HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
ว่านฮองเฮา
นักเขียน : ดาหลา/อาเธน่า
จำนวนผู้เข้าชม : 407,488 ครั้ง
ถั่วข่าวร้าย

                ยามโฉ่ว(ตี1-ตี3)ควรเป็นเวลาที่ประมุขของแผ่นดินจะต้องพักผ่อนบนแท่นบรรทม มีเหล่านางสนมงดงามถวายงานให้ความสำราญตลอดคืน มันก็ควรเป็นเช่นนั้น ทว่านับตั้งแต่ทรงอนุญาตให้ฮองเฮาแปรพระราชฐานเพื่อรักษาครรภ์ เป็นเวลาหลายราตรีแล้วที่หวงช่างเดินวนเวียนในตำหนักหงส์ที่ไร้เงาเจ้าของ ทรงร่ำน้ำจัณฑ์จนเมาพับไปทุกครั้งสร้างความวิตกให้กับเหล่าข้าราชบริพารที่คอยรับใช้ใกล้ชิด

                นับตั้งแต่ฮองเฮาแปรพระราชฐาน วังหลังไร้ผู้นำพลันวุ่นวายดุจฝูงแมลงวันไร้หัว เมื่อคนที่ฮ่องเต้โปรดที่สุดไม่อยู่เหล่าสนมก็พากันใช้ทุกวิธีปีนป่ายขึ้นพระแท่นหวังจะถือโอกาสที่ไม่มีฮองเฮาคอยเป็นตัวเปรียบเทียบใช้เต้าไต่ขึ้นเป็นหวงกุ้ยเฟย!!! ความริษยาในใจผู้หญิง...ไม่ช้าก็เป็นเหตุให้เกิดเรื่องโกลาหลในวังหลังยังผลให้โอรสสวรรค์กริ้วหนัก และยิ่งกริ้วหนักจนพาลไม่เสด็จตำหนักใดอีกเลยเมื่อเจากุ้ยเหรินแท้ง!!!!

                ลือกันไปทั่ววังว่าฮ่องเต้ทรงโปรดเจากุ้ยเหรินผู้มีใบหน้าละม้ายฮองเฮามาก ดังนั้นจึงทรงกริ้วที่นางไม่อาจรักษาครรภ์มังกรเอาไว้ได้ ตัดสินให้นางรับโทษลดขั้นแล้วขับเข้าวังเย็น แต่ขันทีบางคนก็เถียงว่าหากฮ่องเต้ทรงโปรดนางจริงย่อมทรงช่วยเหลือนางทุกวิถีทาง มิขับไล่ไสส่ง เหล่าขันทีฝ่ายควบคุมคงไม่ถูกถลกหนังทั้งเป็น ทุกสิ่งมันฟ้องชัดว่าเจากุ้ยเหรินผู้นี้ทำการติดสินบนจนได้อุ้มครรภ์มังกรโดยเจตนา!!! สมควรพบจุดจบ!!!

                สี่กุ้ยเฟย...พระมารดาขององค์ชายทั้งสี่ก็ไม่น้อยหน้า เมื่อฮองเฮาไม่อยู่พวกนางที่มีตำแหน่งสูงที่สุดก็เริ่มลงมือแย่งชิงอำนาจ แบ่งสรรปันกำลังกันวุ่นวายเป็นเหตุให้เกิดการล้มตายปริศนาในวังหลังอยู่เนืองๆ หนักเข้านางสนมเล็กๆก็ถูกข่มเหง ถูกดึงมาเป็นหมากในการรบ เหล่าบิดาบรรดาพี่น้องส่งฎีกาของพระเมตตากองพะเนิน

                ลำพังแค่เรื่องชิงดีชิงเด่นตี้ฟั่นเทียนก็สะอิดสะเอียนพวกนางจนแทบจะอาเจียน ยิ่งถึงขั้นฆ่ากันให้ตายแล้วจะให้เขาเอาตาที่ไหนมองเห็นความงามของพวกนางกัน ริษยาฆ่ากันตายทั้งวังหลังเขาก็ไม่ว่า แต่นี่!!!! ถึงกับทำให้เป็นเรื่องใหญ่ จากนางสนมตีกันเริ่มพัวพันไปถึงความขัดเคืองระหว่างตระกูล ทำกระดานหมากของเขาให้วุ่นวาย!!!

                จึงมีรับสั่งลงโทษสี่เฟย!!! ฐาน...ไร้สามารถ!!! โบยคนละห้าไม้ไม่ละเว้น!!! เมื่อสี่สตรีศักดิ์สูงถูกเฆี่ยนตีให้เห็นเป็นที่ประจักษ์วังหลังพลันสงบและ...เงียบสนิท ทุกคนต่างใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง สี่เฟยต่างกุมอำนาจไว้ในมือคนละส่วนยืนเขม่นมองกันอย่างชิงชัง...หากแต่ไม่ลงมือเหมือนเคย

               

                ร่ำสุรามองผืนฟ้าไร้จันทร์ ก็หวนให้คิดถึงสิ่งที่เป็นกังวล สตรีโง่เขลาผู้นั้นไยต้องดื้อรั้นถึงเพียงนั้น เหตุใดจึงต้องไปอยู่ไกลตาให้พระองค์ร้อนพระทัยได้ถึงเพียงนี้ ฎีกาขุนนางร่างมาเขาต้องทุ่มเทกำลังใจอ่านถึงสามรอบจึงเข้าใจ!!! ดูเอาเถิด!!! ว่าเขาควรโมโหหรือไม่!!!

ท้องใหญ่ไม่อยู่วัง! ดื้อรั้นอดอาหารเพื่อให้ได้ดังใจ!! เคืองแสนเคืองก็ได้แต่กัดฟันอนุญาต นั่น!!!! ก็เพราะความรู้สึกที่พระองค์มีต่อนางเป็นปฐมเหตุใหญ่!!!! หาไม่!!!! ต่อให้นางอดอาหารจนตายไปก็ไม่มีทางได้ก้าวขาออกไปได้!!!!!

พึงใจสตรีผู้หนึ่ง ที่สุดแล้วโอรสสวรรค์ก็ได้แต่ร่ำสุราอย่างฉุนเฉียวนับวันให้ครบตามกำหนดแล้วรีบไปนำตัวถั่วกลมๆที่เต่งตึงจนแทบจะปริแตกกลับคืนมาไว้ในอุ้งมือโดยเร็ว ก่อนที่พระองค์จะอกแตกตายไปเสียก่อน!!!!

สตรีถั่วที่น่าโมโห มันน่าขยี้ให้แหลกคามือ!!! จะได้ไม่ต้องกวนใจพระองค์อีก!!!

ตี้ฟั่นเทียนก็ได้แต่เข่นเขี้ยวสบถงึมงำเพราะฤทธิ์สุรา ประเดี๋ยวก็อมยิ้มประเดี๋ยวก็เกรี้ยวกราด บรรดานางกำนัลขันทีได้แต่สะท้านและสะดุ้งอีกด้วยล้วนแต่ปรับอารมณ์ตามโอรสสวรรค์มิทัน...

 

                ข้า.....เปลี่ยน.........ใจแล้ว

                ข้า.............เปลี่ยนใจ....แล้ว

                ข้า.....เปลี่ยนใจแล้ว

                ข้าเปลี่ยนใจแล้ว!!!

พึ่บๆๆๆๆ นางเพิ่งจะตวัดปลายผู้กันจบคุณหนูลั่วก็ใช้ปลายหมึกขยี้วลีนั้นทิ้งทันควัน ว่านหงโต้วมองผลงานตรงหน้าแล้วถอนหายใจเฮือก ขยำแผ่นกระดาษเป็นก้อนแล้วขว้างไปให้พ้นตาก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ด้วยความรู้สึกเหน็ดเหนื่อย

"ไม่ต้องเก็บ!!!"หันไปเห็นหลี่เปี้ยนจะก้มลงเก็บก้อนกระดาษนั้นหญิงมีครรภ์ก็โบกมือร้องสั่งห้าม

"เพคะฮองเฮา"หลี่เปี้ยนย่อกายรับคำแล้วถอยกลับไปยืนนิ่งที่เดิมหากแต่ดวงตายังปักตรึงอยู่กับก้อนกระดาษนับสี่สิบก้อนที่เกลื่อนอยู่บนพื้นห้องคิ้วขมวด สตรีอื่นรักงานเย็บปักถักร้อย รักไม้งาม แต่ฮองเฮาผู้นี้กลับรัก...การครุ่นคิด หลายวันมานี้สตรีที่ชอบเอาแต่เหม่อมองท้องฟ้าเริ่มจับพู่กัน คราแรกนางดีใจนึกว่าจะได้เห็นฝีมือวาดเขียนของฮองเฮา แต่ที่ไหนได้!!! ทรงมิได้วาดรูป แต่กลับเขียนบางสิ่งที่ทำให้พระพักตร์งามเศร้าสลด คำเพียงสี่พยางค์....ที่ตัวนางเองไม่มีโอกาสหยิบขึ้นมาอ่าน หนึ่งวันฮองเฮาปากระดาษก้อนทิ้งไปมากมาย แต่ทุกเย็นเสี่ยวอี้ก็จะเก็บก้อนกระดาษเหล่านั้นไปเผาทิ้งเช่นกัน นั่นจึงทำให้นางหมดโอกาสที่จะได้คลายข้อสงสัย

"ดื่มชาสักนิดเถอะเจ้าค่ะ คุณหนู"เสี่ยวอี้ยกป้านน้ำชาขึ้นมาริน น้ำชาร้อนกระทบจอกชากระเบื้องเนื้อเย็นเกิดไอขาวลอยขึ้นมา กลิ่นหอมของชากรุ่นกระจายปลุกคนท้องให้หายใจคล่องขึ้นมากจากความอึดอัดในใจ

"ขอบใจเจ้า"คนสนิทจงใจเรียกนางผิดธรรมเนียมก็เพื่อทำให้นางรู้สึกดีขึ้น นางมีหรือ...จะไม่ซึ้งใจ วันคืนแห่งการเป็นคุณหนูว่านมีวันใดบ้างที่นางไม่มีความสุข

"ฮองเฮาเพคะ วันนี้ทรงรู้สึกอย่างไรบ้างเพคะ"เห็นฮองเฮาคลายสีหน้าหลี่เปี้ยนที่ยืนคอยอารมณ์อยู่แล้วก็สาวเท้าเข้ามาหา

หงโต้วยื่นข้อมือให้หมอหญิงประจำตัวแต่โดยดี มือขวาลูบท้องโตเจ็ดเดือนของนางด้วยความเอ็นดู "ข้าสบายดี"

คุณหนูใหญ่ตระกูลหลี่พยักหน้ารับรู้ สมาธิจดจ่อกับชีพจรในมือก่อนจะถอนมือออกในเวลาต่อมา "ยาที่ท่านดื่มได้ผลมาก เส้นชีพจรของทารกคนน้องแข็งแรงขึ้นมากเพคะ"

คนฟังเบิกตาโต แววตาเปล่งประกายยินดี "จริงหรือ! เป็นเช่นนั้นจริงๆใช่หรือไม่" หงโต้วในวัย15 แต่กลับตั้งครรภ์เจ็ดเดือนถามกลับด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ลูกใคร...ใครก็รัก ใครก็ย่อมอยากให้ลูกของตนแข็งแรง นางเองก็เช่นกัน

หากนับอายุจากโลกเดิมบวกกับตอนนี้อายุของนางก็แทบจะเทียบรุ่นกับพระสวามีได้ แต่ด้วยร่างที่นางใช้อยู่กลับเป็นเพียงเด็กสาวผู้หนึ่ง อาศัยร่างเล็กๆนี้แม้แต่คุณหนูลั่วที่ไม่ใส่ใจเรื่องการแพทย์ยังรู้ดีแก่ใจว่าการคลอดบุตรถึงสองคนนี้มิใช่เรื่องง่าย ที่หมอหลวงกังวลใจว่านางจะเอาชีวิตไม่รอดมิใช่เรื่องเท็จ ที่คนโบราณเลือกเอาคนสะโพกกว้างๆมาเป็นสะใภ้เพราะหวังจะได้บุตรมากๆมิใช่เรื่องตลก ที่ตลกคือเด็กสาวที่สะโพกไม่ทันขยายจะมาคลอดบุตรแฝดนี่แหละ ตลกที่สุด!!!

"เพคะ...ชีพจรของทารกคนน้องแข็งแรงขึ้นมา หม่อมฉันสัมผัสได้ชัดเจนว่าชีพจรที่เต้นผสานกันตอนนี้ได้แตกออกมาเป็นอีกสายแล้วเพคะ"

"ดียิ่ง"ฮองเฮาคลี่ยิ้มมีความสุข ไม่เสียแรงที่นางทนดื่มยาขมทุกสองชั่วยาม ขอเพียงบุตรแข็งแรงจะให้นางดื่มทุกชั่วยามนางย่อมยินดี

ลูก....หงโต้วหรุบตามองท้องป่องกลมของตนเอง ลูกของเขา...และนาง หลายวันมานี้นางคิดเปลี่ยนใจครั้งแล้วครั้งเล่าก็เพราะเขาและบุตรในครรภ์ กลัวตนเองเห็นแก่ตัว...จะทำให้บุตรไม่ได้พบเตีย เกรงความใจร้อน...จะนำพาความเดือนร้อน

แต่...คุณหนูลั่วที่กรีดร้องอยู่ในอก ประเดี๋ยวร้องไห้ประเดี๋ยวอาละวาดก็ยืนยันหนักแน่นว่าจะไม่ยอมทนอยู่แม้เพียงเสี้ยววินาที นางได้ยินเสียงคุณหนูผู้นั้นกล่าวซ้ำๆย้ำๆว่าหนทางข้างหน้ายาวไกล ตัวนางเองเป็นคนโดดเด่นไม่จำเป็นต้องทนร่วมสามีกับผู้อื่น เป็นนางหรือที่สมควรเฉาตายอยู่ท้ายวัง เป็นนางหรือที่ต้องทน!!! หงโต้วเสียใจนางเองก็เสียใจ ตัวนางไม่พอใจ...หงโต้วจะพอใจได้หรือ!!!

"ฮองเฮาเพคะ มีคณะเดินทางจากวังหลวงมาเพคะ"สวีเหม่ยที่คอยดูแลความเรียบร้อยภายในพระราชวังฤดูร้อนแห่งนี้เดินเร็วเข้ามารายงาน

"เช่นนั้นหรือ"หงโต้วยื่นมือให้เสี่ยวอี้ช่วยพยุงเดิน "...คนผู้นั้นส่งอะไรมาอีก"นางบ่นแต่เดินอุ้ยอ้ายตรงไปยังประตูเพื่อมุ่งไปยังโถงห้อง หลี่เปี้ยนตามประคองเอวช่วยพยุงครรภ์หนักอึ้งอีกที

สิบวันก่อนฮ่องเต้ส่งม้าเร็วนำผิงกั่วบรรณาการ(แอปเปิ้ล)มามอบให้ วันถัดมาถึงกับส่งคณะแสดงละครมาให้นาง ที่สุดนางจึงต้องเขียนจดหมายไปสั่งให้เขาอยู่โดยสงบ ฮ่องเต้ก็แสนดีฟังนางเพียงวันเดียวก็ไม่อาจสงบใจสั่งให้ม้าเร็วนำอาภรณ์และเครื่องประดับงดงามมามอบให้นางอีกหนึ่งหีบ นางได้แต่บ่นแล้วบ่นอีก สองวันต่อมาก็ได้รองเท้าปักมุกอีกนับสิบคู่คาดว่าคงจะสวมไม่หมดในหนึ่งฤดู มาวันนี้...หงโต้วเองก็ชักอยากจะรู้เช่นกันว่าสามีส่งสิ่งใดมาให้นางอีก

                สวีเหม่ยหยุดขาไม่เดินตามขบวนแถว นางกำนัลเล็กๆหันมามองด้วยความสงสัยนางก็เท้าเอวถลึงตาใส่ เห็นริ้วผู้คนเดินไปไกลแล้วนางก็เดินย้อนกลับเข้าไปในห้องบรรทมแล้วก้มลงเก็บกระดาษก้อนหนึ่งขึ้นมา ดวงตาชาญฉลาดกวาดมองโดยรอบไม่สนใจนางกำนัลที่ยืนมองนางตัวแข็งราวกับหนูเห็นงู นางกำนัลทำตัวสนิทก้มลงแล้วทำในสิ่งที่นายหญิงสั่งห้าม คลี่กระดาษในมือออก...

คิ้วบางขมวดแน่น ข้า....เปลี่ยนใจ อย่างนั้นหรือ???

เปลี่ยนใจอะไร!? คิดไม่ออกและไม่อยากเสียเวลาคิดสวีเหม่ยก็ใช้วิธีง่ายนั่นคือเขียนเล่าถึงพฤติกรรมของฮองเฮาแล้วนำเจ้าม้วนกระดาษยับๆพับลงเข้าด้วยกัน ครั้นแล้วก็หมุนหาพาหนะนำส่ง...

"เจ้านกฉิน"นางเรียกเจ้านกยักษ์ที่หวงช่างอุตส่าห์ป่ายปีนขึ้นผาไปนำลงมาเอาใจฮองเฮา

เจ้านกตัวใหญ่เกาะอยู่บนคอนไม้ มันจิกชิ้นเนื้อดิบในถ้วยเหวี่ยงขึ้นเบาๆแล้วอ้าปากกว้างกลืนเอื๊อกลงท้องด้วยท่าทางสบายๆที่ฮองเฮาค่อนว่าธรรมชาติเกินทน เจ้าเวหาเหล่ตามองตามเสียงเรียกพอเห็นของในมือนางกำนัลเข้าก็จิกเนื้ออีกชิ้นแล้วหันหลังให้งานของตนเสียเฉยๆ

"เอ๊ะ! เจ้านกชั่วร้าย!! นี่เจ้าถึงกับหันหลังให้ข้าเชียวหรือ!!! มันน่าจับต้มนัก!!!!"ผู้อื่นล้วนแต่เกรงกลัวสวีเหม่ยกันทั้งนั้น ในวังหลังมีผู้ใดบ้างจะสู้กับนาง หากจะมีจริง...ก็คงมีแต่เจ้านกฉินตัวนี้กระมังที่หยิ่งจนลืมว่าตนเองเป็นเพียงสัตว์ สวีเหม่ยจับต้มวันใดก็จบชีวิตเมื่อนั้น

"เจ้านกฉิน!!!"เรียกก็ไม่หัน หนักนักมันถึงกับเก็บหัวเข้าปีกแสร้งเป็นหลับเฉย! ทีฮองเฮาล่ะก็ประจบราวกับสุนัข!!! โมโหจนเกินทนสวีเหม่ยก็คว้าข้างลำตัวของนกใหญ่ หมายจะยกมันออกไปข้างนอกบังคับให้มันบินไปส่งข่าว ที่ไหนได้ต่อให้เค้นแรกจนแทบสิ้นลมนางกำนัลที่คนทั้งวังหลังยังต้องเกรงกลับจนปัญญาให้กับนกชั่วตัวหนึ่ง

ลำพังร่างใหญ่เกินกระถางก็ว่าแย่แล้ว นี่เจ้านกเลวกลับใช้กรงเล็บของมันจับกับคอนเกาะเสียแน่น สวีเหม่ยจะเอาปัญญาที่ไหนบังคับมันให้ออกไปบิน หากมันไม่ยินยอม!!!

เห็นเหตุที่ทำให้นางยกมันไม่ขึ้น สวีเหม่ยก็ร่ำๆจะเงื้อมีดสับกรงเล็บยาวๆเหล่านั้นทิ้งให้สิ้น เคราะห์ดีของเจ้านกฉินที่นางยังพอจะนึกออกว่ามันเป็นนกพระราชทาน ฆ่ามันโทษถึงประหารจึงยอมละเว้นมันชั่วคราว จับมันเขย่าจนคอนสั่นมันก็ไม่ยอมเอาหัวออกมาที่สุดสวีเหม่ยจึงยอมแพ้ เดินขบเขี้ยวเคี้ยวฟันไปท้ายวังเพื่อหานกพิราบสักตัวแทนนกชั่วสันหลังยาว!!!

  ....................................................

                สวรรค์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เจ้าเต่าฉินน่าตายยิ่ง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ลำพังเวรยามแน่นหนาที่เฝ้ายามอยู่โดยรอบหงโต้วคิดไปร้อยตลบก็เห็นแต่ต้องติดปีกบิน ไม่ก็ดำน้ำผ่านน้ำตกที่ไหล่ผ่านข้างตำหนักหนีไปอยู่รอมร่อ นี่เจ้าคนชั่วผู้นั้นถึงกลับกล้าส่งหลี่หลิงอันและซุยผินจีเดินทางมาถึงนี่เชียวหรือ!!!! เขาจะให้นางโมโหจนอกแตกตายหรืออย่างไร เจ้าเต่าเลว!!!!! สตรีมีครรภ์โกรธจนหน้าเขียวเมื่อได้ยินนางกำนัลป่าวประกาศว่าผู้ใดมาเยือนวังของนาง

คราแรกนางเข้าใจว่าเป็นสิ่งของ ครั้นได้เห็นคนทั้งสองนางก็โมโหจนแทบก้าวขาไม่ออก กว่าจะประคองตัวเดินไปนั่งได้ก็แทบจะกรีดร้องอย่างคนเสียสติก็หลายครั้ง

"หม่อมฉันหลี่หลิงอัน/ซุยผินจี ขอถวายพระพรฮองเฮา ขอพระองค์ทรงพลานามัยแข็งแรง เป็นมิ่งขวัญปวงประชา พันปี พันๆปีเพคะ"กุ้ยเฟยทั้งสองย่อกายลงคำนับตามธรรมเนียมทันทีที่เดินทางมาถึงพระราชวังฤดูร้อน เบื้องหน้าเป็นสตรีมีครรภ์ผู้มีใบหน้างามพิลาศ เยาว์วัยกว่า...หากแต่ยิ่งยศมากศักดิ์กว่าหลายเท่านัก!!!

"ลุกขึ้นเถิด เม่ยเหม่ยทั้งสองเดินทางมาไกลไม่ต้องมาพิธี"คุณหนูลั่วกระทืบเท้าปังๆอยู่ข้างในแต่ว่านหงโต้วยังรักษากริยาได้อยู่บ้างจึงข่มอารมณ์เอ่ยปากให้ผู้มาเยือนลุกขึ้น

"ขอบพระทัยเจี่ยเจีย"คนผู้นั้นเรียกพวกนางที่แก่กว่าเป็นน้องสาวทุกคำ พวกนางจึงได้แต่เรียกผู้เยาว์ว่าพี่สาว ลุกขึ้นได้ก็ลอบมองสีหน้าของฮองเฮาระหว่างเดินหาเก้าอี้นั่งก็พบว่า...สีหน้าของนางดูดีขึ้นมาก

น่าผิดหวังยิ่ง!!!!!

"เห็นเจียแข็งแรงสุขภาพดีพวกหม่อมฉันค่อยเบาใจ"ซุยผินจี มารดาองค์ชายสี่ทำสีหน้าโล่งอกคลี่ยิ้มยินดีให้กับหญิงท้องโตที่นั่งอยู่บนตำแหน่งประจำของนาง...เก้าอี้ประธาน ตำแหน่งที่นางอยู่...หากนางไม่ตายใครก็ไม่อาจนั่งเคียงข้างฮ่องเต้ได้ หากนางอยู่ใครก็อย่าได้หมายใจ ข้างกายฮ่องเต้ก็เช่นเดียวกัน แม้ยามถวายงานทรงเรียกให้ใกล้ชิดก็ใช่จะนั่งเคียงได้เต็มตัว ต้องนั่งหมิ่นๆมิอาจทาบรัศมี...เจ้าของที่แท้จริงได้ หาไม่จะเป็นการลบหลู่เบื้องสูง!!!

"ได้ออกมาสูดอากาศข้างนอก ได้นอนตื่นสายข้าจึงค่อยแข็งแรง"ทารกน้อยในครรภ์ดิ้นไปมาอย่างซุกซนยามพูดใบหน้าของหญิงมีครรภ์จึงเจือรอยยิ้มอ่อนโยน ปลายนิ้วเรียวงามลูบท้องกลมโตด้วยความเอ็นดูบุตรอันเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของคนที่นางรัก และ...เต็มใจยิ่งที่จะอุ้มภาระหนักอึ้งนี้ไว้

นี่ฮองเฮากำลังจะประชดพวกนางใช่หรือไม่ ทรงหาว่าพวกนางไปเข้าเฝ้านางทุกเช้าเป็นการรบกวนเช่นนั้นหรือ!!! ซุยผินจีรู้สึกไม่พอใจ นางรู้หรือไม่ว่าตนเองนั้นโชคดีเพียงไร ว่านหงโต้วเป็นนางจิ้งจอกเก้าหาง!!! แต่สามีของพวกนางกับยกหางทั้งเก้าไว้สูง ไม่ให้สิ่งใดกระเทือนใจนางได้เลยแม้แต่น้อย

รู้หรือไม่ว่าตนเองอุ้มครรภ์แบกท้องโตแต่ด้วยวาสนาที่สามีหลงยกให้เป็นเมียเอก ยกให้เป็นฮองเฮานั้นทำให้ตัวนางไม่ต้องคุกเข่าให้ผู้ใด ข้า...อยากให้นางได้ลิ้มรสของผู้ที่อยู่ต่ำกว่านัก!!! รู้หรือไม่ว่าครรภ์ที่ใหญ่ยามคุกเข่าให้ผู้ที่อาวุโสกว่านั้นลำบากเพียงไร ถูกรังแกขนาดไหนก็มิอาจเอื้อนเอ่ยหวังขอให้สามีช่วยเหลือ!!!! ข้า...อยากให้นางลิ้มรสนัก!!!

เหตุใดฟ้าจึงไม่ยุติธรรมถึงเพียงนี้!!!!!!!!!

ชังสตรีตรงหน้าแทบตายแต่กลับได้รับบัญชาให้เดินทางไกลเพื่อมาอยู่เป็นเพื่อนนาง!!!! ฮ่องเต้ทรงกังวลพระทัย กลัวว่าหากเกิดเหตุอันใดกับครรภ์ของนาง สตรีที่เคยออกบุตรเช่นพวกนางอาจจะช่วยอะไรได้

ทรง...คิดได้เช่นไร!!!!!!!!!!!

"ลือกันในหมู่ชาวบ้านตลอดจนหมู่ขุนนางว่าตอนยังเล็กเจี่ยเจียเคยได้รับคำทำนายจากนักพรตเซียน...จริงหรือไม่เพคะ"ข่าวนี้ที่จริงเริ่มสะพัดในหมู่ประชาชนตั้งแต่จื่อเฟยแห่งวังตะวันออกแบกท้องโตขึ้นรับตำแหน่งฮองเฮาแล้ว มารดาขององค์ชายใหญ่ผู้มีโอกาสสูงที่จะได้ขึ้นครองราชย์เริ่มอยู่ไม่สุขนับตั้งแต่ได้ยินคำทำนายนี้แล้ว ไม่ว่านางจะพยายามแก้ไขเรื่องนี้อย่างไรก็ไม่เป็นผล!!! ผู้คนพากันร่ำลือไม่ฟังเสียงอื่นใด

เรื่องนี้ขอเพียงฮองเฮาจะไม่ทรงพระครรภ์ได้ถูกเวลาเช่นนี้ ป่านนี้หลังพิธีราชาภิเษกองค์ชายของนางย่อมต้องได้เป็นไท่จื่ออย่างไม่ต้องสงสัย เมื่อแต่งตั้งแล้วหากไม่มีเหตุร้ายแรงก็จะไม่มีวันถูกปลดลงอย่างไร้เหตุผล นางผู้เป็นแม่ก็จะสบายไปด้วย แม้ไม่ได้เป็นไทเฮาวังตะวันออก แต่ก็ยังได้เป็นไทเฮาวังตะวันตก มีอำนาจไม่น้อยกว่ากัน!!!

แต่นี่...หญิงผู้นี้ถึงกับเล่นสกปรก แต่งเรื่องเล่าขานจนชาวประชาพากันหลงเชื่อ!!!! ช่างต่ำช้ายิ่งนัก!!!! เมื่อเป็นเช่นนี้แล้วต่อให้บุตรที่นางคลอดมาจะเป็นองค์ชายห้าหรือองค์หญิงสาม ตำแหน่งมารดารัชทายาทย่อมตกเป็นของนาง!!! แม้ตามธรรมเนียมโบราณจะนิยมเลือกบุตรชายคนโตให้เป็นไท่จื่อสืบราชบัลลังก์แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นเช่นนั้นเสมอไป หากองค์ชายรององค์อื่นๆมีความสามารถยิ่งกว่า ก็มีความเป็นไปได้ที่จะได้รับการเลือกให้เป็นองค์รัชทายาท แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นมันก็ยังเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์อยู่ดีที่ในตอนนี้นางจิ้งจอกได้ทำให้บุตรของนางกลายเป็นไท่จื่อได้ทั้งที่ยังไม่ลืมตา...ด้วยนิทานเรื่องเดียว!!!

"เอ๋" หงโต้วฟังคำถามก็ขมวดคิ้วเองคอสงสัยก่อนจะนึกออกในเสี้ยววินาทีต่อมา นางหัวเราะขำ โบกไม้โบกมือ "ข้าไม่เคยเชื่อคำนาย อีกทั้งผู้กล่าวอ้างคำเหล่านั้นก็เป็นเพียงตาแก่สติเลอะเลือนเท่านั้นเอง หากข้าจะได้เป็นมารดาของสามบุรุษมากสามารถเช่นนั้น เชื่อว่าแคว้นเฉ่าคงไม่ส่งข้ามาแคว้นเช่นนี้หรอกกระมัง มอบฮ่องเต้ มอบนักปราชญ์ และมอบแม่ทัพผู้อาจหาญให้กับคนต่างแคว้น มันจะไม่ตลกไปหน่อยหรือ ท่านคิดเช่นข้าหรือไม่"อดีตลูกช่างอ้อนพ่อแม่แก้คำว่าแคว้นศัตรูให้กลายเป็นคำว่าต่างแคว้น ลดความรุนแรงของประโยคไปได้เกินครึ่ง

ตัวนางรู้ดีว่าที่มาของข่าวลือเหล่านี้นั้นจะมาจากที่ใดไม่ได้...นอกจากคำสั่งของสามี

สิ่งที่เขาทำ เป้าหมายที่เขาต้องการ...คนอย่างนางมีหรือจะไม่รู้ทัน

หลี่หลิงอันยกชาขึ้นมาจิบชานิดหนึ่งแล้วคลี่ยิ้ม "เจี่ยเจียเป็นสตรีมีจิตใจหนักแน่นดังเช่นภูผา เจ้า...ผินเอ๋อร์อย่าได้ถามเรื่องไม่เป็นเรื่อง..."

"พี่หญิงกล่าวหนักไปแล้ว ข้าเพียงแต่ถามเจียดูเท่านั้นว่าจริงหรือไม่..."ซุยผินจีว่าพลางยกสายขึ้นมองผู้ที่สมควรตอบนางให้มากกว่านี้ "...เจียคงไม่เคืองข้ากระมัง"

ยังไม่ทันที่หงโต้วจะตอบ หลี่หลิงอันก็พูดขึ้นว่า "หากเจ้าสงสัยก็ควรจะถามผู้อื่น ไม่ควรถามกับฮองเฮาให้ขายหน้า ข่าวลือจะเท็จหรือจริงดูง่ายยิ่ง หากฮองเฮาไม่ได้รับคำทำนายเช่นนั้นจริงๆ จำเป็นหรือที่อดีตฮ่องเต้ส่งสัญญาสงบศึกร้อยปีออกไป เจ้าแต่งให้หวงช่างยังไม่รู้ถึงความคิดของสามี สมควรรับใช้เขาหรือ!!! ในเราหกคนล้วนแต่เป็นบุตรีคนโปรดของบิดาที่เป็นขุนนางใหญ่ ทรงแต่งหญิงต่างแคว้นมาเป็นจื่อเฟย หากมิใช่เพราะคำทำนายนี้ จะเพราะอะไร!!!"

ปากที่เผยออ้าจะให้คำตอบจู่ๆก็แห้งขึ้นมากจนหงโต้วรู้สึกเจ็บยามพยายามเม้มริมฝีปากเข้าหากัน

จริง!!!! ต่อให้ไม่จริงทั้งหมดแต่ก็มีส่วนที่เป็นจริง!!!! คุณหนูลั่วกรีดร้องเสียงแหลมเสียงหู หงโต้วได้รับผลกระทบจากประโยคนั้นในทันที ใบหน้างามเผือดสี...ความสุขใจเพียงนิดของนางปลิดปลิวจากไป...

ไม่จริง...นางพยายามกล่อมตนเอง อย่าไปเชื่อ

จริง!!!...แต่คุณหนูลั่วก็ไม่ยินยอม ยืนกอดอกย้ำหนักแน่น หลับตาลงไม่สนใจทารกในครรภ์ ไม่นึกคิดถึงเรื่องเหลวไหลที่วิ่งวนอยู่ในหัวของว่านหงโต้ว

"อ่า...ก็นั่นสินะ หากไม่เพราะเจียจะให้กำเนิดสามมหาบุรุษ ไหนเลยอดีตฮ่องเต้จะทรงยืนกรานแต่งสตรีต่างแคว้นให้นั่งเป็นพระชายาเอกของไท่จื่อ..."ซุยผินจีสรุปคำ ครั้งนี้นางกับหลี่หลิงอันทุ่มเทแรงใจไปมาก เสี่ยงอาญาล่วงเกินฮองเฮา ก็เพื่อผลักนางเข้าสู่ประตูผี!!!

ครรภ์แฝดมีเพียงสองเหตุ ไม่ลูกตาย ก็แม่ตาย พวกนางขอน้อมส่งฮองเฮา!!!

ได้ยินคำของพวกนาง ต่อให้รู้ว่าเป็นกลอุบายแต่หงโต้วก็เจ็บลึก กระนั้นก็ยังฝืนรวบรวมแรงใจแย้มยิ้มได้ในที่สุด "อันที่จริงเรื่องคำทำนายนี้เป็นเรื่องลับของแคว้นเฉ่า หม่าฮองเฮาได้เชิญท่านนักพรตเซียนมาเป็นการลับ แม้จะได้รับคำทำนายว่าจะมีวาสนาเป็นมารดาของแผ่นดิน อีกทั้งยังจะให้กำเนิดสามโอรสมากสามารถ ตัวข้ากลับไม่เคยเชื่อในคำทำนายเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย ยังคงใช้ชีวิตปกติสุข ลาภยศเป็นของนอกกาย มีได้ย่อมดับสูญได้..."ผู้เยาว์กล่าวคำลื่นไหล น้ำเสียงเรียบเย็นไร้โทสะ "...หากรู้ล่วงหน้าว่าคำทำนายในวันนั้นจะเป็นเหตุให้ข้านั่งอยู่ตรงนี้ วันนั้นหากข้ารู้สักเพียงนิด ข้าย่อมคุกเข่าขอร้องให้นักพรตอย่าได้ทายทักเช่นนั้น จงทำนายว่าข้าคนแซ่ว่านจะเติบโตเป็นหญิง...มากปัญญา ได้ออกเรือนกับบุรุษที่รักมั่นต่อข้าเพียงผู้เดียว ได้มีครอบครัวเป็นสุข ได้แต่งเป็นภรรยาเดียว...ของสามี ฉลองปีใหม่ด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ลูกหลานเต็มบ้าน พวกเจ้าว่า...ดีหรือไม่"หงโต้วยิ้มเศร้า แข็งใจพูดได้เพียงครู่ก็เสียงสั่น สองมือโอบครรภ์ของตนเองไว้แล้วหลั่งน้ำตาออกมาสองสาย กลีบปากงามพลั่งพรูคำพูดที่นางพยายามลืม

"ดี...ดีหรือไม่"นางย้ำถามเสียงเครือสั่น "ดีมากๆใช่หรือไม่!!!! นั่นแหละ!!!! สิ่งที่ข้า...ต้องการ..."ฮองเฮาบอกพวกนางทั้งน้ำตา หัวใจของนางสั่นคลอน เจ็บปวดจนเกินจะทน ฮือออออออ เรื่องบ้าๆเช่นนี้หากนางเป็นคุณหนูลั่วในโลกอนาคตนางย่อมสามารถล้มกระดานในทุกเมื่อเพื่อเริ่มใหม่ แต่นี่!!! นางกลับเป็น ว่านฮองเฮา!!!!

"ฮองเฮาโปรดถนอมพระวรกาย เม่ยเหม่ยพูดไม่คิดทำให้เจี่ยเจียเสียใจ ขอทรงลงพระอาญาด้วยเพคะ!!!"จะด้วยสิ่งที่ฮองเฮาพูดหรือจะด้วยเกรงอาญาจากฮ่องเต้ก็สุดรู้แต่กุ้ยเฟยทั้งสองก็รีบกระแทกเข่ากับพื้นจรดหน้าผากกับพื้นห้องแล้วร้องขอโทษเสียงหลง

ไม่คาดว่านางจะร่ำไห้ออกมาให้ผู้คนเห็น!!!

และยิ่งไม่คาด...ว่านางจะพูดเช่นนี้!!!!

คำพูดของนางยังอื้ออึงอยู่ในหัว สิ่งที่ฮองเฮาบอกพวกนางล้วนแต่แจ้งเห็นอยู่ในใจ สิ่งที่หญิงผู้นั้นต้องการ...พวกนางในตอนนี้เองก็ปรารถนายิ่ง!!! เพียงครอบครัวธรรมดา ที่มีเพียง พ่อ แม่...ลูก

 สุดจะทน! สิ่งที่พูดออกมาเสมือนน้ำที่ทลายเขื่อนกั้น ที่พรั่งพรูออกไปล้วนมาจากใจ ล้วนแต่เป็นสิ่งที่นาง...โหยหา ปรารถนา ยิ่งไม่พูด ยิ่งเก็บ...ที่สุดเมื่อทลายลงมาจึงมิอาจเก็บกู้

"อ๊า!!!!"ลุแก่โทสะ ปิ่นหงส์ทองที่กางปีกบอกถึงสถานะสูงเหนือคนก็ถูกกระชากปาทิ้งลงกับพื้น กาน้ำชาและถ้วยบนโต๊ะถูกปัดทิ้งตามแรงอารมณ์!!!! เคร้งงงงงงงงง

วินาทีนั้นยังจะมีเข่าของผู้ใดบ้างที่ไม่ตกกระทบพื้น ฮองเฮากริ้วถึงเพียงนี้

"ผู้น้อยสมควรตาย ขอฮองเฮาโปรดลงโทษ"นางกำนัลพากันคุกเข่าก้มศีรษะพูดพร่ำเสียงสั่น

"ฮองเฮาโปรดถนอมวรกาย"กุ้ยเฟยทั้งสองหน้าซีดแล้วซีดอีก ละลักละล่ำบอก พวกนางไม่เคยคิดสักนิดว่าฮองเฮาน้อยจะมีอารมณ์ร้ายถึงเพียงนี้ เห็นนางกล้ำกลืนฝืนยิ้มอยู่ทุกวันพวกนางก็สะใจ แต่ไม่เคยคิดว่าผลของการยั่วยุอารมณ์นางในครั้งนี้จะส่งผลร้ายถึงเพียงนี้ ที่พวกนางต้องการคือให้นางทุกข์ใจ กินไม่ได้นอนไม่หลับ หาใช่อาละวาดโจ่งแจ้งเช่นนี้!!!

นี่เท่ากับชีวิตพวกนางได้ตกลงสู่หุบเหว สองขาก้าวเข้าสู่ประตูผีเป็นที่เรียบร้อย ทันทีที่เรื่องนี้ถึงพระกรรณ...พวกนางทั้งสองคงไม่แคล้วโทษ!!! ที่ตั้งใจให้ผู้อื่นตาย ตอนนี้กลับกลายเป็นฆ่าตัวเองตาย...โดยมิเจตนา

ผู้ใดจะรู้ว่าฮองเฮาจะสิ้นอดทนในวันนี้!!!!

............................................

ซุยผินจีเพิ่งจะระลึกได้ว่านางได้ปล่อยให้ความริษยาพาตนเองเข้าสู่หายนะเสียแล้ว ตรงหน้านางนี้หากมินับว่าเป็นฮองเฮา...หญิงตรงหน้าก็เป็นเพียงเด็กสาวที่กำลังตั้งท้อง เยาว์วัยยากยั้งคิด ยิ่งตั้งครรภ์ยิ่งฉุนเฉียวง่าย

เป็นพวกนางหาเรื่องตาย!!!

เดิมคิดอาศัยลูกแฝดในท้องฆ่านาง ตอนนี้ดาบคืนสนองเป็นพวกนางชดใช้!!!!

วางยาพิษในใจฮองเฮาไม่สำเร็จ พิษนั้นถึงตัว!!!!

ปิ่นหงส์ทองสยายปีกทะยานฟ้าถูกฟาดทิ้งลงกับพื้น มุกและอัญมณีสีสวยที่ร้อยเป็นสายขาดกระจาย ทอดทิ้ง ละจากความสูงส่ง กายงามหักผิดรูป คอยาวเรียวที่เคยเชิดผยองบิดงอหมดสภาพอยู่กับที่ ปีกทองสั่นไหวริกๆข่มขวัญคนมองยิ่ง

"ฮองเฮาโปรดระงับอารมณ์"หลี่เปี้ยนวิ่งเข้าไปประคองตัวผู้ที่โกรธจนตัวสั่นหายใจหอบ เหลียวมองหาสวีเหม่ยหวังจะให้ช่วยก็ไม่พบ เสี่ยวอี้คนสนิทแท้ๆกลับถอยห่างไปก้าวหนึ่งไม่ห้ามปรามอารมณ์นายสาว

"อ๊า!!!! ออกไป!!!!! ไสหัวไปให้พ้น!!!!!!!!"หงโต้วปัดมือของหลี่เปี้ยนทิ้งไปแล้วกรีดร้องเสียงแหลม น้ำตาพลูทะลักออกมาจากสองตางาม ไหล่เล็กสะอื้นฮักๆ จู่ๆเมื่อได้ร้องไห้ออกมา...ทุกสิ่งก็ดูเหมือนจะพังทลายไปสิ้น

เหล่านางกำนัลได้แต่พร่ำร้องให้ฮองเฮาลงโทษ สองกุ้ยเฟยกลัวอารมณ์ของผู้เยาว์จนแทบเสียสติ ครั้งนี้พวกนางต้องตายแน่!!! อยู่ร่วมกันในวังตะวันออกก็มิเคยเห็นนางผู้นี้เสียจริตถึงเพียงนี้ คราวนี้เป็นพวกนางเคราะห์ร้ายยิ่ง!!!

คิดได้อย่างไรว่านางจะกล้ำกลืน จะเก็บความทุกข์ไว้ภายในจนกระเทือนทารกในครรภ์!!!!

                ซุยผินจีคิดถึงทารกไม่ทันได้กระพริบตามารดาของแผ่นดินที่กรีดร้องราวกับวิญญาณที่ผุดจากนรกอเวจีก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ใบหน้างามเปื้อนน้ำตาบิดงอ สองมือโอบท้องกลมแน่น

"โอ้ย! ท้องข้า!! ลูก...ลูก..."จู่ๆหงโต้วก็ปวดเสียดกะทันหัน ราวกับถูกดาบยาวแทงเข้ากลางร่าง ร่างอิ่มงอตัวทันทีเมื่อรับความเจ็บปวดไว้ไม่ไหว "โอยยย"

"ฮองเฮา!!!"หลี่เปี้ยนตกใจสุดชีวิต มองเห็นดอกดวงแห่งชีวิตสยายความงามอันแดงฉานบนกระโปรงของฮองเฮา "ฮองเฮา!!!!!!!!!!"

"เกิดอะไรขึ้น!!!!"สวีเหม่ยวิ่งตรงเข้ามาหน้าตื่น หลี่เปี้ยนไม่ทันได้ตอบนางก็เห็นคำตอบ "องค์ชาย!!!!!!!!!!!!!"

"หมอหลวง!!!!!!!"

"ตามหมอหลวง!!!!!!!!!!!!"

"หมอหลวง!!!!!!!!!!!!!!"

หลี่หลิงอันและซุยผินจีเสมือนคนที่ตายไปแล้ว สองเข่าตรึงอยู่กับพื้น ตาทั้งสองคู่เบิกโพลงมองเหล่านางกำนัลที่ห้อมล้อมสตรีนางนั้นด้วยความรู้สึกนึกคิดอันหลากหลาย ผ้าขาวที่ถูกนำมาซับเลือดผืนแล้วผืนเล่าถูกนางกำนัลหอบผ่านพวกนางไป ม่านกั้นถูกยกขึ้น อ่างทองล้ำค่านำน้ำสะอาดเข้าไปแล้วเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกลับออกมา

ยามนั้นสองกุ้ยเฟยรู้สึกเหมือนอยากจะตายเสียให้ได้ ยินเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของนางผู้นั้น...ขวัญของพวกนางก็ตกใจจนวิ่งหนีไปไกลลิบ ชั่วระยะหายใจเพียงเฮือกพวกนางรู้สึกชราไปอีกหลายสิบปี เสียงร้องของฮองเฮากำลังจะทำให้เส้นผมของพวกนางขาวโพลนไปทั้งหัว

พระราชวังฤดูร้อนเกิดเหตุร้าย แต่โอรสสวรรค์ในวังหลังกลับกำลังฝึกเป่าขลุ่ยหลังว่าราชการในช่วงบ่ายเสร็จ มีผู้กล่าวว่าดนตรีทำให้จิตใจปลอดโปร่ง ฮองเฮาของพระองค์อารมณ์มิใคร่ดี...เสียงเพราะๆน่าจะช่วยนางได้ พระองค์จึงมีรับสั่งให้เจ้ากรมพิธีการนำตัวหัวหน้าช่างดนตรีเข้ามาถามความ ก่อนจะตัดสินพระทัยฝึกเป่าขลุ่ย ตลอดชีวิตของตี้ฟั่นเทียนมีแต่การแก่งแย่ง ทุกสิ่งที่ได้มาต้องฝ่าฟันเหนื่อยยาก ไหนเลยจะมีสุขได้ร่ำสุราเล่นดนตรีสนุกไปวันๆเช่นผู้อื่น มือหยาบคู่หนึ่งที่เคยจับจอบจับเสียมทำงานในวัยเยาว์ จับดาบจับทวนเมื่อเติบใหญ่ วันนี้ปลายนิ้วแข็งกระด้างทั้งสิบได้แตะลงบนเลาขลุ่ยที่เรียบลื่น เพียงหวังจะบรรเลงเพลงรักให้นางผู้เป็นที่เสน่หาได้สุขใจ หวังเพียงกล่อมเกลาจิตใจนางให้คลายสบายใจ แม้จะยากเย็นเพียงไร พระองค์ก็พร้อมจะอดทน!!!

ล้มเหลวแล้วเริ่มใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงแหลมไม่ละมุนประเดี๋ยวสูง ประเดี๋ยวต่ำดังไปทั่วห้องทรงงานบอกถึงพระวิริยะอุตสาหะของโอรสสวรรค์

ตี้ฟั่นเทียนออกแรงเป่าอีกครั้ง มุมปากเจือรอยยิ้มเมื่อนึกถึงภรรยา ป่านนี้กุ้ยเฟยทั้งสองคงทำให้นางโมโหแล้วเป็นแน่ ไม่ช้าถั่วภรรยาต้องยอมกลับวังก่อนกำหนดเป็นแน่ เมื่อนอกวังและในวังไม่ต่างกัน นางย่อมต้องกลับวัง!!!

นักวางแผนได้แต่คิดถึงผลสำเร็จ ไม่ได้นึกถึงผลจากความล้มเหลวเลยสักนิด!!!!

หากพระองค์ได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จะยังยิ้มได้หรือ!!!!!

พระราชวังฤดูร้อนเดินทางสี่วันถึง บัดนี้พิราบกำลังบิน ม้ากำลังวิ่ง อินทรีทะยาน เสียงปู้ๆปี้ๆยังคงดังสะท้านวัง...รอข่าวร้าย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

               

 

 

 

VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 25 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 29 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 14 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 12 ) Vote
ลุ้นๆ
( 50 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 14 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 11 ) Vote
COMMENTS
sizaza
16 ม.ค. 2560 / 23:19
ค้างมากๆๆๆๆ
sizaza
16 ม.ค. 2560 / 23:18
ค้างมากๆๆๆๆ
munum
23 มี.ค. 2559 / 09:16
ถั่วหายไปไหนนนนน ไปนานมากๆเลย รออยู่นะคะ
การะเกด
15 มี.ค. 2559 / 20:17
เงียบ~~~~~ฉี่ (-_-)
ดาว สรวีย์
14 มี.ค. 2559 / 16:50
อัพเถอะนะๆๆค้างงงงงงงง....มากกกกกกกกกก
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 31 ตอน
โดย : ดาหลา/อาเธน่า
จำนวนคนชม : 407,488 ครั้ง


toggles :
ตอน
  • 1. บทนำ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 2. ว่านหงโต้ว

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 3. ถั่วฮองเฮา

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 4. ถั่ววางแผน

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 5. ถั่วหาเรื่อง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 6. ถั่วสำนึก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 7. ถั่วยั่วยวน

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 8. ถั่วภรรยา

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 9. ถั่วเมียเอก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 10. ถั่วแม่เลี้ยง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 11. ถั่วระเบิด

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 12. ถั่วที่รัก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 13. ถั่วหางแหลม

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 14. ถั่วเจริญ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 15. ถั่วลวง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 16. ถั่วน้องหญิง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 17. ถั่วสมหวัง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 18. ถั่ววังตะวันออก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 19. ถั่วแตก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 20. ถั่วร้องไห้

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 21. ถั่วอารมณ์

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 22. ถั่วผีเสื้อ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 23. ถั่วแล้งใจ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 24. ถั่วข่าวร้าย

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 25. ถั่วอำลา

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 26. ถั่วงอก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 27. ถั่วลูกหญิง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 28. ถั่วองค์ชาย

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 29. ถั่วนกฉิน

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 30. ถั่วชัง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 31. ถั่วคะนึง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required