HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
รสสวาททาสมลทิน ( 25+ )
นักเขียน : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนผู้เข้าชม : 460,399 ครั้ง
บทที่ 11 +++บาดใจ+++100%

แต่ยังบ่นใส่หูฮอว์คเป็นเนืองๆเรื่องอดีตสามีที่หย่าขาดจากกันไม่ยอมมาร่วมงานแตงของลูกชายคนเล็ก

            "จะเห่อหลานอะไรกันนักกันหนา ดูสะใภ้ใหญ่ไปคว้าผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้า เด็กที่ตัวเองเก็บมาเลี้ยงให้ขึ้นมาเผยอแต่งกับลูกชาย โธ่ กะแค่สะใภ้รักคลอดลูก ตามเฝ้าไม่คลาดสายตาอย่างกะว่าเป็นพ่อเด็กซะเอง"

            "มาเรียนน่า ผมเหนื่อยอยากจะกลับไปเคลียร์งานแล้ว ผมต้องอยู่จนงานเลิกมั้ย"

            "เอเดรียน นี่งานแต่งงานของแกนะ" มาเรียนยิ้มติดหน้าตึงด้วยโบท็อกซ์แต่เสียงที่พูดออกมาเขียวจัด

            "คุณกับอิซาเบลล่าจัดการไปนะ ผมต้องไปเคลียร์งานจริงๆ หาเงินไว้ให้คุณใช้ซื้อเพชรไง"

            "เงินซื้อเพชรฉันหาเองได้   แกบ้างานเกินไปแล้วนะเอ    เดรียน ทำไม เจียดเวลานิดหน่อยไม่ได้หรือไง"

            "โธ่ วันนี้ทั้งวัน กับวันก่อนหน้านี้อีกเป็นเดือนที่ผมต้องเสียเวลามาทำเรื่องไร้สาระแบบจัดพิธีแต่งงานแห่งทศวรรษอะไรของแม่น่ะ ผมทำตามที่คุฯอยากได้ทุกอย่างแล้วนะมาเรียนน่า พอ ผมไม่อยู่ จะกลับไปทำงานที่ค้างเต็มโต๊ะสักที"

            "ไม่ได้นะเอเดรียน" มาเรียนน่าผู้เป็นมารดาร้องห้าม

            "ผมไปล่ะ บอกอิซาเบลล่าด้วยว่าผมมีงานด่วน ไม่กลับไปค้างที่เรือนหอแล้วไม่ต้องโทรตามด้วย"

            ฮอว์คเบื่ออิซาเบลล่ามากแล้ว ลีลาของหล่อนช่ำชอง ร่านยิ่งกว่าโสเภณี หล่อนสวยมากแต่ไม่หวาน ตอนแรกเขาคิดว่าจะทนหล่อนได้เพราะต่างฝ่ายต่างไม่คาดหวังอะไรในกันและกัน

            หลังจากทนคบกับคนที่เหมือนกับตัวเองเกินไป นานเกินไป ฮอว์คจึงแต่งงานกับหล่อนเพื่อทำตามสัญญาที่รับปากกับมาเรียนน่าให้จบไป

            หลังจากแต่งงานแล้ว ชีวิตก็เป็นของเขา ตาคมดุจเหยี่ยวมองอิซาเบลล่าหัวเราะอ่อยเหยื่อกับหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ ปากหยักกระตุกยิ้ม หล่อนคงไม่เหงาอะไรนักหรอก ในเมื่อได้สิ่งที่ต้องการไปแล้ว

            ฮอว์คขับรถสปอร์ตพุ่งไปยังคอนโดสุดหรูชั้น 135 ที่เช่าไว้พักตลอดช่วงเวลาที่อยู่นิวยอร์ก ตอนรถติดไฟแดงเขามองแหวนแต่งงานที่สวมติดนิ้วนาง

            มือหนาถอดแหวนทองคำแท้ออก โยนไปนอกหน้าต่างรถแล้วขับรถพุ่งฉิวไปเมื่อสัญญาณเปลี่ยนเป็นเขียว

            ฮอว์คสบายใจเหมือนปลดภาระทุกอย่างออกไป...ปากหยักกระตุกยิ้ม....รอนับถอยหลังวันที่อิซาเบลล่าจะมาขอให้เขาเซ็นใบหย่าได้เลย เมื่อหล่อนได้ของต้องประสงค์แล้ว ไม่นานหล่อนจะเบื่อแล้วมองหาของชิ้นใหม่แทน

            ถ้าหล่อนไม่เบื่อเร็วๆนี้ เขาจะทำให้หล่อนเบื่อเอง

            ผ่านวันแต่งงานมาสามวัน ฮอว์คยังไม่โผล่ไปที่เรือนหอเลยแม้แต่ก้าวเดียว อิซาเบลล่าโทรมาหาตั้งแต่คืนแรก เขาแค่ปิดโทรศัพท์แล้วทำตัวหายไป ปล่อยให้มาเรียนน่าเป็นคนจัดการเพราะตอนนี้แม้กระทั่งมาเรียนก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนในโลกใบนี้ ถ้าเขาไม่อยากให้รู้

            ตี๊ดๆๆๆๆๆ

            ชายหนุ่มรับโทรศัพท์ส่วนตัวที่เก็บไว้เฉพาะคนที่ต้องการจะติดได้ได้จริงๆ เบอร์ของพี่ชายที่โทรมาระหว่างกำลังดูกราฟวิเคราะห์หุ้น

            "ฮัลโหล...เอเดรียน......นายได้หลานสาว...ดีใจมั้ย พี่กับคุณพ่อดีใจมาก" เสียงดีอกดีใจของวิคเตอร์ฟังออกชัดเจน เออ พี่มัวแต่เครียดเรื่องตัวเอง ขอโทษที่ไปร่วมงานแต่งนายไม่ได้นะ ยินดีกับเจ้าบ่าว ขอให้นายกับภรรยามีความสุขลูกเต็มบ้าน...."

            "พอ พอ พอ ยินดีกับพี่วิคนะ" ฮอว์คอึดอัดหายใจไม่ออก ฝืนใจแสดงความยินดีกับพี่ชาย

            "อีกไม่เกินสองปี พี่จะพยายามทำให้นายได้หลานชาย นายก็อย่าลืม รีบมีลูกมาเล่นกับหลานด้วยนะ ตื่นเต้นจริงๆ แต่หลานสาวนายชื่อเอเดรียน่า น่ารักมั้ย แกอยากเป็นพ่อทูนหัวให้ลูกสาวพี่หรือเปล่า"

            "ได้สิพี่วิค ตอนนี้ผมทำงานค้างอยู่ ถ้าว่างจะโทรไปหานะ"

            "ไม่เป็นไร นายทำตัวยุ่งตลอดเวลา พี่เป็นฝ่ายโทรหาแกได้ ทำงานมากเกิดเมียนายจะงอนไม่ให้เข้าห้องนะ"

            "ผมรักพี่นะ"

            "เออ พี่ก็รักนาย"

            ฮอว์ควางโทรศัพท์บนต๊ะทำงาน วิคเตอร์หลงเด็กสาวคนนั้นจนโงหัวไม่ขึ้น คุณพ่อของเขาก็เหมือนกัน...ไม่มีใครเห็นหรือไงว่ามีนาไม่ได้เป็นอย่างที่ทุกคนเข้าใจ ......พี่ชายเขาแต่งงานก็โสเภณี.......และทั้งคู่มีความสุขกันเสียน่าหมั่นไส้

            วิคเตอร์ว่าอีกไม่เกินสองปีจะมีลูกชายให้ดู คงขยันปั้นลูกกันทุกวันทุกคืน ปากจิ้มลิ้มของมีนาจะครวญครางเสียงหวานออกมาดังเหมือนตอนที่เขากระซากเข้าไปในกลีบผกาฉ่ำน้ำทีเดียวมิดลำมั้ย

            "หึ ๆ ผู้หญิงก็เหมือนกันหมดล่ะวะ ผู้หญิงมีเยอะแยะทำไมต้องเป็นเธอ มีนา มีนา"

            ฮอว์คไม่อยากคิดถึงความเป็นจริงที่เกาะกัดกินใจอยู่ทุกวันทุกคืนว่า เขาอิจฉาวิคเตอร์

+++ฟรุ๊งฟริ๊งๆๆๆ+++

มีฉบับ e-book ให้อ่านเต็ม ๆ ไม่เสียอารมณ์แล้วนะฮัฟ


ที่ ebooks.in.th

http://ebooks.in.th/ebook/31975/%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%AA%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%99_(25_)/

และ Okkbee

http://www.ookbee.com/Shop/Book/0cc91e4b-2162-4f84-8e91-1abe4d42810c/%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%AA%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%A5%E0%B8%97%E0%B8%B4%E0%B8%99


Thanx
VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 15 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 9 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 10 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 9 ) Vote
ลุ้นๆ
( 8 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 9 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 9 ) Vote
COMMENTS
No results found.
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 41 ตอน
โดย : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนคนชม : 460,399 ครั้ง


toggles :
ตอน
CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required