HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
เรือนบุหงัน (20+)
นักเขียน : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนผู้เข้าชม : 261,475 ครั้ง
บทที่ ๖ +++นายชาติ+++100%+++20+

สายป่านหลับตาปี๋ ไม่อยากเห็นหน้าเห็นสายตาเหยียดหยาม หากทำได้อยากอุดหูไม่ได้ได้ยินสิ่งที่เขาจะพูดออกมา

           "นมใหญ่มาก สวยเป็นทรงไม่ย้วยไม่ยาน หัวนมแดงสวย ใช้ทำได้หลายอย่าง" เสียงห้าวพูดหยาบช้าใส่หูเธอจนสายป่านร้อนอายไปทั้งตัว

           "อ๊ะ!" สายป่านจำต้องลืมตามอง เพราะรู้สึกว่ามีบางอย่างเสียบสอดเข้ามาระหว่างอก

           มือหน้าของนายชาติหยิบบุหรี่มาเสียบลงกลางร่อง "หนีบบุหรี่ได้ไม่ตก ใหญ่เบียดแน่นแบบนี้ คงหนีบ ---ของฉันได้แน่นเสียวดีนัก น่าลอง"

           สายป่านอ้าปากค้างเมื่อได้ยินคำพูดที่ยิ่งกว่าหยาบโดยไม่ต้องแปล แถมยังแปลไม่ออกว่าเขาจะทำอะไร สาวบริสุทธิ์ย่อมคิดภาพอะไรไม่ออก แต่คำเรียกอวัยวะส่วนตัวด้วยคำที่หยาบโลนเหมือนคำด่าแบบไพร่หยาบระคายหูถึงขีดสุด

           "คุณชาติ คุณหยาบคายมาก" สายป่านยกสองแขนขึ้นปกปิดปทุมถันเปลือย

           "เธอเป็นแค่อีตัวที่ฉันเสียเงินซื้อมา ฉันต้องสุภาพกับเธอด้วยหรือไง ฮ่า ๆ ๆ ฟังเอาไว้ อีกหน่อยก็ชิน แรก ๆ ก็ดัดจริตมากแบบนี้ อีกหน่อยขี้คร้านจะมาอ้อนให้ ---"

           ฉาด!!!!!

           มือเรียวเสลาตบเปรี้ยงเข้าที่ใบหน้าเย้ยเหยียดที่พ่อคำพูดระคายจิตใจและศักดิ์ศรีอย่างแรงโดยไม่ทันขบคิดตั้งใจ

           "กล้าผิดท่าทาง แบบนี้เวลาอยู่บนเตียงคงสู้น่าดู" ปากบางกระตุกยิ้มแล้วพูดต่อ "ถอดแพนตี้ออก...อย่าให้ฉันต้องย้ำอีกว่าชีวิตเธอกับแม่จะเจออะไรถ้าดื้อด้านกับฉัน"

           "คุณ...ใจร้ายใจดำ" สายป่านคิดหาทำอะไรมาพรรณนาไม่ถูก

           "คนอย่างฉันใช้หนี้พร้อมดอกเบี้ยเสมอ...เธอก็เป็นของขัดดอกขัดหนี้ เอาล่ะ ถ้าไม่ทำฉันจะให้บ่าวมาช่วยเธอถอดให้ไอ้หนุ่ม ๆ มันแห่มาดูของสูงกันทั้งเรือน...จะแบให้คนทั้งเรือนดูหรือจะแบให้ฉันดูคนเดียว"

           ".....ฮึ๊ก ๆ" สายป่านอกสั่นขวัญแขวน เขาเอาจริง คนโหดร้ายเหี้ยมเกรียมทำได้ทุกอย่าง นัยน์ตาสีเทาเย็นชาของเขามันบอกทุกอย่าง

           "ถอด!"

           "ไม่...ไม่ อย่า" ถึงตั้งใจมั่นสุดท้ายก็ทำไม่ได้ ร่างอรชรหดตัวหนีเหมือนหนูที่ถูกราชสีห์ขู่เข็ญเอาชีวิต

           "ชอบให้รุนแรงใช่มั้ย" นายชาติลุกขึ้นมาแล้วจับรวบร่างบางที่ดิ้นเท่าไหร่ก็ไม่หลุดอย่างง่ายดาย

           เขาจับข้อมือบาง ๆ ทั้งสองข้างรวบได้ในมือเดียวแล้วคลายเน็กไทจากคอมัดข้อมือหญิงสาวเอาไว้ รวบร่างบางลอยแล้วชูข้อมือที่ถูกมัดขึ้นมัดแขวนกับซี่กรงประดับที่กรอบหน้าต่าง

           สายป่านต้องยืนในท่าเขย่งเท้าเพราะถูกแขวนได้สูงจนยืนเต็มได้ไม่ได้ ดิ้นรนยิ่งสร้างความเจ็บปวดกับร่างกายที่เหยียดตึง 

           "เจ็บ...ปล่อยเถอะ....ช่วยด้วยค่ะ ใครก็ได้ช่วยด้วย" สายป่านพยายามร้อง

           "ทำตามที่ฉันบอกแต่แรกก็ไม่เจ็บตัวอยู่แล้ว ร้องไปก็ไม่มีประโยชน์ เรือนใหญ่นี่ห่างจากถนน บ้านคนมากนัก ที่นี่มีแต่คนของฉัน ทำตามฉันบอกแล้วเธอจะสบายตัวกว่าสู้นะ เหนื่อยเปล่า ศักดิ์ศรีเธอมันหมดไปนานแล้วตั้งแต่ตอนที่แม่ขายเธอให้ฉัน เธอไม่ต่างกับอีตัว จำไว้ จะเป็นอีตัวก็เป็นให้นาน ๆ ทำให้ฉันมีความสุข ไม่แน่ฉันอาจจะใจดี ยกหนี้ยกบ้านที่แม่เธอซุกหัวอยู่ตอนนี้ให้แถมด้วย...พูดกันดี ๆ เข้าใจนะ"

           มือหนาถอดแพนตี้ออกจากร่างบางโดยที่เจ้าของร่างหมดแรงต่อสู้ น้ำตาไหลรินอับจนสิ้นคำพูด

           "สวยใช้ได้ นมใหญ่สีสวยน่าขยำน่าดูด..." ไม่พูดเปล่า มือหนายื่นออกมากอบขยำเต้าปทุมนวดคลึงขยำเล่นอย่างเพลินมือ

"อ่ะห์...อย่าค่ะ อย่าทำแบบนี้" สายป่านอ้อนวอน ร่างกายอดสูร้อนซู่ซ่า ส่วนที่ไม่เคยมือชายใดมาสัมผัสกำลังถูกจ้วงจาบจากมือร้อน ๆ ยังไม่พอ ยอดปทุมสีแดงเรื่อถูกนิ้วเขาเขี่ยเล่นจนแข็งเป็นเม็ด "อี๊ออวว์ อย่าค่ะ คัดแน่นไปหมดเลย อย่า...อ่าห์...อู๊ววย์"

 +++ฟรุ๊๋งฟริ๊งๆๆๆ+++

มาแล้วฮัฟ มาแล้วฮัฟรี๊ด

VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 9 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 8 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 8 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 11 ) Vote
ลุ้นๆ
( 18 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 7 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 9 ) Vote
COMMENTS
minamarie
22 พ.ค. 2558 / 16:47
น๊องแน๊ง ๆ ๆ
sasitcha
22 พ.ค. 2558 / 16:42
เย้มาแล้ว....แต่อารมณ์ค้างงงง 555
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 18 ตอน
โดย : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนคนชม : 261,475 ครั้ง


toggles :
ตอน
CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required