HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
ว่านฮองเฮา
นักเขียน : ดาหลา/อาเธน่า
จำนวนผู้เข้าชม : 408,817 ครั้ง
ถั่วแล้งใจ

                "มีความสุขแล้วกระมัง"ผู้เป็นสามีประชดภรรยาเสียงขุ่น ร่างเล็กของภรรยานั่งอยู่บนตักแกร่ง มือขวาแข็งแรงโอบหลัง ในขณะที่มือซ้ายของเขาลูบท้องกลมนูนอันเป็นสาเหตุเดียวที่ทำให้พระองค์ต้องยอมแยกห่างจากภรรยาเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่แต่งนางมาเป็นภรรยา

ถั่วเม็ดน้อยที่เฝ้าคอยมาทั้งชีวิต กว่าจะสามารถครอบครองถั่วแดงเม็ดนี้ได้...ยากเย็นเพียงไร มีหรือ...พระองค์จะลืมเลือน เข่าที่คุกลงลดศักดิ์ศรีในห้องทรงงานวันนั้น...ก็ล้วนแต่เพื่อ...นางในวันนี้

แล้วจะให้พระองค์ปล่อยนางให้คลาดสายตาได้ง่ายๆได้เช่นไร

"เจ้าค่ะ"คนมีความสุขอมยิ้มสองมุมปากยกสูง เอนศีรษะไปทางซ้ายซบใบหน้าลงบนไหล่สามี มือเรียวงามเกาะหมิ่นๆบนกล้ามแขนของเขา ในใจนึกสงสารสามี เป็นนางที่ใช้วิธีต่ำช้า อดข้าวอดน้ำบังคับให้เขาตามใจ

"เจ้ามีความสุข...แต่ข้ากลับทุกข์ใจยิ่ง"ตี้ฟั่นเทียนรำพึง กอดคนเนื้อนิ่มเต็มตึงไปทั้งตัวเท่าใดก็ไม่เคยรู้สึกพอ สตรีถั่วที่น่าปวดหัว ทั้งเจ้าเล่ห์ ทั้งน่าตี ช่างเป็นสตรีที่มีสีสันหลากหลายให้มองได้เพลินตาไม่เคยรู้เบื่อ

บางครั้งก็อยากกอดรัดเชยชมไม่ให้ห่าง หากแต่อีกชั่วครู่ยาม...กลับอยากบีบคอน้อยๆของนางให้ม้วยดับคามือไปเสียวันละหลายๆหน

หงโต้วผุดหน้าขึ้นเชิดหลังตรง ยกสองแขนขึ้นกอดอก "เชอะ! ท่านจะทุกข์ใจได้อย่างไร สนมเจาคนโปรดเล่า มิช่วยอะไรได้บ้างหรือ"

ตี้ฟั่นเทียนใช้มือหยาบคีบปลายคางของภรรยามาดูแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "เจ้ากินน้ำส้ม(หึง)"

"ข้าเปล่า!!!"หงโต้วเถียงเสียงสูง สองแขนโอบรอบท้องโตๆอย่างหาพวก นานๆไปท้องโตๆนี่ก็เหมือนเพื่อนสนิทที่อยู่ด้วยทุกเวลา รู้สึกถึงตัวของลูกน้อยที่ขยับตัวยุกยิกเห็นด้วยกับนาง ใจของนางก็พลันมั่นคง "ท่านไม่ต้องมาทำเป็นเฉไฉ!"

"..."สามีมองสาวน้อยจอมโกหกด้วยสายตาเอ็นดูนางสุดใจ รู้ว่านางกินน้ำส้มเพราะตัวเอง บุรุษในโลกนี้มีใครบ้าง...ไม่พอใจ ดูเอาเถิดจะเป็นมารดาอยู่แล้วไยจึงทำแง่งอนได้น่ารักน่าเอ็นดูถึงเพียงนี้กันหนอ ชั่วชีวิตนี้เกรงว่าเขาคงไม่มีวันสิ้นรักจากนางผู้นี้เป็นแน่ สตรีเดียวที่จะครองใจเขาไปตราบจนลมหายใจสุดท้ายหากมิใช่นางผู้นี้แล้ว น่ากลัวว่าจะไม่มีผู้ใดอีก

"ท่านไม่ตอบ...ก็แสดงว่ายอมรับ!"หงโต้วพูดเสียงแข็งพลางขยับแขนขาไม่อยากอยู่ใกล้ชิดเจ้าเต่าหน้าเหม็นอีกต่อไป

อดีตสายลับของแคว้นตะครุบร่างภรรยาเอาไว้อย่างว่องไวและแน่นเหนียวเหมือนนางเป็นข่าวสำคัญที่พลาดมิได้ "...น้องหญิง"ตี้ฟั่นเทียนหัวเราะ บนใบหน้ามีรอยยิ้มกว้าง "ข้าไม่มีสิ่งใดจะยอมรับ...น้องหญิง ของที่ควรได้รับก็ได้รับมานานแล้ว สิ่งที่อยากได้...ก็อยู่ในมือแล้ว ยังมีอะไรต้องยอมรับเพิ่มเติมอีก สนมเจา...ใบหน้านางคล้ายเจ้าออกปานนั้น หากมิใช่เพราะว่ามีส่วนคล้ายพอจะแทนเจ้าได้มีหรือ...ข้าจะพอใจ..."ด้วยความสามารถบิดาและพี่ชายของเจากุ้ยเหรินนั้น ณ ตอนนี้ก็เหมือนกับหมากที่มีความสำคัญ แต่ยังใช้ประโยชน์ใดมิได้ หากไม่ติดว่าภรรยากำลังตั้งครรภ์เขาหรือจะเสียเวลากับของที่ดูเพียงแต่คล้าย แม้เขามิใช่ชายที่ลุ่มหลงในอิสตรี แต่ก็เป็นบุรุษ...ที่มีความต้องการ ลูกในท้องของภรรยานั้นมีค่ายิ่ง จะเสี่ยงมิได้ พลั้งพลาดขึ้นมาเสียลูกไปจะไม่คุ้ม ยิ่งถั่วน้อยไม่แข็งแรงยิ่งไม่ควรชิดใกล้เสพรสใดๆทั้งสิ้น มัน...เสี่ยงเกินกว่าที่เขาจะแลก

หากแต่ก็มิเคยคิดจะให้ใครอุ้มท้องในเวลานี้ให้ระคายใจสตรีผู้แสนเอาแต่ใจนางนี้เลยสักนิด ลูกนั้นยิ่งมากคนก็ยิ่งมากความมากปัญหา แค่คิดเขาก็รู้แล้วว่าหากมีองค์ชายหรือองค์หญิงมาเกิดในช่วงเวลาไล่เลี่ยกับลูกของถั่วน้อยมันจะแย่เพียงไร ตี้ฟั่นเทียนนั้น...รู้ซึ้งถึงรส...ลูกคนโปรดกับลูกคนไม่โปรดมาแล้วด้วยตนเอง รู้ซึ้งดีว่ามันขมขื่นเพียงไรเมื่ออายุเขากับพี่น้องก็ไล่เลี่ยกันแท้ๆแต่พระบิดากลับใส่ใจพี่น้องของเขามากกว่า ก็เพราะรู้อย่างนี้ รู้ว่าตนเองนั้นจะลำเอียงจึงไม่อยากให้มีใครต้องมาเกิดเป็นลูกคนไม่โปรด ให้มีแต่คนโปรดนั่นแหละดีที่สุด!!! เวลาจะเอียงลำ...จะได้ลำเอียงให้เต็มที่ ให้ใต้หล้ารู้ ให้ทุกผู้ทุกคนรู้ โดยไม่ต้องรู้สึกผิดกับผู้ใด แผ่นฟ้าเป็นของข้า! ตี้ฟั่นเทียน!! หากวันหน้าจะผิดต่อฟ้า ผิดต่อแผ่นดินเพื่อภรรยา เขาก็จะไม่นึกละอายแม้สักน้อย!!!

เรื่องของเจากุ้ยเหรินนั้นเขาได้ให้คนสืบความแล้ว ไม่ช้าก็จะได้ชำระความ

องค์ชายก็มีแล้ว องค์หญิง...ก็มีแล้วเช่นกัน ดังนั้นเมื่อเขาไม่ไยดี หลับตาลงทั้งสองข้าง ก็ยากนักที่เจากุ้ยเหรินผู้นั้นจะอุ้มท้องนี้ได้โดยปลอดภัย

บุตร...เป็นของพระองค์ หากมิตั้งใจให้...ก็อย่าหวังว่าจะรอดพ้นปลอดภัย ครอบครัวสูงศักดิ์มากยศเปี่ยมผล...ประโยชน์ ในเมื่อแลกทุกสิ่งเพื่อเข้ามาชิงเป็นใหญ่ ย่อมต้องรู้ว่าอะไร...ควร อะไร...ไม่ควร อะไร...ได้ และอะไร...ที่แตะไม่ได้!!!!

สนมเจา...งามก็งามอยู่หรอก นางเป็นเงาสะท้อนให้พระองค์ได้เห็นหงโต้วในยามสงบเสงี่ยม อ่อนหวาน นุ่มนวล เหมือนจันทร์เพ็ญ ทอดพระเนตรเห็นสนมเจาครั้งแรก...ก็ให้สะดุดลมหายใจว่านางช่างคล้ายหงโต้วนัก จึงให้ความเอ็นดูตั้งแต่ต้น ยามนางชม้ายตาก็คล้ายภรรยายิ่ง นั่น...จึงทำให้พระองค์รับสั่งหานางอยู่บ่อยครั้ง

แต่...สนมเจา...นางก็เป็นแต่เพียงเงาสะท้อนจันทร์กระจ่าง หากจะเทียบกับสตรีที่ครองใจพระองค์ ที่งามเด่นเช่นแสงอรุณในยามเช้า เจิดจ้าในยามสาย แผดเผาในยามบ่าย และค่อยๆละลายกลายเป็นเมฆนุ่มแสนเอาแต่ใจในยามค่ำคืน

นาง...เพียงแต่ ชดเชย แต่มิอาจ ทดแทน

เป็นเพียงนางสนมเล็กๆ บังอาจ!!!! เป็นเหตุให้ฮองเฮายกเป็นข้ออ้างออกจากวังได้!!!!

ช่างสมควร...ตาย!!!!

 

                หงโต้วช้อนสายตามองใบหน้าของพระสวามีผู้เป็นใหญ่ ฟังความเขาว่านางก็เข้าใจว่าอันบุรุษนั้นย่อมต้องมีเล็กมีน้อย ยิ่งเป็นฮ่องเต้ด้วยแล้ว...สนมวังหลังล้วนแต่เป็นความรับผิดชอบของเขาทั้งสิ้น แต่!!!! คุณหนูลั่วที่ซ้อนร่างสวมวิญญาณอยู่กึ่งหนึ่งกลับกอดอกบิดปากยื่นไม่พอใจเป็นที่สุด นางไม่เอาด้วย!!! ของ!...ของอะไรก็แล้วแต่ถ้านางพอใจจะยกให้ จะเอาไปเท่าไหร่ก็ไม่ว่า!! แต่ของบางอย่าง...นางไม่คิดแบ่งปัน!!! เมื่อแบ่งไม่ได้...นางก็ยอมไม่เอาเลยเสียยังจะดีกว่า!!!!!!!!! เจ้าถั่วโง่!...อย่าได้ลากข้ากลับไป!!!!

เขา!...เป็นสามีเจ้า!!...แต่มิใช่...สามีข้า!!!!

เจ้า!...รักเขา!!...แต่ข้า!...กลับชังยิ่ง!!!!

ฟัง...คุณหนูลั่วกรีดร้องตะกุยเล็บคลั่งอยู่ในอก หงโต้วก็พลันเจ็บร้าวจากภายใน มอง...ใบหน้าพระสวามีอีกครั้งจู่ๆกระบอกตาก็ร้าวทำท่าจะแตกร่วงเป็นน้ำตา นางรีบเบนสายตาหนีความเจ็บปวดตรงหน้า พลัน!...เห็นเหล่านางกำนัลขันทีเป็นกลุ่มอยู่ไม่ไกลตา พวกเขาเบนหน้าไปทางเดียวกัน...หาต้นไม้ แต่ใบหูกลับเอียงมาทางนี้...ราวกับจะตั้งใจฟัง

                ผัวๆเมียๆ เมื่อก่อนเป็นเพียงไท่จื่อกับจื่อเฟยนางก็อึดอัดมากแล้ว ยามนี้ฟ้าบังคับให้เป็นฮองเฮากับฮ่องเต้...นางได้แต่ถอนหายใจ ยกมือขึ้นลูบ เพื่อนสนิท ที่ไม่กรีดร้องเหมือนเพื่อนในใจ มีแต่เจ้าตัวเล็กนี่เท่านั้นที่นิ่งเงียบเคารพการตัดสินใจของนาง รับฟังนาง และอยู่เป็นเพื่อนนางทุกที่...ทุกเวลา แม้ยามสุข แม้ยามทุกข์ แม้ยามหัวเราะ...หรือร่ำไห้ ลูก...เป็นเพียงแต่ลูกเท่านั้นที่ทำให้คน...เป็นเหนียง ได้อุ่นใจ

"...น้องหญิง"นางกำนัลขันทีพากันถอยกรูดทันทีเมื่อหัวหน้าขันทีหลี่กงกงเห็นแววพระเนตรไม่พอใจของฮ่องเต้ชัดถนัดตา เป็นฮองเฮามองก่อนแล้วฮ่องเต้จึงมองตาม ครั้นพระนางถอนหายใจด้วยท่าทางเศร้าสร้อย โอรสสวรรค์ก็พิโรธใส่พวกเขาทันที สองพระเนตรที่คมดุอยู่แล้วแทบจะปล่อยปีศาจออกมาล่าวิญญาณพวกเขาให้ตายตกตามเสียงถอนใจของฮองเฮา!!!

พระนางทุกข์...พวกเขาตาย!!! ฟ้า!...ช่างไม่ยุติธรรม เป็นนางเศร้าเองแท้ๆ ไยฮ่องเต้โทษพวกเขา!!!

หงโต้วขยับมือลูบท้อง สองตางามมองความหนักอึ้งที่นางแบกเอาไว้ด้วยความรักความเอ็นดู...ชนิดที่แม้แต่ลั่วผิงอันเองก็มิเคยมอบให้ผู้ใดมากเท่านี้มาก่อน กล่าวคือไม่ว่าลูกจะออกมา...เป็นหญิงหรือชาย จะขาวหรือจะคล้ำ จะงามเหมือนนางหรือจะกระด้างดุอย่างบิดา นางก็พร้อม...พร้อมที่จะรักอย่างมิมีเงื่อนไข

นี่...คือหัวใจของมารดาทุกคนใช่หรือไม่

พร้อม...ที่จะรักลูก...เสมอ

ลูก...ของนาง ขอเพียงแต่เป็น...ของนาง

"น้องหญิง..."แว่วเสียงสามีเรียก หงโต้วช้อนสายตาขึ้นมอง...ฮ่องเต้แล้วหรุบตาลงทิ้งบนอกเสื้อสีเหลืองทองปักลายเมฆรอบมังกรสีเขียว เล็บแกร่งห้ากรงเล็บกางกว้างราวกับจะเงื้อคว้า

"เจ้าคะ?"นางรับคำ เปลือกตางามพริ้มลงปิดยามถูกสามีรั้งเข้าสู่อ้อมแขน ถูกกอดรัดแนบสนิทไปทั้งตัว ลมหนาวพัดหวนในยามค่ำคืนหาได้ทำให้กายร่างนางหนาวสั่น แต่กลับเป็นคลื่นลมในใจต่างหากที่พัดพาเอาน้ำตาขึ้นมาจากก้นบึ้ง...ของหัวใจ สั่นคลอน...ทุกความรู้สึก ปลุกทุกความนึกคิด...ให้ตื่นจากการหลับใหล

ตื่น...จงตื่น อย่าได้หลับสองตา อย่าได้อดทน อย่าแม้แต่จะฟังผู้ใด จงฟัง!...ฟังเสียง!!...เสียงในใจของเจ้า

เพียงคำเดียว!!!!!!!!!!!!!!! เพียงคำตอบเดียว!!!!!!!!!!!!!!!!!

"น้องหญิง...เจ้าทุกข์ใจอะไร ไยจึงไม่เล่าแจ้งให้ข้าผู้เป็นสามีรับรู้"ตี้ฟั่นเทียนลูบหลังบางเบาๆอย่างทะนุถนอม ท้องนูนที่แนบกับช่วงท้องของเขา ทำให้เขารับรู้ถึงลูกน้อยในครรภ์ของนางที่เคลื่อนไหว "บอกข้า...น้องหญิง ในวังมีสิ่งใด...ทำให้เจ้าระคายใจ อะไรทำให้เจ้า...เป็นทุกข์"

ทุกข์ของข้าเช่นนั้นหรือ หงโต้วทวนความในใจ หากมิใช่เพราะท่านแล้ว...ทุกข์ของข้าจะเกิดขึ้นได้อย่างไร ท่าน...เป็นฮ่องเต้ ข้าหรือจะกล้าขอให้ท่านทิ้งหญิงสามพัน...เพื่อข้า ข้าหรือ...จะกล้าฝัน ให้ท่านทิ้งทุกสิ่งแล้วหนีไปด้วยกัน

ฮ่องเต้...ปกครองบ้านเมือง จะควบคุมขุนนางให้สัตย์ซื่อต่อพระองค์ได้ วิธีที่ละมุนละม่อมที่สุด...ก็คือต้องใช้ฝ่าพระหัตรวบเอาเส้นสายสตรีทุกเส้นมาไว้ในมือ ไม่ต้องยุ่งยาก ไม่ต้องทำมาก แค่กระตุกเชือกนั้นเบาๆ...ก็ครืนแล้ว...ทั้งตระกูล

พระองค์ต้องการใช้ประโยชน์ ก็บำเหน็จ...ให้สนมสูงยศ ชื่นชม...ขุนนาง ให้ค่าครอบครัว

พระองค์สมใจหมดเรื่องต้องใช้ประโยชน์ก็หาเหตุลงโทษ...สนม โทษถึง...ครอบครัว ไม่ยากเย็น

แล้วนางเล่า หญิงโง่ที่ไร้พี่น้องครอบครัว...ให้ช่วงใช้ เป็นเพียงแต่สตรี...ที่เขาหลง...เพียงครู่ยาม

เจ้ากล้าเชื่อหรือ...ว่าเขาจริงใจ เจ้าเอาอะไรมารับประกัน...ว่าจุดจบสุดท้ายของนาง

จะมิใช่...ตำหนักเย็น!!!!

"ท่านพี่อย่าได้กังวล เป็นเพราะข้าพะวงถึงลูกในท้อง...จึงไม่สบายใจ"จะมิตอบ...ก็มิได้ ไม่พูดเท็จ...ก็ไม่อาจพูดความจริงให้สามีรู้ได้เช่นกัน หาไม่...

ตี้ฟั่นเทียนผละห่าง ใช้ปลายนิ้วเชยคางคนงามรับแสงจันทร์...แลเห็นสองตาหรุบลงซ่อนเร้นของภรรยา หากแต่มิได้กล่าวสิ่งใด นึกคิดได้ด้วยสติปัญญาว่า...หากนางมิปรารถนาจะเอื้อนเอ่ยออกมา ก็เป็นธุระของสามีต้องค้นหาเอาเอง

"..."จันทร์.... แสงจันทร์เพ็ญในคืนนี้ไยจึงสว่างนัก ยามถูกเชยหน้าขึ้นรับแสง นางเสมือนเปลือยเปล่าเปิดเผยทุกความจริงแก่สามีจนสิ้น มันสว่าง...กระจ่างจนนางจะก้มหน้าหลบ ต้องใช้สองมือสวมกอดรอบพระศอสูงศักดิ์แล้วทอดถอนหายใจอย่างเป็นสุข สุข...ที่ได้ซ่อนความจริง สุขนัก...ที่ได้แอบอิงไหล่อกแข็งแรงของชายผู้นี้ สุขล้ำยิ่งกว่า...ยามเขาโอบกอดนางไว้แนบสนิทกาย

"เฮ้อ..."ภรรยาลอบถอนใจ แต่คนเป็นสามีกลับปล่อยลมหายใจหนักๆยาวๆออกมาอย่างเปิดเผย ให้นางได้รู้ว่า...พระองค์หนักใจเพียงไรกับภรรยาถั่วหัวดื้อ ความลับ...นางก็เก็บ ความสุขของพระองค์นางก็กุม เช่นนี้แล้วจะให้พระองค์หายใจสะดวกได้อย่างไรไหว ที่ควรคิดก็พยายามคิดแล้ว...แต่ก็ยังไม่เห็นปมปัญหา ที่ต้องใช้ปัญญา...ก็ใช้แล้วจนสิ้นแต่กลับมิกระจ่างใจภรรยา นางต้องการสิ่งใด...หากมีในใต้หล้านี้ พระองค์พร้อมจะบุกไปนำมาวางในมือน้อย...หากนางจะยิ้มอย่างสุขใจสักครั้งให้ได้ยล ทุกข์ใดในใจนาง...หากผู้ใดสามารถแถลงไข พระองค์พร้อมประทานตอบแทนทุกสิ่ง

ขอเพียงถั่วแดงน้อยๆในมือยังสามารถกลิ้งไปมาอย่างร่าเริง

ขอเพียงนางยิ้มได้ หัวเราะมีความสุข

พระองค์...พร้อมแลก...ในทุกสิ่ง!!!

ภรรยา...จงมีความสุข

จงมีความสุข

ขอเพียงเจ้าสุข...ต่อให้ข้าต้องทุกข์เป็นหมื่นพันทวี

ข้า...เต็มใจ!!!!

.....................................................................................................

               

ฮ่องเต้...หากไม่จำเป็น ไม่อาจก้าวออกจากวังหลวงได้ ที่พระองค์ยืนกรานจะเดินทางมาส่งฮองเฮาถึงพระราชวังฤดูร้อนขุนนางก็โขกศีรษะคัดค้านกันทั้งท้องพระโรง กว่าจะหลุดออกมาได้ตี้ฟั่นเทียนต้องสิ้นเปลืองสติปัญญาไปมาก และเพื่อไม่ให้ถั่วภรรยาถูกครหาว่าเป็นมารปีศาจพระองค์จึงไม่อาจรั้งกายอยู่นานได้ จำต้องกำหนดเวลาให้ภรรยาอยู่พักกายพักใจเพียงยี่สิบวันเท่านั้น เมื่อครบกำหนดต่อให้นางไม่อยากกลับพระองค์ก็จะลากนางกลับวังเอง!!!!

ที่ต้องโอนอ่อน...ก็อ่อนให้แล้ว ที่ต้องยอม...ก็ยอมตามใจแล้ว

ถึงเวลานางย่อมต้องกลับไปให้กำเนิดถั่วน้อยๆในวังให้เขาได้สบายใจ จะมาอยู่นานจนคลอดนอกวัง....ไม่ได้!!!!!!!!!!!!!!!

"น้องหญิง...ดูแลตัวเองให้ดี อีกยี่สิบวันข้าจะให้คนมารับเจ้าเข้าวัง"ประคองสตรีร่างเล็กที่สูงเพียงอกแต่เดินเหินไม่สะดวกด้วยบุตรในครรภ์เดินออกมาตามทางลาดยาวตี้ฟั่นเทียนก็บอกกับภรรยาซ้ำๆอีกครั้ง "อยู่ทางนี้เจ้าจงพักผ่อนกายใจให้ดี กินให้มาก นอนให้มาก"

หงโต้วก้าวขาตามการชักพาของสามี สมองก็คิดตามคำพูดของเขา กินให้มาก นอนให้มาก จะให้นางเป็นสุกรหรือ!!!? เถียงเขาในใจ แต่กลับอ้อนรับคำเสียงหวาน "เจ้าค่ะ"

มองเห็นขบวนเดินทางที่รายล้อมด้วยข้าราชบริพารยาวเหยียดตี้ฟั่นเทียนก็ถอนหายใจเฮือก รู้!!! ว่าต่อให้จูงนางเดินต่อไปไกลเท่าใด สุดท้ายวันนี้เขาและนางก็ต้องแยกจากกันอยู่ดี สตรีถั่วอยากอุ้มครรภ์อยู่นอกวัง แต่เขาเป็นฮ่องเต้...จำต้องสถิตอยู่ ณ บัลลังก์มังกร

"น้องหญิง..."เจ้าของความคิดหยุดเดิน ใช้สองมือหยาบผ่านความลำบากประคองสองไหล่ของภรรยาให้หันมาหา เห็นนางเงยหน้าขึ้นมอง เปิดเผยดวงตาสีดำเป็นประกายงดงามไร้เดียงสาใจที่นึกระแวงก็คลายลง ยกมือขวาขึ้นลูบเรือนผมสวยอย่างเอ็นดู แล้วโอรสสวรรค์จึงค่อย...ตัดใจ "...ถนอมสุขภาพเพื่อข้าได้หรือไม่"

"เจ้าค่ะ"หงโต้วรับคำทั้งที่รู้สึกจุกในอก ในโพรงลึกอื้ออึงไปด้วยถ้อยคำขอร้องจริงจังของคนผู้หนึ่ง ที่ขอให้นางรักษาสุขภาพ...เพื่อเขา

"...จะเป็นมารดาแล้ว ทำสิ่งใด...จงคิดถึงลูก คิดถึง...ข้า"อดีตองค์ไท่จื่อจู่ๆก็ไม่อยากห่างกายภรรยา ห่วงหานางอย่างบอกไม่ถูก พระโอษฐ์รูปเหลี่ยมสั่งความสตรีมีครรภ์ตรงหน้าราวกับนางเป็นบุตรสาวตัวน้อยที่แสนซุกซน

สนมสามพันท่านห่วงใยเช่นนี้หรือไม่ ให้คิดถึงลูก...ให้คิดถึงท่าน แล้วนางเหล่านั้นเล่า...ท่านจะคิดถึงพวกนางหรือไม่ หงโต้วได้แต่ถามสามีผ่านแววตาที่ไหวระริกตามคลื่นอารมณ์

"ท่านพี่อย่าได้วิตก...ข้าจะดูแลตนเองอย่างดีที่สุด ท่านพี่อย่าได้กังวลไปเลย"ก่อนที่นางจะหลั่งน้ำตาออกมา หงโต้วชี้นิ้วงามไปรับแสงแดด ปลอกนิ้วทองคำสลักที่สวมอยู่บนนิ้วนางและนิ้วก้อยทอประกายงดงามบาดตา หากแต่กลับบาดใจสตรีผู้สวมใส่...ยิ่งกว่า!! ปลอกนิ้ว...บอกฐานะ!!! ใครกันช่างคิดได้ว่าหากได้นั่งเป็นพระสนมจะสุขสบาย ได้นั่งเป็นฮองเฮาเป็นสุดยอดของวาสนา เรืองอำนาจ อยู่เหนือสตรีทั้งแผ่นดิน!!!

ยอดของวาสนา? แท้จริงคือยอดแห่งทุกข์ เรืองอำนาจ? แล้วอำนาจทำให้นางยิ้มได้หรือไม่ สั่งให้นางมีความสุขจากใจจริงได้หรือไม่ อยู่เหนือสตรีทั้งแผ่นดิน!!! ด้วยสัตย์จริงนางยอมอยู่ต่ำกว่าสตรีทุกคนบนแผ่นดิน...ขอเพียงได้ครองคู่ ท่านและข้า!!!

เชื่อแล้วที่ว่ายอมลำบาก ยอมทนเพื่อคนๆหนึ่งๆนั้น...มีจริงๆ มิใช่เรื่องชวนขำดังเช่นที่คุณหนูลั่วเคยเบะปากว่า โง่!!!

น่าเสียดาย ฟ้า...มิได้ให้โอกาสนั้น แก่นาง

"ท่านพี่สายแล้ว ท่านเร่งออกเดินทางเถิด"

อภัยข้าเถอะ เป็นข้าไม่ดี ระหว่างเรา...เป็นข้าเอง...ที่ผิด

หงโต้วโอบมือทั้งสองอุ้มครรภ์ไว้ รู้สึกหนาวลึกในอกยามถูกสามีรั้งเข้าไปสวมกอดสุดท้าย ปลายนิ้วเรียวงามทั้งสิบตรึงแน่นกับท้องกลม รั้งตนเองไว้สุดกำลังมิให้ไขว่คว้าเขาไว้ สูดลมหายใจลึก...ซับทุกอณูกลิ่นของสามีไว้ให้ตรึงตราในหัวใจ รัก...นางยอมรับว่านางรักชายผู้นี้...สุดหัวใจ ได้ยินเสียงทุ้มสั่งความเป็นห่วงนาง รู้ว่าเขาไม่อยากปล่อยวางให้นางอยู่ห่างกาย แต่เป็นนางเอง...ที่ไม่ดี เป็นนาง...ที่ทนไม่ไหว

"รักษาตัวด้วยน้องหญิง"โอรสสวรรค์คลายพระกร ทรงตรัสกับสตรีต้องหน้าอย่างอาวรณ์ไม่อยากจากลา

"ท่านพี่...เดินทางดีๆนะเจ้าคะ"ผู้เป็นฮองเฮาท้องโตจนเลอะเลือน เรียนผู้ครองแผ่นดินว่า...ท่านพี่

ทั้งสองต่างมองหน้ากันและกันนิ่งโดยไร้คำพูดจา ที่สุดทั้งสองร่างกลับผวาเข้ากอดรัดอีกฝ่ายในเสี้ยววินาทีต่อมา บุรุษร่างสูงใหญ่กอดรัดภรรยาของตนเองไว้อย่างไร้การรักษามารยาท ในขณะที่ฝ่ายภรรยาเองก็สะอื้นไห้กอดเอวสอบของพระสวามีแน่นไม่รักษาประเพณี เหล่าข้าราชบริพารและผู้ติดตามพากันหรุบตามองต่ำ

เพิ่งเข้าใจ...ว่าสามีภรรยาที่รักใคร่กันดุจยวนยางนั้นเป็นเช่นไรก็วันนี้เอง

"น้องหญิง! กลับวังกับข้า!!!"ตี้ฟั่นเทียนรู้สึกใจหายที่จะปล่อยนางไว้ที่นี่ แต่กลับมั่นใจเหลือเกินว่าควรพานางกลับวังไปด้วยกัน

"ท่านพี่!!!!" รักเขามากแต่ฮองเฮากลับอุทานเสียงหลงเมื่อได้ยินรับสั่งของพระสวามีเต็มสองหู ยิ่งโดนเขาลากตัวทำท่าจะพานางขึ้นเกี้ยวไปด้วยกันนางก็แทบจะบ้าตายไปเสียให้ได้ "ข้าจะอยู่ที่นี่!!!! ท่าน!!! ท่านสัญญาแล้ว!!!!!"

"กลับไปกับข้า!!!"เมื่อบุรุษหนึ่งแต่งสตรีน้อยมาด้วยความยากเย็นแสนเข็น ใช้เล่ห์กลไปไม่น้อย เมื่อไม่สบายใจขึ้นมามีหรือจะยอมปล่อยให้ของรักตกอยู่ไกลตัว

"ท่านพี่!!!!!"

แล้ว...เหล่าขุนนาง นางกำนัลและขันทีก็ต้องรีบถอยกรูดห่างออกไปอย่างรวดเร็วเมื่อโอรสสวรรค์บันดาลโทสะ และหงส์ฟ้าก็กางปีกสู้ไม่ยอมแพ้ ทั้งคู่ทุ่มเถียงยื้อยุดอย่างเสียกริยากันอยู่ครู่ใหญ่ที่สุดฮ่องเต้ก็ตัดสินพระทัยที่จะกลับวัง

นาง...ถึงกับบีบคั้นเขา ด้วยคำถามที่ว่า เขา...ไม่สงสารนางหรืออย่างไร จะให้นางได้หายใจดีๆสักครู่เดียวไม่ได้เชียวหรือ จะให้นางสบายใจสักเดือนนึงก็ไม่ได้ หรือเขา...ต้องการให้นางอ่อนแอจนต้องตายเพราะคลอดบุตรกัน!!!!!

คุณหนูลั่วตอกสามีไปเช่นนั้น เห็นเขาสะอึกไปนางก็นึกขอโทษอีกฝ่ายในใจที่เล่นสกปรกเช่นนี้

"น้องหญิง...รักษาสุขภาพด้วย ชีวิตของเจ้าสำคัญกับข้า...ยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด"สวมกอดภรรยาเป็นครั้งสุดท้ายแล้วฮ่องเต้ก็ทิ้งประโยคนี้ไว้ให้กับนางแล้วเสด็จขึ้นเกี้ยวไปไม่หันหลังกลับมามองนางอีก

ว่านหงโต้วมองภาพตรงหน้านิ่ง นางกำนัลทั้งสามเข้ามาประชิดช่วยพยุงรักษา สองมือเล็กละจากลูกน้อยในครรภ์อยากจะผวาเข้าไปกอดเอวสามีเอาไว้แน่นๆ เป็นนางที่ไม่ดี!!!

ริ้วขบวนเคลื่อนห่าง สองหน่วยตางามรื้นเป็นหยดน้ำ หัวใจของนางคล้ายถูกบีบจนแทบสลายเป็นผุยผง กลีบปากอิ่มสั่นระริกร่ำๆจะสารภาพทุกสิ่งให้สามีรู้

แต่...กลับ...กลับทำไม่ได้!!!!!!!!!!!!!

หงโต้วน้ำตาไหลพราก สองตาไร้เหตุผลหลั่งสายน้ำแห่งความเสียใจออกมา ลูกแฝดในท้องพากันถีบเร่าราวกับรู้ว่ามารดาคิดจะทำประการใดในเบื้องหน้า

                ยามราตรีมืดมิด นกพิราบคลุกหมึกจนดำมิดบินอย่างเงียบเชียบออกจากพระราชวังฤดูร้อนพร้อมจดหมายในปลอกขา

ข้า...พร้อมแล้ว!!!!

VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 28 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 23 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 9 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 9 ) Vote
ลุ้นๆ
( 26 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 11 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 10 ) Vote
COMMENTS
kwanrak
06 มี.ค. 2559 / 21:32
จะหนีหรือเปล่า
T@NuKi
29 ก.พ. 2559 / 09:19
มาแล้วววววว ถั่วน้อยจะทำอะไร
nuna
13 ก.พ. 2559 / 20:59
อยากอ่านต่อแย้วน๊าาาา ค้างอย่างแรง
Pooddee
12 ก.พ. 2559 / 09:53
ในที่สุดก็กลับมาแล้ว ดีใจจัง คิดถึงถั่วทุกวันเลย
แอล
10 ก.พ. 2559 / 23:07
สุดยอดเลยถั่วน้อย ชอบที่สุดสมกับที่รอคอย ขอบคุณค่ะไรท์
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 31 ตอน
โดย : ดาหลา/อาเธน่า
จำนวนคนชม : 408,817 ครั้ง


toggles :
ตอน
  • 1. บทนำ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 2. ว่านหงโต้ว

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 3. ถั่วฮองเฮา

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 4. ถั่ววางแผน

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 5. ถั่วหาเรื่อง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 6. ถั่วสำนึก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 7. ถั่วยั่วยวน

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 8. ถั่วภรรยา

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 9. ถั่วเมียเอก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 10. ถั่วแม่เลี้ยง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 11. ถั่วระเบิด

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 12. ถั่วที่รัก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 13. ถั่วหางแหลม

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 14. ถั่วเจริญ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 15. ถั่วลวง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 16. ถั่วน้องหญิง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 17. ถั่วสมหวัง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 18. ถั่ววังตะวันออก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 19. ถั่วแตก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 20. ถั่วร้องไห้

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 21. ถั่วอารมณ์

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 22. ถั่วผีเสื้อ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 23. ถั่วแล้งใจ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 24. ถั่วข่าวร้าย

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 25. ถั่วอำลา

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 26. ถั่วงอก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 27. ถั่วลูกหญิง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 28. ถั่วองค์ชาย

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 29. ถั่วนกฉิน

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 30. ถั่วชัง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 31. ถั่วคะนึง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required