HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
ว่านฮองเฮา
นักเขียน : ดาหลา/อาเธน่า
จำนวนผู้เข้าชม : 410,433 ครั้ง
ว่านหงโต้ว

"เฝ้ารอคอยถึง8ปี จึงมีถั่วน้อย

พ่อแม่เฝ้าคอยเจ้ามานานหนักหนา

นับว่าฟ้ายังมีตาประทานเจ้ามา

เป็นแก้วล้ำค่าตระกูลว่าน"

 

            บนแผ่นดินอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ประกอบไปด้วยแคว้นใหญ่ถึง4แคว้น อันได้แก่แคว้นเฉ่า แคว้นฉู่ แคว้นฉี และแคว้นฉิน ทั้งสี่ล้วนแต่รบรากันมายาวนานตั้งแต่ครั้งบรรพกาล ต่างหมายมุ่งจะรวมแผ่นดินเป็นหนึ่ง กระนั้นรบกันมาพันกว่าปีมานี้ยังไม่อาจรวม4เป็น1ได้ แคว้นเฉ่าเป็นแคว้นที่อยู่ทางภาคเหนือ มีสภาพอากาศที่เย็นสบายตลอดทั้งปี บ้านเมืองเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดด้วยการค้าขาย ในปีหนึ่งๆมีพ่อค้ามากมายมุ่งมาที่นี่เพื่อแลกเปลี่ยนสินค้ากัน กล่าวกันว่าคิดจะร่ำรวยต้องมาค้าขายที่แคว้นเฉ่า ผู้คนกินดีอยู่ดีมีความสุข เงินทองถูกจับจ่ายใช้สอยกันอย่างคล่องมือ คงไม่มีที่ใดน่าอยู่ไปกว่าที่นี่อีกแล้วกระมัง

                แม้อาณาประชาราษฎร์จะเป็นสุขแต่ใครเล่าจะทุกข์เท่าคนที่อยู่เหนือขึ้นไปที่ ณ บัดนี้มีโอรสที่แสนจะโดดเด่นอยู่ถึงสองพระองค์ภายใต้บัลลังก์มังกร องค์หนึ่งย่อมเป็น...หลางหย่งเหวิน องค์ชายห้าอันประสูติจากองค์ฮองเฮา ส่วนอีกหนึ่งนั้นจะเป็นใครไม่ได้นอกจากองค์ชายสาม...หลางหมิงเฟย พระโอรสพระองค์เดียวของอดีตฮองเฮา แม้องค์ชายสามจะไม่ได้ลงมือแย่งชิงกันอย่างออกหน้าออกตา แต่กระนั้นคนในวังหลังก็ล้นแต่รู้กันดีว่าหากไม่มีองค์ไท่จื่อแล้วใครจะเป็นผู้นั่งบัลลังก์แทนพระองค์

                องค์ไท่จื่อหรือองค์รัชทายาทหลางหย่งเหวินปีนี้อายุ 15ปีแล้วทรงพำนักที่วังตะวันออก ศึกษาร่ำเรียนการปกครองจากพระอาจารย์ตามกฎมณเฑียรบาล ประพฤติปฏิบัติแล้วแต่สุขุมงดงาม ผู้คนร่ำลือกันว่าพระองค์รูปงามสมกับที่เป็นโอรสสวรรค์ ซึ่งต่างกันกับองค์ชายสามซึ่งอายุมากกว่าไม่กี่เดือนผู้ไร้ซึ่งรอยยิ้ม พระองค์เป็นแม่ทัพที่สร้างชื่อให้กับตนเองตั้งแต่อายุยังน้อย นอนกลางดินกินกลางทรายจนแทบจะไม่มีกลิ่นอายองค์ชายหลงเหลืออยู่บนตัว...หากไม่บอกกล่าว ชาวประชานั้นรักใคร่องค์รัชทายาท แต่ก็เคารพองค์ชายสามไม่ต่างกัน พูดได้ตรงๆว่าแม้พวกเขาจะไม่ใช่ฮ่องเต้...พวกเขาก็ยังไม่อาจเลือกใครได้ องค์รัชทายาทนุ่มนวลดั่งดวงจันทร์ องค์ชายสามก็ร้อนแรงดุจพระอาทิตย์

                ตามหลักองค์รัชทายาทไม่อาจซ่องสุมกำลังพลเพราะจะถือเป็นขบถ ดังนั้นวิธีที่พระองค์จะสามารถรักษาตัวเองให้อยู่รอดจนขึ้นนั่งบัลลังก์มังกรอย่างปลอดภัยจึงมีอยู่วิธีเดียวซึ่งองค์ไท่จื่อกี่ยุคกี่สมัยก็ทำๆกันมาเหมือนประเพณีไปเสียแล้ว กล่าวคือแต่งบุตรีผู้มีอำนาจในวังหลวงมาเป็นพระชายานั่นเอง ซึ่งผู้มีอำนาจส่วนใหญ่ก็คงหนีไม่พ้นผู้ที่อยู่ในตำแหน่งเสนาบดี และแม่ทัพใหญ่ สองอำนาจที่คานวังหลวงให้ตั้งตรงอยู่ไม่เอียงไปทางใดทางหนึ่ง

                ทว่าจะโชคร้ายหรือโชคดีก็สุดรู้ ฮูหยินของท่านแม่ทัพตระกูลว่านที่แสนเก่งกาจนั้นกี่ปีๆก็ออกลูกมาเป็นชาย ในวงศ์สายสนิทนั้นล้วนแต่โชคร้ายได้บุตรชายสมเป็นตระกูลแม่ทัพยิ่งนัก นับจากว่านซูจิน...พระสนมเอกในองค์ฮ่องเต้ประสูติแล้ว สามสิบปีมานี้คนตระกูลว่านไม่เคยให้กำเนิดเด็กผู้หญิงอีกเลย ดังนั้นจึงเป็นเรื่องง่ายที่ใครๆก็สามารถคาดเดาได้ว่าท้ายที่สุดแล้วองค์ไท่จื่อจะต้องทรงอภิเษกกับ เล่ยซูจิ้ง บุตรีของเสนาบดีเล่ยซือเค่อเป็นแน่แท้

                องค์ฮองเฮาก็ไม่นิ่งดูดายเมื่อองค์รัชทายาทใกล้ถึงวัยที่จะต้องหาความสำราญแล้วก็มักจะจัดงานชมดอกไม้ให้หลางหย่งเหวินได้เลือกดูว่ามีใครที่ถูกใจหรือไม่ งานชมดอกไม้แท้จริงแล้วไม่เกี่ยวอะไรกับดอกไม้เลย เพราะสีสันของงานจริงๆคือเหล่าบุตรีของขุนนางทั้งหลายนั่นเอง ในจำนวนนี้เล่ยซูจิ้งก็ถูกเชิญมาร่วมงานนี้อยู่บ่อยครั้ง อาศัยที่ฮองเฮาช่วยเหลือนางจึงมักจะได้นั่งใกล้ๆองค์รัชทายาทเสมอ

                ช้อนตากลมโตขึ้นมองเสี้ยวหน้าอ่อนโยนที่มีรอยยิ้มหยักเบาๆที่มุมปากขององค์ไท่จื่อแล้วเล่ยซูจิ้งก็ถึงกับเคลิบเคลิ้ม รูปโฉมเหนือผู้คน ท่วงท่าองอาจผึ่งผายยิ่งนัก แม้แต่ยามเสวยน้ำจัณฑ์ยังดูทรงอำนาจอย่างน่าประหลาดใจ คิดแล้วก็ได้แต่เศร้าใจเมื่อตนเป็นหญิงไม่อาจเปิดปากเอื้อนเอ่ย เมื่อพระองค์ไม่ตรัสนางก็ไม่อาจพูดได้เช่นกัน

"เล่ยซูจิ้ง วันนี้อาหารไม่ถูกปากหรือ"เสียงนุ่มทุ้มที่เอ่ยถามขึ้นมาง่ายๆจากปากเดือนในหมู่ดาวยังผลให้ทั้งโต๊ะต่างเงียบกริบโดยทันที สองหูของทุกคนล้วนแต่กางกว้างตั้งใจฟังเต็มที่

"...เอ่อ..."สาวน้อยสะเทิ้นอายจนหน้าแดงซ่านเมื่อได้รับความใส่ใจจากองค์รัชทายาท "...อร่อยเพคะ"เสียงเล็กอ้อมแอ้มตอบเสียงเบาในท้ายที่สุด

"เช่นนั้นก็ทานมากหน่อยเถอะซูจิ้ง"เป็นฮองเฮาที่ช่วยคลี่คลายบรรยากาศชี้ชวนให้บุตรีท่านเสนาบดีคลายอาการเขินอาย พระนางสบตากับบุตรชายเป็นนัยถามว่าตกลงเลือกเล่ยซูจิ้งแล้วใช่หรือไม่ เมื่อหลางหย่งเหวินยิ้มจางๆให้ผู้เป็นมารดาก็ยิ้มกว้างขึ้นแทบจะทันที เป็นเล่ยซูจิ้งน่ะดีแล้ว...จะได้เป็นกำลังสำคัญให้เขา

"ขอบพระทัยเพคะ"คนที่กำลังจะได้เป็นพระชายายังคงเขิน

"..."ฮองเฮาพยักหน้ารับเบาๆพลางเห็นขันทีคนสนิทเดินเร็วๆเข้ามากระซิบที่ข้างหู ดวงเนตรคู่งามเบิกกว้างก่อนจะอุทานด้วยความยินดี "จริงหรือ จริงๆหรือ"

"เกิดอะไรขึ้นหรือเสด็จแม่"องค์รัชทายาทที่นั่งข้างๆเห็นอาการพระมารดาอย่างนั้นก็อดที่จะถามขึ้นมาไม่ได้ เมื่อมีเรื่องๆหนึ่งที่เขาเองก็กำลังสนใจอยู่พอดีเช่นกัน ไม่รู้ว่าจะเป็นเรื่องเดียวกันหรือไม่

"เป็นบุตรสาว! ตระกูลว่านได้บุตรสาว!"ฮองเฮาประกาศขึ้นด้วยเสียงอันไพเราะเจือความยินดีโดยไม่ปิดบัง "เป็นบุตรสาว"

"บุตรสาว?"หลางหย่งเหวินรับฟังคำตอบด้วยอาการเหมือนคนมึนงง จนป่านนี้แล้วทำไมจึงเป็นบุตรสาวไปได้เล่า

"ประทานกระพรวนข้อเท้าทองคำให้บุตรีตระกูลว่าน"ฮองเฮาล้วงแขนเสื้อหยิบเอากระพรวนข้อเท้าเล็กๆที่ถูกผูกไว้ด้วยด้ายสีแดงออกมาส่งให้ขันทีคนสนิท หากสังเกตดีๆจะพบว่าบนขอบกำไลนั้นมีอักษร หลาง ลำพังพระราชทานกระพรวนคล้องเท้าทองคำก็ว่าทรงเมตตาแล้ว นี่ถึงกับ...

"เสด็จแม่!"กระพรวนคู่นี้เดิมทีเป็นของเขา ครั้นเมื่อเติบใหญ่พระมารดาก็เก็บเอาไว้กับตัวเพื่อดูต่างลูกที่ต้องออกไปพำนักที่วังตะวันออก มาตอนนี้ถึงกับให้ของเช่นนี้กับบุตรท่านแม่ทัพ คงไม่ใช่ว่า...

"แม่กับว่านซูจินรักใคร่กลมเกลียวดุจพี่น้อง..."ฮองเฮาเอ่ยถึงพระสนมเอกวังหลัง "เมื่อตระกูลไว้ได้บุตรสาวเราก็ควรจะร่วมยินดีกันไม่ใช่หรือ..."ที่มากไปกว่านั้นก็คือหมากครบกระดานแล้ว ในที่สุดหมากที่ควรปรากฏก็มาแล้ว เช่นนี้การต่อสู้ครั้งนี้จึงจะสมบูรณ์แบบ มันสมองก็สำคัญ กองกำลังก็ไม่ยิ่งหย่อน องค์ชายสามร่วมรบกับกองทัพมาหลายปีย่อมสนิมสนมกับว่านอวิ้นหยาง หากองค์ชายสามรวบกองทัพได้อะไรจะเกิดขึ้น ถึงเวลานั้นต่อให้มีมันสมองกองเต็มท้องพระโรงก็เกรงว่าจะรักษาราชบัลลังก์เอาไว้ไม่ได้ เช่นนี้แล้วจะไม่พระราชทานกำไลทองคล้องเท้า หลาง ได้อย่างไร!!!

 

                "เป็นบุตรสาว! เป็นบุตรสาว!! ฮ่าๆ เป็นบุตรสาว!!!"ชายร่างสูงกำยำโอบอุ้มทารกหน้าตายับยู่ยี่ในห่อผ้าร้องออกมาซ้ำๆเหมือนคนคลุ้มคลั่ง สองตาคมดุจ้องมองดวงหน้าน้อยๆนั่นตาแทบไม่กระพริบ ในขณะที่ปากยังคงพึมพำอยู่สองพยางค์ซ้ำๆว่า...บุตรสาว เสียงร้องไห้จ้าของเด็กทารกหญิงช่างไพเราะเพราะพริ้งจนคนเป็นพ่อยิ้มกว้างแทบจะบ้าไป

"ท่านพ่อแบ่งให้ข้าดูบ้างสิ"ว่านหานเฟย บุตรชายคนที่เจ็ดวัย16ปีพยายามชะโงกหน้าไปมองน้องสาวที่ถูกพ่อกอดเอาไว้อยู่คนเดียว

"ข้าก็อยากเห็น ตั้งแต่ข้ามาถึงก็ยังไม่ได้เห็นหน้าน้องสาวเลย"ว่านหานตง บุตรคนที่หกเริ่มไม่พอใจเช่นกัน ยืนรอท่านแม่ให้กำเนิดมาหนึ่งวันหนึ่งคืนยังไม่ได้หลับไม่ได้นอนจนป่านนี้เขายังไม่ได้เห็นหน้าน้องคนนี้เลยแม้แต่น้อย

"ท่านพ่อ วางน้องลงก่อนดีหรือไม่"บุตรชายคนโต ว่านหานกุยกอดอกพิงร่างกับเสาต้นใหญ่เสนอด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจกลับร้อนรนกับเสียงแผดร้องของน้องสาว ร้องไห้ขนาดนี้ประเดี๋ยวต้องเจ็บคอเป็นแน่แท้

"น้องคงจะหิวแล้ว"ว่านหานลู่ บุตรชายคนที่ห้ารีบสนับสนุนความคิดของพี่ใหญ่ทันที

                ว่านอวิ้นหยางยังคงยิ้มอยู่สองมือเขย่าทารกน้อยในมือพลางปลอบด้วยท่าทางคล่องแคล่ว "โอ๋ๆ ยัยหนูของพ่อ" ครั้นเด็กหญิงยังคงร้องไห้ไม่หยุดว่านอวิ้นหยางจึงยอมวางทารกน้อยลงบนเตียงนุ่มเผยให้พวกพี่ชายได้เห็นดวงหน้าเล็กๆนั่นเป็นครั้งแรก ทุกคนที่ตอนแรกทำท่าว่าห่วง...ตอนนี้กลับพากันจ้องมองสิ่งมีชีวิตเล็กๆที่ดูจะขี้โมโหมาตั้งแต่เกิด ใบหน้าน้อยๆแดงจัด ปากเล็กๆคลี่ปากร้องแอ๊ๆไม่หยุด สองมือเล็กกว่าถ้วยน้ำจิ้มปัดป่ายไปมาไม่หยุด น้องสาวดูมีอารมณ์ยิ่งนัก

                ลั่วผิงอันกรีดร้องอย่างขัดอกขัดใจ เธอโมโหตั้งแต่ถูกจับห้อยหัวแล้วตบก้นแล้ว ผู้คนมากมายดูโกลาหล ทุกคนแต่งตัวแปลกๆเหมือนกำลังถ่ายหนังประวัติศาสตร์ เธอคิดอย่างมึนงงก่อนจะถูกจับทำความสะอาดอย่างรวดเร็วพริบตาเดียวก็ถูกม้วนใส่ในห่อผ้ามานอนอยู่ต่อหน้าผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งกำลังโอบกอดเธอไว้

อะไรกันเนี่ย!!! "แอ๊!ๆๆ" ไฮโซสาวร้องเสียงหลงตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เสียงที่เปล่งออกมากลับมีแต่เสียงแปลกๆ

"โอ๋...ลูกสาวของเหนียง หิวแล้วใช่ไหม หืม..."คนพูดปลดคอเสื้อพริบตาเดียวก็เปลือยอกอวบกลมต่อหน้าต่อหน้าลั่วผิงอันที่แตกตื่นจนพูดไม่ออก "มาๆ หม่ำๆ"ว่าแล้วก็ยัดปลายถันสีเข้มเข้าปากลั่วผิงอันที่อ้าปากค้างแทบจะทันทีที่บอกให้หม่ำ อี๋...ลั่วผิงอันดิ้นพลาดๆสะบัดหน้าหนี ไม่เอานะ!!! หญิงสาวไม่อยากยอมรับว่าบัดนี้ตัวเองได้มาเกิดใหม่แล้วกลายเป็นใครไปก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆตอนนี้กำลังจะถูกบังคับให้กินนมด้วย!!!

"แอ๊!ๆๆๆ"ปล่อยฉันนะ! กล้าทำแบบนี้กับคนอย่างฉันได้ยังไง!! ฉัน...ลั่วผิงอัน...

กรีดร้องไม่ทันจบก็โดนฝ่ามือของเหนียงยึดกระหม่อมเล็กแล้วดันปลายถันเข้าปากอีกครั้ง ลั่วผิงอันโมโหสุดขีดอ้าปากกัดสิ่งที่ล่วงล้ำเข้ามาเต็มแรงทันทีก่อนจะกรีดร้องดิ้นรนหนักกว่าเดิมเมื่อน้ำนมจำนวนมหาศาลพุ่งทะลักเข้าปากของเธอ น้ำนมข้นๆไหลลงคอไปอย่างง่ายดาย

"ลูกคนนี้ดื้อแต่น้อยเชียว ตัวเล็กแค่นี้รู้จักเอาเหงือกกัดเหนียงซะแล้ว"คนเป็นแม่ยิ้มเอ็นดู ฝ่ามือข้างซ้ายโอบทารกน้อยเอาไว้ ส่วนมือขวานั้นใช้ยึดศีรษะเด็กหญิงซึ่งดูท่าทางจะไม่ชอบดื่มนมเอามากๆ

"อึกๆ..."ลั่วผิงอันน้ำตาไหลพรากเมื่อโดนบังคับให้ทำเรื่องน่าเกลียด ยัยเหนียงคนนี้พอเธอไม่ดูดก็นวดหน้าอกจนน้ำนมทะลักออกมาเข้าปากเธอเอง ยื้อยุดปลุกปล้ำกันอยู่นานลั่วผิงอันก็ท้องตึงนอนหน้าบึ้งท้องอิ่มแปล้อยู่บนตักของเหนียงด้วยความจำยอม ยังไม่ทันหายตกใจก็ได้ยินเสียงดังเหมือนเสียงฟ้าผ่าดังขึ้น ผู้ชายกลุ่มใหญ่กรูกันเข้ามาในห้อง

"บุตรสาวตัวน้อยของเตีย!!!"ชายเจ้าของใบหน้าดุมากๆตะครุบเธอไปจากเหนียงอย่างรวดเร็ว เขาหัวเราะฮ่าๆก่อนจะก้มลงใช้ปากหอมจูบเธออย่างน่าเกลียด

อี๋!!! ไอ้แก่ลามก!!! "แอ๊!!!ๆๆๆ"ลั่วผิงอันรังเกียจจนปากบิด เกิดมาเป็นตัวเป็นตนไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะโดนกระทำเช่นนี้จากคนที่ชาตินี้ก็ไม่มีทางได้ใกล้เธอ อี๋...มีเคราด้วย น่าเกลียดที่สุด!

"ท่านพี่ ข้าคลอดลูกสาวได้แล้ว เราสมหวังแล้ว ได้ลูกหญิงตัวน้อยๆแล้ว"หญิงสาวที่ผ่านการมีบุตรมาถึงแปดครั้งแปดคราในที่สุดก็ได้กอดบุตรสาวสมใจ

"หานมี่ ขอบใจเจ้ามากที่ให้ลูกสาวกับข้า"ว่านอวิ้นหยางนั่งลงข้างเตียงมือซ้ายประคองทารกมือขวาโอบกอดภรรยาแสนรักด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ ลูกทุกคนเขาให้ชื่อขึ้นต้นว่าหานทุกคำเพื่อตอบแทนน้ำใจภรรยาที่ลำบากอุ้มท้องพวกเขา ลูกสาวตัวน้อยนี้เป็นสิ่งที่เขาและภรรยาอยากได้มาโดยตลอด ไม่ใช่เพราะอยากได้อำนาจ แต่เพราะอยากเห็นความรักของพวกเขาในแบบลูกสาวบ้าง เฮอะ! ก็ลูกชายน่ะมันช่างซน มันช่างร้ายซะจนบางทีเขาก็นึกชัง เขาจึงใฝ่ฝันจะได้ลูกสาวที่มาออดอ้อนอยู่ตลอด ฝันมาจนลูกคนที่เจ็ด พอถอดใจผ่านไปสิบกว่าปี...ลูกหญิงที่น่ารักก็เป็นของเขา

"ให้ชื่อว่า...หานเจียงดีหรือไม่"ท่านแม่ทัพนำเสนอ

"หา...จะให้น้องสาวเป็นลำธารที่หนาวเหน็บได้อย่างไร"พี่ใหญ่หานกุยแย้งทันที ลั่วผิงอันที่นอนสงบฟังพวกเขาคุยกันพยักหน้าหงึกๆเห็นด้วยว่าเธอจะไม่ชื่อว่าหานเจียงเด็ดขาด

"หานหลินล่ะ ชื่อนี้ก็เพราะ"คนเป็นแม่ทัพพยายามตั้งชื่อลูกสาว เมื่อเห็นว่าภรรยาเองก็ดูจะไม่ค่อยชอบชื่อแรก

"ป่าที่หนาวเย็น โตขึ้นมาใครจะกล้าแต่งนาง"หานตง ลูกชายอีกคนแย้งพลางส่ายหน้ายิกๆ ลั่วผิงอันเกร็งตัวชักไม่ไว้วางใจคนที่ดูท่าจะเป็นพ่อของเธอในชาตินี้ซึ่งไร้รสนิยมในการตั้งชื่ออย่างสิ้นเชิง

"เอ๊ะ! พวกเจ้านี่ยังไง นี่ลูกข้า ข้าจะให้ชื่อ..."โดนคัดค้านบ่อยๆท่านแม่ทัพก็ชักจะหงุดหงิดจึงคิดจะตั้งชื่อโดยเผด็จการเช่นเคย

"ท่านพี่ ข้าเคยได้ยินนิทานที่เล่ากันมานานเกี่ยวกับหญิงสาวที่เฝ้าคอยคนรักที่เป็นทหารไปรบ..."เฟยหานมี่เห็นท่าสามีจะตั้งชื่อลูกแล้วก็รีบขัดด้วยการเล่าถึงนิทานเพื่อโยงไปยังชื่อที่เธอคิดเอาไว้มานานแล้ว "นางคอยเขา คอยแล้วคอยเล่า น้ำตาหยดแล้วหยดอีกจนกลายเป็นสายเลือด ทั้งน้ำตาและเลือดตกลงบนดิน เมื่อเวลาผ่านพ้นไปกลับมีต้นไม้เกิดขึ้นที่นั่น ผลของมันเป็นสีแดงรูปหัวใจ กลายเป็นสัญลักษณ์ที่ใครต่อใครใช้แทนความรักและความคิดถึง..."

"น้องหญิง..."ว่านอวิ้นหยางเสียงสั่น ปวดใจเมื่อรู้ว่าทุกๆครั้งที่เขาไปออกรบฮูหยินของเขาก็คงจะทุกข์ใจไม่ต่างจากผู้หญิงคนนั้นเลยแม้แต่น้อย

"ลูกหญิงคนนี้ เราทั้งคู่เองก็ต่างรักและคิดถึงนางมาโดยตลอดเช่นกัน ถ้าเช่นนั้นให้นางชื่อหงโต้วดีหรือไม่"ลั่วผิงอันกำลังฟังนิทานเพลินถึงกับสะดุ้งเยือกไม่คาดว่าเหนียงจะวกกลับมาที่ชื่ออีกครั้ง

คนชื่อถั่วแดงเนี่ยนะ!! แย่กว่าเดิมอีกคราวนี้ ไม่เอานะ! ชื่อหานอะไรเหมือนเมื่อครู่ยังดีซะกว่า "แอ๊!!!" คัดค้านๆๆๆ

ว่านอวิ้นหยางรู้สึกว่าชื่อหงโต้วออกจะธรรมดาและดูตลกไป ครั้นได้ยินเสียงเด็กหญิงในอ้อมแขนร้องออกมาท่านแม่ทัพก็คลี่ยิ้มกว้างให้เด็กหญิงแล้วหันไปพยักหน้าตกลงกับภรรยา "ดูท่า ลูกหญิงคงชอบชื่อหงโต้ว"

"จริง นางเพิ่งจะเห็นด้วย เมื่อครู่นางไม่สนใจชื่อก่อนหน้านี้เลยสักนิด พอพูดชื่อนี้ปุ๊บนางร้องออกมาทันที"หานเฟยช่างสังเกตรีบพูดออกมาทันที กลัวว่าน้องจะมีชื่ออันหนาวเหน็บเหมือนพวกเขา

กรี๊ด! ฉันไม่เห็นด้วยต่างหาก!! ไม่เอาๆ ได้ยินไหม!!! ไฮโซสาวกรีดร้อง โมโหแทบขาดใจเมื่อได้ยินเสียงพี่ชายอีกคนพูดกลั้วเสียงหัวเราะว่า

"นั่นดูสิ นางดีใจใหญ่เลย"คนดีใจหน้าแดงก่ำ ปากร้องแอ๊ๆไม่หยุด มือเล็กกำหมัดชกลม อยากจะทุบคนพูดใจจะขาด ฉันดูเหมือนคนดีใจตรงไหน!!!

"น่าเสียดายที่พี่สอง พี่สี่ และพี่ห้าต้องอยู่ที่ชายแดน ไม่ได้เห็นน้องหงโต้ว"พี่ใหญ่รำพึง ท่านแม่ตั้งท้องครั้งนี้ใครๆก็ช่วยกันลุ้นช่วยกันบนบาลศาลกล่าวให้ได้ลูกสาวสมใจ นี่ก็ได้น้องสาวแล้ว เสียดายที่อีกหลายเดือนกว่าพวกเขาจะได้เห็นนาง

"ไม่เป็นไร เตียเพิ่งส่งข่าวไป น้องครบเดือนเราจะจัดฉลองกัน"ผู้อื่นจัดเลี้ยงจัดฉลองรับขวัญบุตรชายแต่เขาจะจัดเลี้ยงลูกสาวให้ใหญ่โตยิ่งกว่าลูกชายอีก ค่าที่รอมานานเหลือเกิน ถั่วน้อยๆของเตีย

 

                "ว่านอวิ้นหยาง รับราชโองการจากฮองเฮา!!!"ก่อนที่พวกเขาจะได้คุยกันบ่าวไพร่ก็มาแจ้งถึงการมาของขันทีในวังหลวง เพียงครู่เดียวทุกคนก็มารวมกันอยู่ในห้องโถง สิ้นคำสั่งทุกคนก็คุกเข่าลงกับพื้น

"อวิ้นหยางน้อมรับราชโองการพะย่ะค่ะ"

"ตระกูลว่านทำคุณประโยชน์ให้กับแคว้นเฉ่าเป็นเวลายาวนาน คุณความดีเป็นที่ปรากฏ วันนี้ได้บุตรสาวงดงาม ประทานกระพรวนคล้องเท้าทองคำ จบราชโองการ"

"ขอพระองค์ทรงพระเจริญพันปีพันๆปี"ว่านอวิ้นเสียงและคนในครอบครัวประสานเสียงกล่าวขอบคุณด้วยน้ำเสียงหนักแน่นก้องกังวาน ฝ่ามือทั้งสองข้างเลื่อนออกไปรับถาดของประทานมาก่อนจะลุกขึ้นเมื่อจบพิธีการ

"ท่านแม่ทัพยินดีด้วย ฮูหยินยินดีด้วย"หลี่กงกงรีบแสดงความยินดี

"ขอบคุณท่าน"คนพูดตอบไปตามมารยาท ดวงตาทั้งคู่ยังจับจ้องกระพรวนทองคำบนผ้าแดงสีเลือดนก บุตรขุนนางเดิมทีคล้องกำไลเงินกระพรวนเงิน ชาวบ้านคล้องทองแดง นี่ถึงกับประทานกระพรวนทองคำ ถ้าไม่สวมก็หมิ่นเบื้องสูง

"ท่านแม่ทัพดูนี่สิ นี่ไม่ใช่ของธรรมดานะ"หลี่กงกงชวนคุย นิ้วยาวๆพลิกกระพรวนทองคำให้เห็นตัวอักษรที่ถูกตีบนส่วนกำไล

"..."เห็นตัวอักษรนี่เข้าท่านแม่ทัพที่ไม่เคยกลัวความตายถึงกับเข่าอ่อน แทบจะทรุดลงไปกองกับพื้นเสียให้ได้เดี๋ยวนั้น

"นี่เป็นของเก่าองค์ไท่จื่อ ฮองเฮาเอ็นดูคุณหนูมากจึงประทานให้เป็นกรณีพิเศษ"

"สูงค่ายิ่ง กงกงได้โปรดนำกลับไปด้วย บุตรสาวของข้าต้อยต่ำไม่อาจรับกระพรวนทองคำนี้ได้..."ว่านอวิ้นหยางส่งกระพรวนคืนทันที

กงกงคนสนิทของฮองเฮาดันถาดคืนกลับไปส่ายหน้าเบาๆอมยิ้มในหน้าแล้วกล่าวว่า "กระพรวนคู่นี้ฮองเฮาพกติดตัวไว้ดูต่างหน้าองค์ไท่จื่อ เมื่อพระองค์ประทานให้ก็หมายความว่าให้ หากท่านคืนเกรงว่าคนเดือนร้อน...คงเป็นคุณหนู"

"..."ว่านอวิ้นหยางเครียดจัด หลี่กงกงตาไวเห็นห่อผ้าในแขนบุตรชายท่านแม่ทัพก็กวักมือขอดู

"ขอข้าดูหน้าคุณหนูได้หรือไม่"กงกงขอใครจะกล้าขัด ยามหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ เพียงแค่จะสวมหรือไม่สวมก็สามารถล่วงเกินใครต่อใครได้แล้ว หานตงอุ้มน้องสาวเดินมาให้หลี่กงกงดู "บอบบางยิ่งนัก..."ขันทีหน้าขาวพึมพึมพลางเลิกผ้าเปิดช่วงเท้าของทารกน้อย หลี่กงกงเข้าใจความลำบากใจของทุกคนดีจึงถือวิสาสะเป็นผู้สวมกระพรวนทองคู่นั้นลงบนข้อเท้าเล็กๆนั่นก่อนจะบีบให้ตัวกระพรวนรัดข้อเท้าแนบคำว่าหลางลงไปจนเกือบสนิท พริบตาเดียวเท้าเล็กๆของทารกน้อยก็มีกระพรวนทองดังกรุ้งกริ้งโดดเด่น "กระพรวนพระราชทานนี้สามารถบีบเข้าและขยายออกได้ คุณหนูจะต้องสวมไปจนกว่าจะใส่ไม่ได้แล้ว เรื่องที่ลำบากใจข้าก็ทำแทนแล้ว หวังว่าท่านแม่ทัพจะสบายใจขึ้นบ้าง"

"ข้า ว่านอวิ้นหยางขอขอบคุณท่านหลี่กงกงที่ช่วยเหลือ"กระพรวนทองคำนี้คืนก็หมิ่นเบื้องสูง สวมเองก็เท่ากับทะเยอทะยาน เมื่อหลี่กงกงเป็นผู้ประกาศราชโองการและช่วยสวมกระพรวนให้ปัญหาจึงคลายไป

"...ไม่ใช่ว่ากระพรวนนี่ใหญ่ไปหรือไม่"หานเฟยเห็นเส้นรอบกระพรวนสองชั้นบอกได้ชัดเจนว่าสามารถยืดออกได้กว้างมากก็ชักกังวลใจว่าน้องสาวของเขาต้องสวมกระพรวนนี่ไปอีกกี่ปี

หลี่กงกงอมยิ้มพลางเฉลย "เดิมทีกระพรวนนี้ถูกทำขึ้นเพื่อพระโอรสอยู่แล้ว ดังนั้นจึงมีขนาดที่ใหญ่เหมาะสำหรับเด็กชายมากกว่าเด็กหญิง องค์ไทจื่อสวมจนสองขวบจึงถอด..."

"เช่นนั้น..."ว่านอวิ้นหยางก้มลงดูวงรอบกระพรวนแล้วใจหาย เด็กผู้หญิงกับเด็กผู้ชายขนาดผิดกันตั้งแต่ต้น บุตรสาวของเขาตัวเล็กเพียงแค่นี้ ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลากี่ปีจึงจะเติบใหญ่จนเต็มกระพรวนนี้ได้

"ถ้าเป็นเด็กหญิงคงสักห้าปี..."ถึงเวลานั้นไม่รู้ว่าคุณหนูบ้านนี้จะอับอายแค่ไหนที่โตแล้วยังต้องใส่กระพรวน "...องค์ไท่จื่อสวมสองปี ให้คุณหนูสวมสามปีก็น่าจะพอแล้ว"

"ขอบคุณกงกงที่แนะนำ"

"ถ้าไม่มีอะไรแล้วข้าขอตัวก่อนแล้วกันนะ เอ้อ ลืมถามไป คุณหนูมีชื่อแล้วหรือยัง"หลี่กงกงทำท่าจะลาก็นึกขึ้นมาได้ว่ายังไม่ได้รู้ชื่อคุณหนูเลย

"ชื่อว่านหงโต้ว"ว่านอวิ้นหยางตอบอย่างฉะฉาน หลี่กงกงฟังแล้วก็แปลกใจแต่ไม่ซักถาม เมื่อเดินทางกลับถึงวังก็กราบทูลชื่อของเด็กหญิงรวมถึงเรื่องราวต่างๆที่ได้กระทำลงไปให้ฮองเฮาทราบโดยละเอียด

"อืม ตั้งได้ดี ว่านหงโต้ว"ผู้อยู่เหนือหญิงใดในวังหลังกล่าวออกมาเบาๆเมื่อได้ยินชื่อของทารกน้อย

                ข่าวด่วนบินไปถึงชายแดน สามหนุ่มตระกูลว่านดีใจกันใหญ่ที่ได้น้องสาว เมื่อหงโต้วครบเดือนพวกเขาจะลากลับไปฉลองให้น้องสาว ทุกคนต่างดีใจแต่องค์ชายสามที่อยู่กระโจมไม่ไกลกลับมีสีหน้าผิดปกติไปเล็กน้อย

 

"โล่งใจ8ปีผีร้ายปรากฏ

ฟ้ากำหนดหมากง่อยกำเนิด

ช่างเถิดทารกโง่ใครใช้เจ้าเกิด

โทษตัวเองเถิดเจ้าถั่วโง่"

(ใครบางคนหงุดหงิด)

VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 28 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 20 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 12 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 8 ) Vote
ลุ้นๆ
( 22 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 17 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 9 ) Vote
COMMENTS
kittyboonmee
14 ม.ค. 2560 / 19:49
555555ในที่สุดเราก็ได้เจอนิยายดีอีกแว้วว
คนผ่านทาง
13 ม.ค. 2560 / 20:33
อ่านไปก็ขำไปอารมย์ดีขึ้นขอบคุณคร่า
ข้าน้อย
14 ก.ย. 2559 / 21:45
เรื่องนี้มีเสน่ห์ทั้งนางเอก และบทกลอน บางบทก็กระทุ้งอารมณ์ดี
ทิวไม้
14 ก.ย. 2559 / 19:34
สุดยอดค่ะ ชอบๆๆ
snowflake1
24 มี.ค. 2559 / 11:20
ฮ่าๆ ถ้าไม่ร้องประท้วงก็คงไม่ได้ชื่อถั่วแดงแล้ว
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 31 ตอน
โดย : ดาหลา/อาเธน่า
จำนวนคนชม : 410,433 ครั้ง


toggles :
ตอน
  • 1. บทนำ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 2. ว่านหงโต้ว

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 3. ถั่วฮองเฮา

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 4. ถั่ววางแผน

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 5. ถั่วหาเรื่อง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 6. ถั่วสำนึก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 7. ถั่วยั่วยวน

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 8. ถั่วภรรยา

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 9. ถั่วเมียเอก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 10. ถั่วแม่เลี้ยง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 11. ถั่วระเบิด

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 12. ถั่วที่รัก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 13. ถั่วหางแหลม

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 14. ถั่วเจริญ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 15. ถั่วลวง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 16. ถั่วน้องหญิง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 17. ถั่วสมหวัง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 18. ถั่ววังตะวันออก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 19. ถั่วแตก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 20. ถั่วร้องไห้

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 21. ถั่วอารมณ์

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 22. ถั่วผีเสื้อ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 23. ถั่วแล้งใจ

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 24. ถั่วข่าวร้าย

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 25. ถั่วอำลา

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 26. ถั่วงอก

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 27. ถั่วลูกหญิง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 28. ถั่วองค์ชาย

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 29. ถั่วนกฉิน

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 30. ถั่วชัง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 31. ถั่วคะนึง

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required