มาหนึ่งเดือน!!...ก็ยังคงร้องงอแงอยู่เช่นนั้น งอแงจนคนในอุโมงค์แห่งนี้พากันระอา ยามองค์หญิงร้องไห้หนักๆฮองเฮาก็จะร้อนพระทัยมาดูแลจนล้า นางและหลี่เปี้ยนนั้นจำใจต้องมารับอุ้มต่อเอาไปกล่อมดูแล ให้ฮองเฮาได้พัก ครั้นเอามานอกห้องฮองเฮาแล้วก็ใช่ว่าพวกนางจะจัดการอะไรกับองค์หญิงเจ้าน้ำตานี้ได้ ก็ได้แต่ผลัดกันอุ้มจนล้าไปทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่...ร้องจนหมดแรงที่สุดองค์หญิงก็จะหลับไปเอง แล้วพอตื่นขึ้นมาองค์หญิงก็จะเริ่มวัฎจักรของนางเช่นนี้ไปเรื่อยๆอย่างไม่มีทีท่าว่าจะเปลี่ยน

               ห้าวันมานี้นางและหลี่เปี้ยนแข็งขันมานั่งตากไฟตามรับสั่งฮองเฮา เหนื่อยก็หลบไฟไปพัก หายล้าก็กลับมานั่งอยู่หน้าไฟเช่นเดิม นอนก็นอนอยู่ข้างเตา น้ำก็ไม่ได้อาบ นับแต่เกิดมาเป็นคน...เพิ่งมีระยะนี้นี่แหละกระมังที่พวกนางนึกไม่อยากจะเป็นตัวเอง

               “ลำบากพวกเจ้าแล้ว...”ห้าวันต่อมาฮองเฮาที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ก็พูดเช่นนี้ออกมาเมื่อเห็นสภาพของสวีเหม่ยและหลี่เปี้ยน ผมของพวกนางมันเป็นเงาดูไม่สะอาด เนื้อตัวก็มอมแมมไม่เหลือเค้าผู้ดี ยิ่งเห็นภาพผิวคล้ำเหมือนกรรมกรกรำแดดด้วยแล้ว ต่อให้บอกว่าพวกนางทั้งสองเป็นคุณหนูใครก็คงไม่เชื่อ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยว่าใครจะกล้าคิดถึงเรื่องที่พวกนาง...จะเป็นนางกำนัลได้

“...”อดีตนางกำนัลใหญ่ประจำตำหนักหงส์นิ่งเงียบไม่พูดไม่จาหลังจากพากันกรีดร้องไปแล้วรอบหนึ่งเมื่อหม่าเสียวอู่ให้พวกนางได้ดูกระจก สภาพเช่นนี้แม้พวกนางจะพอคาดเดาได้อยู่บ้าง...แต่ก็ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะเกินคาดถึงเพียงนี้ เป็นพวกนาง...ในแบบที่...แม้แต่พวกนางเองก็ยังไม่แน่ใจเลยด้วยซ้ำ...ว่าคือตัวพวกนาง

“เดิมที...คิดทิ้งพวกเจ้าไว้ที่นี่สักปี...พวกเจ้าก็ไม่ยินยอม”เบื้องบนเหมือนเมืองนรก การค้นหาผู้สูญหายนับวันจะยิ่งกวดขันขึ้นทุกทีตามอารมณ์ของหวงช่าง นางและหม่าเสียวอู่เกรงคนบ้าผู้นั้นหาบนดินไม่พบจะคิดพลิกเมืองหาจึงเปลี่ยนใจจะหนีออกจากเมืองก่อนเวลาที่กำหนดไว้ “...เมื่อพวกเจ้าทนความทุกข์ทรมานมาได้ถึงสิบวันแล้ว ลูกของข้า...เห็นทีจะต้องมอบให้พวกเจ้าทั้งสองคนแล้ว...”หงโต้วอุ้มองค์หญิงส่งให้สวีเหม่ย และมอบองค์ชายให้กับหลี่เปี้ยนท่ามกลางสีหน้าแปลกใจของคนรอบตัวและนางกำนัลผู้รับเด็กเอง

“ทำไม...”สวีเหม่ยก้มลงมองร่างกระจ้อยร่อยขององค์หญิงในมือ ทารกน้อยที่เบื้องหน้าสืบไปใครหน้าไหนก็ต้องคุกเข่าให้บัดนี้ถูกห่อในผ้าเก่าไม่มีราคา แพรพรรณล้ำค่าอันตรธานหายไป แต่ทำไมจึงเป็นองค์หญิงเล่า!!!!

“...”หลี่เปี้ยนเองก็แปลกใจไม่แพ้กัน ใครๆก็รู้ว่าสวีเหม่ยเอ็นดูองค์ชายมากกว่า เหตุใดนางจึงได้องค์ชายสวีเหม่ยได้องค์หญิง นางรู้ว่าสิ่งที่ฮองเฮาให้ทำคือการทดสอบเพื่อลอบออกเมือง แต่ไม่คาดว่าจะได้เป็นผู้นำทารกออกไป มิหนำซ้ำยังเป็นองค์สำคัญที่มีอนาคตเป็นถึงไท่จื่อของแผ่นดินเช่นนี้ จะให้เป็นนางหรือ!!!

“ให้หม่อม..ให้ข้าน้อยไปกับคุณชายเถอะเจ้าค่ะนายหญิง”แทนตัวผิดไป พอนายหญิงปรายตามาเตือนสวีเหม่ยก็รีบแก้คำทันที ร้องขอให้ได้ไปกับองค์ชายน้อย

“แยกย้ายกันออกจากที่นี่ สิบวันให้หลังอย่างไรก็ต้องไปพบกันที่เมืองซื่อเฉิงให้ได้ เข้าใจหรือไม่”ผู้เป็นนายสั่งความไม่ได้ตอบคำถามของคุณหนูใหญ่ตระกูลเผิง

“ขอรับ”ได้รับเสียงตอบกลับจากทุกคน เว้นแต่คนที่ยังคงเงยหน้ามองฮองเฮาอย่างเว้าวอน

“สวีเหม่ย หากเจ้าไม่เต็มใจดูแลลูกหญิง ข้าก็จะไม่บังคับ”

...แต่จะไม่มอบองค์ชายให้นางด้วยเช่นกัน! สวีเหม่ยแทบจะได้ยินประโยคนี้ออกมาจากแววตาของฮองเฮา “ผู้น้อยมิกล้า นายหญิงโปรดอย่าเข้าใจผิด ครั้งนี้ข้าน้อยจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ขอนายหญิงจงวางใจ”ผู้เคยเป็นใหญ่ทั้งในจวนและนอกจวนมาแต่ไหนแต่ไรละลักละล่ำตอบ กลัวว่าคราวนี้หากไม่ระวัง ผู้เยาว์ศักดิ์สูงตรงหน้า...จะริบทุกอย่างคืนไปจริงๆอย่างที่นางคาด

สวีเหม่ยนึกรู้ในทันทีนี้เองว่า เป็นนางมุ่งหวังองค์ชาย...จึงไม่ได้องค์ชาย! หนทางเบื้องหน้าจากนี้ถึงชายแดนหากนางได้อุ้มองค์ชายออกไป...ด้วยมันสมองของนาง นางอาจทรยศต่อฮองเฮาเอาองค์ชายกลับไปถวายคืนหวงช่างเสวยสุขเป็นพี่เลี้ยงอยู่ในวังก็เป็นได้ แต่หากนางได้รับมอบหมายให้ดูแลองค์หญิง เป็นตายอย่างไรนางก็ต้องกระเสือกกระสนไปให้ถึงที่หมายให้ได้ เพราะเป้าหมายของนาง...คือองค์ชาย!!! หลี่เปี้ยนคิดจะเคียงข้างฮองเฮาย่อมไม่มีทางคิดซ้อนแผนแยกมารดาบุตร คนที่คิดอ่านได้ก็มีเพียงนาง เมื่อตัดปัญหาทิ้งด้วยการให้องค์หญิง...นางมีหรือจะกล้าเป็นอื่น

ฮองเฮา!!!!...ทรงพระปรีชายิ่งแล้ว!!!! สวีเหม่ย...นับถือท่าน!!!!

ผู้นั่งอยู่บนเก้าอี้คลี่ยิ้มละมุน เยาว์วัยยิ้มแย้มไร้เดียงสา ชั่ววันเป็นมารดา...พลันเยือกเย็นกระจ่างโลก “...เช่นนั้นก็ดีแล้วสวีเหม่ย”

“พวกข้าจะทำงานเต็มที่เจ้าค่ะ”สวีเหม่ยและหลี่เปี้ยนรับคำด้วยอารมณ์ที่แตกต่าง ในขณะที่สวีเหม่ยเหมือนกินยาขม หลี่เปี้ยนกลับรู้สึกขบขันจริงๆเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีนับตั้งแต่ถูกล้างบ้าน ฮ่าๆ ที่แท้สวีเหม่ยก็มีวันจนมุมชนิดที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ฟันแหลมคมดุจเหล็กกล้าชั้นดีวันนี้กลับกัดถั่วนุ่มนิ่มตรงหน้าไม่เข้า ฮ่าๆ ตลกยิ่ง

               ล้มลุกคลุกคลานไปกับฝูงขอทาน!!!!? สวีเหม่ยกรีดร้องในอกปากแห้งแตกเป็นขุยไร้คำพูด สองมือโอบอุ้มทารกในมือโค้งตัวบังแดดให้เด็กน้อยพลางเดินค่อมๆตามการเคลื่อนไหวของฝูงขอทาน รอบข้างมีผู้คุ้มกันจำนวนแปดคนคอยกระหนาบเสมอ น้ำข้าวข้นๆถูกนำมาป้อนลงสู่ปากน้อยๆอยู่เป็นระยะแทนน้ำนม ทั้งๆที่ไม่ได้กินน้ำนมแต่ทารกเจ้าน้ำตากลับไม่ร้องไห้เลยแม้สักคำนับตั้งแต่ตกมาอยู่ในมือของนาง ราวกับรู้สถานการณ์ดี นางให้กินองค์หญิงก็กิน นางลำบากเดินทางองค์หญิงก็ไม่ร้องไห้แม้สักคำ อดทนจนสวีเหม่ยต้องคลี่หน่อเนื้อสวรรค์มาดูอยู่บ่อยครั้งด้วยกลัวว่าที่องค์หญิงเงียบเช่นนี้...จะเป็นเพราะเจ็บป่วย

“เฮ้อ...”ได้หยุดพักทรุดตัวนั่งกับดินอิงหลังกับผนัง ได้อาศัยร่มจากเงาอาคาร เพียงเท่านี้นางก็พอใจยิ่งแล้ว หายใจเข้าปอดลึกๆสองสามทีคุณหนูใหญ่สกุลเผิงก็ดึงพัดเก่าๆเปื้อนเขม่าควันขึ้นมาโบกคลายร้อนให้ทารกน้อย “ร้อนหรือไม่” เอ่ยปากถามไถ่เจ้าตัวเล็กพลางมองเหล่าผู้ติดตามที่พากันนั่งเคาะกะลาขอทานกันอย่างไร้อาย ท่าทางคล่องแคล่วไม่มีเขิน สวีเหม่ยไม่รู้ว่าฮองเฮาทรงชุบเลี้ยงคนเช่นไร แต่หลายวันที่รอนแรมกันมาจากที่เห็นพวกเขาองอาจแต่งกายสะอาดเหมือนผู้มียุทธจนกลายเป็นขอทานอย่างกลมกลืนในวันนี้ นาง...ก็ได้แต่ส่ายหน้าให้กับโชคชะตา ใครใช้ให้ถั่วเม็ดนี้เป็นถั่วจิ้งจอกเล่า!!! มีสิบตาก็ยังดูไม่ออก เดินผ่านด่านตรวจด่านแล้วด่านเล่า...เจ้าทหารโง่กางกระดาษเทียบหน้าหาได้มีตาเห็นข้า!!!...พระพี่เลี้ยงไท่จื่อคนนี้ไม่!!!!

เพียงข้าผิวคล้ำกรำแดด เพียงข้าผมมันกระเซิง เพียงแค่ไม่ได้อาบน้ำมาหลายวัน เพียงเท่านี้!!! ถึงกับปิดจมูกไล่ข้ากับองค์หญิง!!!!

“เอ้อ นางหนูนี่หน้าตาดีนะนี่”ขอทานเฒ่าผู้หนึ่งชะโงกตัวดูทารกน้อยในอ้อมแขนของขอทานกลุ่มหนึ่งที่มาอาศัยร่วมเดินทาง ชาย8หญิง1...และทารกอีก1 “กี่เดือนแล้ว”

“เรียนผู้เฒ่า ลูกข้าอายุได้สามเดือนแล้ว”หัวหน้าชุดคุ้มกัน เอ้อสือเป่ยขยับตัวเข้ามาให้คำตอบด้วยรอยยิ้มภูมิใจพลางใช้นิ้วเปื้อนสกปรกจับมือทารกน้อยโยกไปมาเบาๆ

“ไม่เห็นเมียเจ้าให้นมลูกกิน ข้าเห็นนางเอาแต่ป้อนน้ำข้าว”ผู้ชราเอียงคอมองมารดาของทารก ด้วยสายตาของผู้ผ่านโลกมานาน มีหรือจะไม่เห็นความแตกต่างของคนทั้งสาม คนที่อ้างว่าเป็นสามีเครื่องหน้ากระด้าง คนเป็นแม่แม้จะคล้ำแต่ก็เห็นเค้าว่าเป็นคนดูดี ทว่า...จะเป็นไปได้หรือที่พวกเขาจะเป็นพ่อแม่ของทารกที่งดงามนี้ได้ หน้าตาแม่ชี้ไปซ้ายพ่อชี้ไปขวา...หน้าตาลูกน้อยกลับพุ่งตรงเเหน่วไปข้างหน้าไปเอาใคร หากแต่กลับไปประพิมพ์ประพายคล้าย...พระมารดาของแผ่นดินที่สูญหายไปเสียอย่างนั้น!!!!

ผู้อื่นยากจนข้นแค้นต้องถือกะลาขอทานกิน แต่เขาเห็น!!! น้ำข้าวที่แม่นางคนนี้แอบรินจากน้ำเต้าให้ทารกน้อยนี่ดื่มข้นเป็นมันอย่างน้ำข้าวชั้นดี!!!

ผู้ตาดีมิได้กล่าวออกไป พอจะเดาได้รางๆแล้วว่าพวกเขาเป็นใคร อีกทั้งขืนพูดมากปะเหมาะเคราะห์ร้ายจะถูกคนพวกนี้ฝังเสียก็เป็นได้

“ผู้อาวุโส...”สวีเหม่ยพูดเสียงเบาเหมือนหญิงขี้โรค “ข้าน้อยอ่อนแอมาแต่เล็ก เพียงให้กำเนิดลูกคนนี้ข้าก็เกือบเอาชีวิตไม่รอดแล้วนับประสาอะไรจะมีน้ำนมให้ลูกดื่ม”

“เช่นนั้นหรอกหรือ”เหล่าจือพยักหน้าเข้าใจ พลางกางแขนออก “ขอข้าอุ้มนางหนูได้หรือไม่”

กางแขนเช่นนี้ ไม่ให้...ได้หรือ “นี่เจ้าค่ะ”สวีเหม่ยแม้รังเกียจขอทานเฒ่า แต่เมื่อเห็นผู้อ้างว่าเป็นสามีพยักหน้าอนุญาตก็จำใจส่งทารกน้อยให้ เป็นเขาสั่ง!...หากเอาองค์หญิงมาคืนนางไม่ได้นางจะถลกหัวเขาให้ดู!!

“อา...ตัวเบาเพียงข้าวถ้วยเดียว”เห็นทารกน้อยไม่เลือกคนอุ้มคนแก่ก็อารมณ์ดี “ชื่ออะไรหรือ”

พูดถึงชื่อ! สวีเหม่ยก็พลันตึงขมับขึ้นมาอีก “ชื่อเสี่ยวอวี๋เจ้าค่ะ” เจ้าปลาน้อย!!! มารดามันเถิด...ไฉนลูกมังกรจึงกลายเป็นปลาน้อยไปได้!!! นางคุกเข่าเถียงฮองเฮาสามวันสามคืน...ปลาก็ยังคงเป็นปลา น่าตายนัก!!! มารดาถั่วไยตั้งชื่อลูกง่ายๆเช่นนี้ ให้ลูกสาวชื่ออวี๋ ให้ลูกชายชื่อเฟย คนหนึ่งเป็นปลา คนหนึ่งเป็นสายลม สายลมสวีเหม่ยคนนี้ยังพอทน...แต่ปลานี่สิ...มันเกี่ยวอะไรกับองค์หญิง ถามไปถามมา...มารดาองค์หญิงกลับให้คำตอบง่ายๆว่า ยามท้องนางชอบกินปลามาก หากลูกหญิงไม่เป็นปลา ลูกชายย่อมเป็นปลา ฟังฮองเฮาว่ามาถึงตรงนี้สวีเหม่ยจึงยอมแพ้...กลัวองค์ชาย...จะกลายเป็นปลา!!! ได้ยินฮองเฮาเปรยๆอยากให้ลูกชายชื่อเสี่ยวหนิวสวีเหม่ยจึงรีบอุ้มองค์หญิงออกมาก่อนที่ตัวเองจะต้องรู้ว่าองค์ชายของนางกลายเป็นเจ้าวัวน้อยไป ถึงตอนนั้นนางคงได้อกแตกตายแน่

“ฮ่าๆ ตั้งได้ดี ตั้งได้ดี”คนอุ้มเด็กน้อยหัวเราะร่า “เป็นหนึ่งพยางค์ที่มีความหมาย ปลาเป็นสัตว์มงคลสื่อถึงความสมบูรณ์มั่งคั่ง มีโชคลาภ เกิดมา...แข็งแกร่ง”ผู้เข้าใจนัยความหมายที่มารดาตั้งให้ทารกน้อยชอบใจ บ้านไหนก็ตั้งชื่อลูกเป็นของสวยของงาม เพิ่งจะได้ยินบุตรสาวผู้อื่นเป็นปลามีเกล็ดก็วันนี้

ผู้อื่นรับได้ แต่มารดากำมะลอกลับรับไม่ได้ องค์หญิงปลาน้อยของนาง ฮือออออ หวงตี้ต้องแก้ไขเรื่องนี้!!! “อา ประตูเมืองเปิดเเล้ว”เห็นประตูเมืองเปิดสวีเหม่ยก็ชี้มือร้องด้วยความยินดี

รั้วไม้ถูกเปิดออก บรรดาผู้สัญจรพากันยืนต่อแถวกันอย่างไม่ต้องบอก ทหารห้าสิบนายยืนตรวจผู้คนอย่างแข็งขัน ที่มีรถม้ายิ่งต้องตรวจทุกซอกทุกมุม คนท้องไม่อนุญาตให้ออกนอกเมือง ฮองเฮาหายตัวไปหนึ่งเดือนบ้านเมืองแทบจะลุกเป็นไฟ หวงตี้แปรพระราชฐาน ประทับอยู่ในเมืองนี้ไม่ไปไหน ผู้คนจะทำอะไรก็ลำบาก ขุนนางชั้นสูงเข้านอกออกในวุ่นวายไม่หยุด

“หญิงมีบุตรทารกให้แยกออกไปจากแถว”หัวหน้ากองผู้หนึ่งสังเกตเห็นแม่ลูกอ่อนก็ร้องสั่งเสียงกระด้าง ต่อให้เป็นขอทานก็ต้องได้รับการตรวจยืนยันให้แน่ใจว่ามิใช่ผู้ที่สูญหาย

“ท่านนายกองต่วน นั่นลูกสะใภ้ข้าเอง”ผู้เฒ่าจือประคองมือออกหน้ารับแทน “เพิ่งคลอดเมื่อสามเดือนที่แล้ว เป็นหลานสาวหน้าตาน่าเอ็นดู”คนพูดรีบเดินไปอุ้มทารกน้อยมาจากสวีเหม่ยพลางเปิดผ้าให้นายกองผู้นั้นชมใบหน้าของทารกน้อย

เห็นแก้มข้างหนึ่งของเด็กเปื้อนคราบดำๆอยู่ แต่ก็อดเห็นด้วยกับผู้ชราไม่ได้ว่า เด็กน้อยผู้นี้มีใบหน้าน่าเอ็นดูจริงดังกล่าวอ้าง “สามเดือน ใยจึงผอมบางเช่นนี้”คนผู้หนึ่งที่ภรรยาของเขาเองก็เพิ่งให้กำเนิดบุตรชายเมื่อสามเดือนก่อน เห็นความแตกต่างระหว่างบุตรของเขาและเด็กตรงหน้าชัดเจน สามเดือนลูกชายของเขาอ้วนท้วนแก้มกลม แต่เด็กสามเดือนตรงหน้ากลับผอมบางราวกับเด็กอายุ15วัน สงสัยบุตรแต่เมื่อพิศดูมารดาก็เห็นได้ชัดว่านางน่าจะผ่านพ้นช่วงพักฟื้นมาแล้วจึงดูแข็งแรงไม่ซีดเซียวอย่างผู้ออกบุตรมาใหม่ๆ

สวีเหม่ยย่อกายลงทิ้งสายตาลงต่ำ “เรียนใต้ท้าว เป็นข้าไม่ดี ไม่มีน้ำนมเลี้ยงลูก ได้แต่อาศัยน้ำข้าวประทังชีวิตนาง เจ้าปลาน้อยของข้าจึงได้บอบบางขี้โรคเช่นนี้”

“อวี๋เอ๋อร์เป็นลูกคนแรกของข้าเกิดมาสุขภาพไม่ค่อยดี หลายวันมานี้นางไม่ยอมกินน้ำข้าว ไม่ร้องไห้ ข้าและท่านพ่อปรึกษากันแล้ว จะพานางไปหาหมอเทวดาที่แดนใต้ คาราวะเจ้าแม่หนี่วาขอท่านประทานพรให้ลูกข้าแข็งแรง”

ต่วนมู่ฟังความก็เข้าใจ เห็นตาเฒ่าแซ่จือมานานจนพอจะรู้ว่าเขาไม่ใช่คนตลบตะแลง ชายวัยสี่สิบคลี่ม้วนกระดาษในมือออกดู เป็นฮองเฮาผู้งดงาม เป็นนางกำนัลทั้งสามผู้มีราศีเย่อหยิ่ง เหลือบมองเเม่ของทารกอีกครั้งเห็นผิวคล้ำแดดผมมันไร้ราศีก็ปล่อยผ่าน “รีบพาลูกของพวกเจ้าไปหาหมอเถอะ” ทารกตัวเล็กผิวซีดเซียวทำให้ใจของทหารผู้หนึ่งนึกสงสาร ปล่อยพวกเขาไปเร็วสักนิด หากมีวาสนาได้พบหมอเทวดาจริงถือว่าเขา...ได้ส่งเสริม

“ท่านนายกอง ขอบคุณท่านแล้ว บุญคุณของท่านชั่วชีวิตนี้ข้าจะไม่ลืม”ผู้เป็นบิดาปลอมๆขอบอกขอบใจนายกองยกใหญ่ที่ให้ชีวิตบุตรสาวของเขา

“ขอบคุณท่านนายกองแล้ว”ท่านผู้เฒ่าทำท่าจะคุกเข่าลงไปคำนับแต่นายกองก็คว้าตัวเอาไว้เสียก่อน

“ไม่เป็นไร”ผู้ให้อิสระกล่าว “ขอให้พวกเจ้าเดินทางโดยสวัสดิภาพ”

“ขอบคุณใต้ท้าว ปีหน้าเมื่อพวกเราเดินทางกลับมาที่เมืองนี้ข้าจะพาบุตรสาวไปคาราวะท่าน”ผู้ที่ชาตินี้ไม่มีทางมีบุตรชายหญิงให้สัญญามั่งคง

พวกเขาก้มศีรษะแสดงความเคารพแล้วพาคณะขอทานเดินออกจากเมืองไปโดยไม่เหลียวกลับไปมองแม้เพียงครั้งเดียว สวีเหม่ยเงยหน้ามองฟ้าเห็นเจ้านกฉินร่อนปีกอยู่บนที่สูง เข้าใจดีว่ามันพยายามทำอะไร แต่ไม่รู้เพราะอะไรนางจึงรู้สึกสมน้ำหน้ามันมากกว่าจะสงสาร

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

               “นายหญิง!”บุตรสาวก็ให้สวีเหม่ยไปแล้ว บุตรชายก็ให้หลี่เปี้ยน บัดนี้เมื่อนางปรากฏตัวด้วยศีรษะที่โล่งเตียนไร้เส้นผมและใบหน้าที่ปราศจากคิ้วเช่นนี้จึงเป็นไปไม่ได้ที่เหล่าบริวารจะไม่ร้องตกใจ สวมเสื้อหลายชั้นทับด้วยชุดแม่ชีทำให้นางดูหนาขึ้น ผิวพรรณแจ่มใสถูกรากผงสีเหลืองเจือจางๆลบความกระจ่างนั้นสิ้น ตอกไข่หนึ่งฟองผสมน้ำ ใช้พู่กันลากใต้ตาเกิดริ้วรอย วาดหางตาเกิดเป็นความชรา

จากสาวน้อยที่งดงามสู่แม่ชีวัยสามสิบ ดวงตาสดใสกลับกลายเป็นดวงตาหน่ายโลก ดูสงบไร้ความอยากรู้อยากเห็น กริยาการเดินเนิบนาบไม่เร่งร้อน มือขวาถือลูกประคำมือซ้ายถือไม้เท้าราวกับคนที่ละทางโลกมานานปี

“นายหญิง!”แม้แต่เหล่าผู้ติดตามยังอ้าปากค้าง มิใช่ว่าตรงหน้าคือมารดาของแผ่นดินหรอกหรือ ทำไมจึงกลายเป็นแม่ชีน่าเบื่อไปได้!!!

อ่าาาา เส้นผมงดงามเสน่ห์ของวัยสาวนางยังโกนทิ้งไม่เหลือตอ จะหาใครบ้าบิ่นทิ้งตำแหน่งสูงศักดิ์เพื่อเป็นคนธรรมอย่างว่านหงโต้วนั้นรับประกันด้วยหัวเลยว่าทั้งชีวิตนี้จะไม่มีทางได้เห็นคนชนิดนี้อีกแน่

“...เฟยเอ๋อร์ไปถึงไหนแล้ว”เมื่อสายได้ยินว่าลูกสาวออกจากเมืองสำเร็จแล้ว คงเหลือแต่ลูกชายที่อยู่กับหลี่เปี้ยนเท่านั้น

“เรียนนายหญิง คุณชายเพิ่งออกนอกเมืองเมื่อสามชั่วยามที่แล้วขอรับ”ผู้ลอบสังเกตความเป็นไปสามารถรายงานได้ทันที

“เช่นนั้น...เราก็ไปกันเถอะ”มืดค่ำประตูเมืองจะปิด ยามบ่ายแก่ๆเช่นนี้เหมาะยิ่งที่แม่ชีผู้นี้จะเดินทางไปแสวงบุญ

 

               เวลาบ่ายแก่ๆแม่ชีรูปหนึ่งเดินทางย่ำไปตามท้องถนนเห็นความวุ่นวายอันเกิดจากตัวเองเป็นปฐมเหตุ ได้ยินว่าเจ้าเต่าฉินสั่งให้กุมตัวหญิงมีครรภ์ทุกคนไว้ในเมือง รวมกันที่ที่ว่าการ ถึงขั้นลงมือตรวจสอบใบหน้าของทุกคนด้วยตนเองจนสิ้นหากแต่กลับไม่พบเงาฮองเฮา หมอตำแยในเมืองถูกเรียกตรวจสอบและถามความ...แต่กลับไม่พบว่ามีใครเคยพบหญิงงามเยาว์วัยให้กำเนิดบุตร ระยะสองเดือนมานี้ไม่มีใครเคยเห็นสตรีในรูปภาพแม้สักคน...

หมายความว่านางยังไม่คลอด? หมายความว่าลูกทั้งสองยังปลอดภัย? หรือว่านางเป็น...ตาย...ไม่มีใครรู้ ยาก!!! ยากเหลือเกินที่ใครจะกล้าตอบคำถามเหล่านี้

               เหลือบมองไปบนฟ้า แลเห็นเงาดำบินร่อนเป็นวงอยู่รอบเมืองแม่ชีกำมะลอก็ถอนใจเฮือกเบาๆ เจ้านกฉินเองก็ดื้อด้านไม่ต่างอะไรกับเตียของมัน หนึ่งเดือนมาแล้วที่มันเองก็บินร่อนอยู่เช่นนี้ได้ยินหม่าเสียวอู่บอกนางเช่นนั้นแล้วนางก็อดห่วงไม่ได้ คนป่วยยังมีปากแจ้งอาการ บอกเล่าความเจ็บป่วย แต่สัตว์ตัวหนึ่ง!...จะมีปัญญาบอกใครหรือ...ว่ามันไม่ไหว

               สืบเท้าทีละก้าวมุ่งไปข้างหน้าสองตามองไปยังเป้าหมาย...ประตูเมือง ยินเสียงชาวบ้านจอแจพ่อค้าบ่นกันขรม จะเย็นย่ำค่ำมืดแล้ว หากทหารยังตรวจล่าช้าเช่นนี้สินค้าก็ต้องติดอยู่ในเมืองอีกวัน กำไรมหาศาลเมื่อคลาดเวลาเหมาะสมมูลค่าก็จะลดลงไป เช่นนี้แล้วจะไม่ให้พวกเขาจะเป็นจะตายได้อย่างไร

ขยับไปข้างหน้าอย่างช้าๆนางไม่หวั่นคนรอบตัว ไม่กลัวคนข้างหน้า หากแต่กลับรู้สึกไม่ดีกับเจ้านกฉินที่บินร่อนลงต่ำมาหนึ่งระดับ ตีวงแคบลงอย่างเห็นได้ชัด

เจ้านกฉินนนนนน อย่าแกล้งเหนียงเช่นนี้ แม่ชีผู้หนึ่งพึมพำขมุบขมิบปากราวกับจะสวดมนต์

“ท่านแม่ชีจะออกนอกเมืองในเวลาเช่นนี้ไม่เหมาะกระมัง”นายทหารคนหนึ่งเอ่ยปากติงเมื่อเห็นผู้ถือศีลเป็นหญิงจะเดินทางออกนอกเมืองในเวลาพลบค่ำ แม่ชีนางนี้ไม่แก่...หากแต่ก็ไม่เยาว์วัย ริ้วรอยยับบนผิวหน้าบอกได้ว่าอายุ

“ขอบคุณประสกที่เป็นห่วง แต่ข้ามีเหตุเร่งด่วนต้องรีบไปพบศิษย์พี่ของข้าที่เมืองเป่ยซี”หงโต้วอ้างถึงเมืองข้างๆ หนังตาและหาตาเริ่มตึงๆ กลัวเหลือเกินว่าไข่ขาวที่นางใช้กำลังจะหมดอายุใช้งานลอกมาขายหน้านางเป็นแผ่นๆ

“...”คนพูดกวาดสองตาดูกระดาษในมือทั้งที่รู้ว่าไม่มีประโยชน์ คิ้ว...ย่อมไม่มี ผม...ก็ไม่มี รูปตา...ชราจะเป็นหญิงงามผู้นั้นได้อย่างไร ท้อง...ราบเรียบไร้เงาหน่อเนื้อสวรรค์ แม่ชีย่อมเป็นแม่ชีอยู่วันยังค่ำ!!!

ธรรมดาเส้นผมเนื้อหนังเป็นของพ่อแม่ คนทั่วไปจึงไม่มีใครกล้าตัดผมกันเป็นเรื่องสนุกเพราะการตัดผมก็เท่ากับการทำร้ายพ่อแม่ ถือเป็นคนอกตัญญู นักบวชก็แล้วไปเถอะ แต่คนธรรมดาไม่มีใครโกนใครตัดกันเล่นๆ นี่จึงเป็นเหตุให้นายทหารโบกมือปล่อยแม่ชีรูปนี้ให้ออกจากแถวไปก่อนโดยไม่ต้องรอให้เสียเวลา

“ขอบคุณประสกแล้ว”น้ำเสียงเรียบเย็นกล่าวขอบคุณพร้อมกับยกมือขวาตั้งขึ้นในท่าบัวตั้งแล้วก้มศีรษะแสดงความขอบคุณ

“ขอให้ท่านแม่ชีเดินทางโดยปลอดภัย”หัวหน้าด่านกล่าวเสียงขรึม สองตามองแม่ชีรูปนั้นเพียงแวบเดียวแล้วหันไปให้ความสนใจกับขบวนแถวยาวเหยียดที่เต็มไปด้วยคนแก่คนหนุ่ม มีทั้งหญิงและชายตลอดจนรถม้าที่เร่งร้อนอยากจะออกนอกเมืองด้วยกันทั้งหมด

หงโต้วค่อยๆเยื้องย่างไปสู่ประตูเมืองด้วยใจที่พยายามสงบ มองไปข้างหน้า แล้วก้าวไปช้าๆไม่เร่งร้อน ช้าๆทีละก้าวอย่างสำรวม กลมกลืนไปกับขบวนแถวของชาวบ้านและพ่อค้า นางขยับหลบทางให้รถสินค้าแล้วเดินเรียบไปด้านซ้ายร่วมเส้นทางกับคนอื่น

เดินเซื่องๆซึมๆตามกันมาแท้ๆ จู่ๆนางก็หนาวสันหลังวาบ มองไปข้างหน้าเห็นหม่าเสียวอู่พยักหน้าให้พลางใช้มือขวาเปิดม่านรถม้าให้นางก็ยิ่งพรั่นพรึงเมื่อบ่าวที่นางชุบเลี้ยงมีสีหน้าเครียดจัดอย่างที่นางไม่เคยเห็นมาก่อน เร่งฝีท้าวเร็วรี่ไปถึงรถม้า ใจของนาง!...ก็นึกรู้!!!

เงยหน้าขึ้นไป! พลันเห็น ‘ลูกคนแรกของนาง’ ร่อนปีกบินลงต่ำลงมาอีก มิหนำยังบินเป็นวงกลมที่แคบกว่าเดิมมาก เรียกได้ว่าบัดนี้แม่ชีคนนี้ได้ตกอยู่บนศูนย์กลางการบินของมันเสียแล้ว หากทหารสังเกตสักนิด!!! จะเห็นได้ทีเดียวว่าบัดนี้เจ้านกฉิน พบเป้าหมายแล้ว!!!!

มิเสียแรงที่เตียและเหนียงเลี้ยงมันมา!!! ไร้เส้นผม หากแต่มันยังจำได้ดี!!!

“นายหญิง ขึ้นรถเร็วเข้า!”หม่าเสียวอู่เร่งหญิงสาวตรงหน้าเสียงเครียด เห็นแล้วว่าตั้งแต่นางปรากฏตัว เจ้านกบนฟ้าก็ให้ความสนใจในตัวนางเป็นพิเศษ ผู้อื่นไม่สงสัย! แต่นกตัวนี้กลับมั่นใจ!!! ร่อนตัวลงต่ำเรื่อยๆอีกทั้งยังลดรอบวงการบินลงอย่างเห็นได้ชัด

“...”หงโต้วไม่รอช้ารีบขึ้นรถม้าทันที หม่าเสียวอู่กระโจนขึ้นบังคับม้า หวดแส้ดังเฟี้ยวแหวกอากาศ ร้องสั่งเสียงดัง “ย๊า!!!”

ม้ากระชากตัววิ่งเร็วรี่ตามแรงหวดตีของผู้บังคับมุ่งตัดออกจากเส้นทางไปเมืองเป่ยซีมุ่งสู่ทางสายเก่าที่มีเส้นทางยาวไกลกว่ามาก หม่าเสียวอู่ควบรถม้ามุ่งไปข้างหน้าด้วยความร้อนใจ หวดม้าให้ตะบึงไปข้างหน้ากว่าหนึ่งเค่อก็นึกคลายใจ กำลังผ่อนแรงม้า...

เอี๊ยกกกกกกกกกก เอี๊ยกกกกกกกกกกกกกกกกก เอี๊ยกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

หม่าเสียวอู่ใจหายวาบ! แหงนหน้าขึ้นไปก็พบว่าเจ้านกอินทรีตัวยักษ์บินอยู่เหนือรถม้า!! และกำลังกรีดร้องเสียงดังคล้ายกับกำลังเรียกหาแม่ของมัน!!! เรียก!!!...ให้สนใจมัน!!!!

หงโต้วสะท้านในอก เจ้านกฉิน!!! ผู้อื่นจำนางมิได้!...แต่มันจำได้!!! เสียงเรียกของมันช่างทรมานบาดใจ กู่ร้องเสียงยาวสุดลำคอ หมดลมแล้วร้องใหม่ กรีดเสียงเรียกนาง!...เป็นมัน...ตั้งใจเรียกนาง!!!

วี...วี่วี่...วี เสียงขลุ่ยเสียงคำสั่งที่ดังออกมาจากหน้ารถม้าส่งผลให้หงโต้วแหวกม่านรถออกมาหาเจ้าของเสียงสั่งหน้าตาตื่น

“เจ้าทำอะไร!!!”

หม่าเสียวอู่ลดความเร็วของรถม้าลง พลางหันกลับมาหานายสาว ตอบนางด้วยสีหน้าเครียดเคร่ง “ข้าสั่งให้คนของเรา...สอยมันลงมา”

กำลังคนสิบแปดซุ่มเดินทางอารักขาอยู่ตามรายทางรับคำสั่ง เห็นแต่แรกแล้วว่านกตัวนั้นคือปัญหา คันธนูถูกง้างพร้อม

“...”หงโต้วตะลึงงัน!!! แม้นางอยากจะไปจากตี้ฟั่นเทียน แต่!!!...ไม่เคยเลยสักครั้งที่คิดจะฆ่านกฉินให้ถึงตาย เพียงเพื่อให้ตัวเองหนีรอด “ไม่!!! ข้าไม่ให้เจ้าทำเช่นนั้น หยุดมันเดี๋ยวนี้!!!”

สั่งหม่าเสียวอู่ไปก็สะดุ้งสุดตัวเมื่อนึกรู้ช้าไป รถม้าวิ่งช้าเจียนจะวิ่งเหยาะ!!! ไม่ใช่ว่าให้ม้าพัก...หากแต่เป็นกล!!! โดยมีนางที่ผวาออกมายืนเด่นหน้ารถม้า!...เป็นเหยื่อล่อ!!!

“ยิง!!!”

“นกฉิน!!!!”หงโต้วกรีดร้องขวัญผวาเมื่อธนูดอกแรกปลิวออกมาตามด้วยห่าธนูนับสิบ “ไม่!!!!”

               ทหารทั้งกองกำลังพากันเฮโลขี่ม้าพุ่งออกจากประตูเมืองเมื่อมีคนสังเกตเห็นความผิดปกติของนกเลี้ยงส่วนพระองค์ของฮองเฮาบินร่อนต่ำแล้วบินออกนอกเมืองไป ครั้นนายทหารยศน้อยรายงานมิทันขาดคำพวกเขาก็ได้ยินเสียงร้องของนกยักษ์ ไม่ต้องรอให้ใครสั่งทุกคนก็พร้อมใจขึ้นหลังม้าควบออกตามทิศที่เห็นเจ้านกยักษ์อยู่ลิบๆทันที

               ยังไม่ทันจะพ้นประตูเมืองเจ้าขอทานเฒ่าแซ่จือก็วิ่งหน้าตาตื่นชี้ไม้ชี้มือไปข้างหลังพลางร้องว่า “ท่านนายกอง!!! แย่แล้ว!!! องค์หญิง!!! เป็นองค์หญิงถูกอุ้มไปแล้ว!!!!”

 

 

 

 

 

 

VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 43 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 16 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 15 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 12 ) Vote
ลุ้นๆ
( 115 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 11 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 9 ) Vote
COMMENTS
sasisand5900
16 ต.ค. 2559 / 16:39
อ่านรวดเดียว มาถึงตอนนี้เลยค่ะ สนุกมาก รอไรท์อัพนะคะ
metawan
12 ต.ค. 2559 / 11:11
ถั่วจ๋า มายังจ๊ะ
myyoyo
11 ต.ค. 2559 / 12:09
นกจ๋าอย่าตายนะ
พลอย
10 ต.ค. 2559 / 00:45
โอ้!!!สวรรค์ในที่สุดก็อัพ กราบงามๆเลยคร๊า แล้วมาอัพอีกน่ะตัวอย่าหายไปนานอีกล่ะ
Orn
07 ต.ค. 2559 / 19:27
รอแบ้วรอเล่า ก็ยังไม่มา รู้สึกเหมือนจะลงแดงงงงง... มาอัพเร็วๆๆๆ น่า ขอบคุณล่วงหน้าจร้า...
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 31 ตอน
โดย : ดาหลา/อาเธน่า
จำนวนคนชม : 407,495 ครั้ง


toggles :
ตอน
  • 1. บทนำ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 2. ว่านหงโต้ว

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 3. ถั่วฮองเฮา

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 4. ถั่ววางแผน

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 5. ถั่วหาเรื่อง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 6. ถั่วสำนึก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 7. ถั่วยั่วยวน

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 8. ถั่วภรรยา

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 9. ถั่วเมียเอก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 10. ถั่วแม่เลี้ยง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 11. ถั่วระเบิด

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 12. ถั่วที่รัก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 13. ถั่วหางแหลม

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 14. ถั่วเจริญ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 15. ถั่วลวง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 16. ถั่วน้องหญิง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 17. ถั่วสมหวัง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 18. ถั่ววังตะวันออก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 19. ถั่วแตก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 20. ถั่วร้องไห้

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 21. ถั่วอารมณ์

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 22. ถั่วผีเสื้อ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 23. ถั่วแล้งใจ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 24. ถั่วข่าวร้าย

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 25. ถั่วอำลา

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 26. ถั่วงอก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 27. ถั่วลูกหญิง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 28. ถั่วองค์ชาย

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 29. ถั่วนกฉิน

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 30. ถั่วชัง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 31. ถั่วคะนึง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required