HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
รสสวาททาสมลทิน ( 25+ )
นักเขียน : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนผู้เข้าชม : 459,718 ครั้ง
บทที่ 13 +++ทำไม+++50%

ข้าม NC ไปครึ่งบทนะฮัฟ ตดตามได้ในฉบับ e-book


บทที่ 13

                                                 ทำไม

สองปีครึ่งแล้วที่เขาไม่ได้ย่างกรายเข้ามาสู่คฤหาสน์  ซอลสบรี้ ไม่นึกไม่ฝันเลยว่าเขาจะต้องกลับมาในงานศพของพ่อกับพี่ชายของตัวเอง

เคราะห์ร้ายที่สุดโหดเหี้ยมเข้ามาในรูปของเหตุการณ์อุบัติเหตุทางรถยนต์ขณะที่พ่อกับพี่ชายเขาเดินทางไปร่วมงานการกุศล

เฮนรี่ ฮอว์สเฮิร์สประมุขของตระกูลและคนขับรถเสียชีวิตคาที่ในรถยนต์ที่อัดเข้ากับขอบกั้นถนน ส่วนวิคเตอร์พี่ชายมีมีลมหายใจเหลือรอเขาเพื่อสั่งเสีย

"ดูแลซอลสบรี้ให้ดี ดูแลเอเดรียนน่ากับมีนาด้วย พี่ขอร้องแกนะฮอว์ค"

"ไม่ครับพี่วิค พี่ต้องหายปกติกลับมาดูแลเมียกับลูกของพี่เองสิ ผมไม่รับ" ฮอว์คข่มกลั้นน้ำตาลูกผู้ชายแล้วพูดกับร่างเปื้อนเลือด

มีนา เมียของพี่ชายเขายืนร้องไห้อยู่เงียบ ๆ เจียมตัว ร่างอรชรซีดจางราวกับจะสลายไปกับอากาศแห่งความโศกาอาดูร ข้างๆเธอคือนายแพทย์ฮันส์ ชายหนุ่มร่างไม่สูงนักหน้าตาดีผมทองดูสะอาด ฮอว์คจำคลับคลาว่าเป็นเพื่อนสนิทของวิคเตอร์

"นายต้องทำนะ...ฮันส์ ...มีนา..." วิคเตอร์เรียกหา

"วิคเตอร์...." ฮันส์กุมมือเย็นๆของวิคเตอร์เอาไว้ ส่วนมีนาปล่อยโฮอยู่กับอกที่หายใจติดขัด

"ฉันล่วงหน้าไปก่อน ...มีความสุขเพื่อฉันนะ ทั้งสองคน" วิคเตอร์พูดจบแล้วก็ปิดเปลือกตาลง ลมหายใจระรวยพ่นออกมาเป็นเฮือกสุดท้าย สัญญาณชีพจรในเครื่องวัดไม่มีสัญญาชีพอีก

"ฮือๆๆๆๆๆๆๆ คุณวิคเตอร์ ฮือๆๆๆๆ" มีนาร้องไห้ไม่อายใครแล้วล้มพับลงไปโดยมีฮันส์ประคองกอดเอาไว้แล้วพาออกไปปฐมพยาบาล

"………." ฮอว์คไม่มีน้ำตา ในตอนนั้นเขาเหมือนถูกทิ้งให้อยู่ในโลกอย่างสุดลำพัง ทำไมก่อนหน้านี้เขาถึงไม่อยู่กับคุณพ่อกับพี่ชายให้มากกว่านี้ ทำไม ทำไม

เขาจัดการเรื่องราวหลักฐานขั้นตอนทางกฎหมายกับทางโรงพยาบาล แล้วเดินตามหาพี่สะใภ้

"มีนาอยู่ไหน?" ฮอว์คเดินถามพยาบาล แล้วสิ่งที่เห็นคือ พี่สะใภ้ของเขากอดกันกลมกับนายแพทย์ฮันส์

ร่างหนาเดินไปหาสองคนนั้นแล้วมองอย่างเย็นชา "หมอปลอบใจเมียพี่ชายผมพอหรือยัง? มีนา กลับบ้าน!"

มือหนากระชากต้นแขนแบบบางของคนตัวเล็กออกจากอ้อมกอดของไอ้หมอหน้าหล่อแล้วพาลากเดินจนมีนาต้องวิ่งเหยาะตามไปอย่างขัดขืนไม่ได้ ตามไม่ทันเธอคงล้มลง และเขาคงลากเธอไปทั้งๆที่ล้ม

"ฮือๆๆๆ คุณฮอว์ค ....เดินช้าหน่อยค่ะ..มีนา...โอ้ย...ฮึกๆๆ" มีนาล้มลงคุกเข่าตรงพื้นซีเมนต์ใกล้ประตูรถที่จอดรอ

"ลุก...ลุกขึ้น ...ล้มแค่นี้ทำท่าเหมือนจะตาย สำออย" มือหนากระชากร่างอรชรลุกขึ้นอุ้มใส่เบาะหลังรถ แล้วเข้าไปนั่งตามกัน

"ฮึก....คุณพ่อเฮนรี่ขา....คุณวิคเตอร์ขา...มีนากับลูกจะอยู่ยังไง..ฮึกๆ"

ฮอว์คเม้มปากหยักเป็นเส้นตรงสั่งคนขับรถขับไปคฤหาสน์ซอลสบรี้แล้วกดกระจกกั้นระหว่างที่นั่งคนขับกับที่นั่งโดยสาร

"ลูกเธออยู่ไหน?"

"เดียน่า ฮึกๆๆๆ เดียน่าอยู่ที่บ้านค่ะ มีนาไม่อยากให้แกมารับรู้ ฮือๆๆๆ" มือเรียวยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นเช็ดน้ำตา

ตัวอักษรย่อ เอช.เอส - ฮันส์ สตีเฟ่น ผ้าเช็ดหน้าไอ้หมอหน้าหล่อ

มือหนากระชากผ้าเช็ดหน้าในมือบางออกโยนทิ้งบนพื้นรถแล้วยัดเยียดผ้าเช็ดหน้าผืนสะอาดของเขาให้เธอใช้แทน

"เอ้า ร้องเข้าไป..."

"คุณใจร้ายใจดำ ฮือๆๆๆ คุณไม่เศร้าเลยหรือไง...." มีนามองฮอว์คผ่านเม็ดหยดน้ำตา

ฮอว์คจับต้นแขนบอบบางบีบแรง ดวงหน้าหล่อคมบาดจิตบาดใจคล้ำจัด รอยร่องความเจ็บปวดที่ไม่ได้ฟูมฟายเสียใจแสดงออกชัดขึ้น

"ผู้หญิงอย่างเธอไม่ต้องสอดรู้เรื่องของฉัน" ชายหนุ่มตะคอกใส่ร่างอรชรที่ขวัญเสียบิดตัวหนี

"เจ็บ...เจ็บค่ะ คุณฮอว์คปล่อยมีนานะคะ ปล่อยมีนา...สงสารมีนานะ"

+++ฟรุ๊งฟริ๊งๆๆ+++

เอาแล้วสิ ใกล้จะหมดโควต้า up ในเว็บแล้ว

สามารถติดตามเต็มอารมณ์ในฉบับ e-book ฮัฟ

VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 11 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 12 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 7 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 9 ) Vote
ลุ้นๆ
( 23 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 9 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 9 ) Vote
COMMENTS
K
29 พ.ค. 2558 / 23:25
รอนานแย้วนะคะไรท์เมื่อไหร่จะอัพต่อค้าา คิดถึง
follow
21 พ.ค. 2558 / 19:46
เดียน่าคือลูกใครกันแน่
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 41 ตอน
โดย : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนคนชม : 459,718 ครั้ง


toggles :
ตอน
CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required