HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
เรือนบุหงัน (20+)
นักเขียน : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนผู้เข้าชม : 261,876 ครั้ง
บทที่ ๔ +++นสงคราม+++100%

"ไม่ได้นะคะ เตี่ยกับม้าอายคนเขาตายเลย อย่าส่งเพ้กลั้งกลับบ้านเลยนะคะ เพ้กลั้งไปแล้ว ฮือ ๆ ๆ"

           เพ้กลั้งผู้น่าสงสารถูกโขลกสับจากคนทั้งบ้าน แม้กระทั่งบ่าวก็ยังไม่มีใครกล้ายุ่งเกี่ยว ในภาวะสงครามเยี่ยงนี้ ออกจากที่นี่ไปจะไปลำบากที่ไหนก็สุดจะรู้

           สงครามเริ่มปะทุหนักหน่วงขึ้น ฝ่ายสัมพันธมิตรเริ่มทิ้งระเบิดถล่มพระนคร

           หนึ่งปีหลังจากประเทศไทยเข้าสู่สงคราม เพ้กลั้งถูกพบเป็นศพในร่องสวน นัยว่าถูกระเบิดลงจนสิ้นชีวิต แต่ความเป็นจริงแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าเพ้กลั้งนั้นตายด้วยน้ำมืออำมหิตของคุณเพ็ญแขแสนสวย

           "ฉันอยากฝิ่น แม่เพ็ญแขหาฝิ่นมาให้ฉันที" เลอเทพเองก็มีสภาพไม่เป็นผู้เป็นคน หมดสภาพที่จะบำรุงบำเรอกามให้เพ็ญแขได้อีก อย่างน่ารังเกียจผอมโซเหมือซากศพมีลมหายใจ"

           "เบื่อ น่าขยะแขยงเหลือทน ใครจะมีเงินไปซื้อให้ ยามสงครามเช่นนี้ อดอยากไปเถอะ นายชิด ล่ามโซ่ไว้แน่น ๆ เดี๋ยวจะบ้าคลั่งทะเล่อทะล่าไปตกคูตายเหมือนนังเมียเจ๊กเข้าอีก โถ คุณเลอเทพ..." เพ็ญแขยังเสแสร้งเห็นแม่เลี้ยงที่ดีในตอนท้าย  

           การทิ้งระเบิดหนักหน่วงขึ้น สุดท้ายคุณเลอเทพก็สิ้นชีพด้วยอาการลงแดงอย่างที่ไม่มีใครอยากช่วยหรือยุ่งเกี่ยวเลย

           "อยู่ไม่ได้แล้ว ระเบิดลงหนักหนาเช่นนี้" เพ็ญแขผู้เป็นประมุขของเรือนบุหงันโดยสมบรูณ์ตัดสินใจย้ายออกจากพระนครชั่วคราวไปหลบภัยสงครามที่เชียงใหม่โดยหอบเอาลูกสาวสองคนไปด้วยกับคนรับใช้สองสามคน คนที่เหลืออยู่ก็ให้เฝ้าสวนเฝ้าเรือนไป

           ที่เชียงใหม่ หม้ายสาวพราวเสน่ห์ส่งลูกสาวทั้งสองเข้าโรงเรียนประจำแล้วใช้ชีวิตสำราญคบค้าเจ้าทางเหนืออย่างเฉิดฉาย อีกทั้งยุงถลำลึกเข้าสู่วงการนักพนัน

           การพนันเหมือนผีสิงใจ ไม่น่าเชื่อว่าคนฉลาดอย่างเพ็ญแขต้องมาสิ้นท่าเป็นทาสการพนันอย่างถอนตัวไม่ขึ้น

           ทั้งปาร์ตี้ก็สนุกเหลือใจ มีทั้งเหล้าและไพ่ สนุกจนลืมกลับบ้าน เกือบลืมลูก ๆ ด้วยซ้ำ เป็นเป็นไร หนูแพรไหมมียัยสายป่านคอยดุแลแทน ยัยสายป่านมันหัวอ่อนไม่เคยขัดคำสั่งหล่อนสักคำ

           ในที่สุดเพ็ญแขก็ผ่านภาวะสงครามโลกครั้งในสองไปได้อย่างราบรื่นชื่นบานกว่าเพื่อนร่วมชาติส่วนใหญ่โดยไม่สำเหนียกที่ผลที่ตามมา

           คุณสาธิตทนายความของเจ้าหนี้มาแจ้งฐานะการเงินให้เพ็ญแขทราบในช่วงหลังญี่ปุ่นจะยอมแพ้สงครามไม่นาน สงครามโลกสงบแต่สงครามชีวิตของเพ็ญแขปะทุขึ้นยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ ที่เคยเกิดมาของม่ายทรงเครื่องสวยสะพรั่งวัย 39 เศษๆ

           "คุณโกงฉันหรือเปล่า เงินทองทรัพย์สมบัติฉันมีมากมายทำไมกลายเป็นหนี้สินมากปานนี้"

           "หนี้การพนันที่คุณหญิงติดไว้อย่างไรครับ เจ้านายของผมซื้อหนี้ของคุณไว้ทั้งหมดแล้ว อีก 1 ปี ขอให้คุณหญิงหาเงินมาชดใช้หนี้ทั้งหมดนี้ให้ได้"

           "ไม่จริง ที่ทางที่เชียงใหม่กับบ้านพักตากอากาศน่าจะพอใช้หนี้เส็งเคร็งของเจ้านายแกได้พอแน่นอน"

           "ใช้หนี้ได้ไม่ถึงครึ่ง นี่กระผมขอเรียนว่ายังไม่รวมดอกเบี้ย"

           "ฉันไม่เชื่อ ฉันจะไปฟ้องร้องว่าแกกับเจ้านายรวมหัวกันโกงฉัน" เพ็ญแขวี๊ดร้อง

           "ตามสบาย แต่ทางนี้มีหลักฐานแน่นหนาทุกอย่าง คุณหญิงจะลองฟ้องดูก็ได้ แต่กระผมเกรงว่าจะเสียเวลาเสียเงินเปล่า"

           จริงดั่งนายสาธิตว่า เพ็ญแขไม่กล้าบากหน้าไปยืมให้ เพราะวางตัวเองเสียสูงส่งใหญ่โตจนจมได้ไม่ แถมจำนวนเงินยังมหาศาลเกินกว่าใครหน้าไหนจะกล้าให้หยิบยืมในภาวะสงครามแน่นอน

           ระหว่างปิดภาคการศึกษา ลูกสาวสาวคนกลับมาอยู่ในบ้าน เพ็ญแขต้องว่างท่าหวานอมขมกลืนความความสุขไม่อยากให้กระทบใจแพรไหมลูกสาวสุดที่รัก

           "พอแพรจบชั้นเตรียมอุดมปีสองแล้วคุณแม่สัญญาว่าจะส่งแพรไปเรียนที่อังกฤษต่อเหมือนเพื่อน ๆ ใช่ไหมคะ"

           "สงครามเพิ่งจบ จะดีหรือคะลูกแพร เรียนในกรุงเทพดีไหม คุณแม่จะได้ไม่เป็นห่วง"

           "คุณแม่คะ ลูกแพรสัญญากับเพื่อน ๆ ไว้แล้วว่าเราจะไปด้วยกัน เสียหน้าตายเลย" แพรไหมทำหน้างอ "คุณแม่ไม่ตกลงมีหวังพวกก๊กคุณหญิงศรี คุณป้าอมรา เขานินทากันตายว่าลูกสาวคนเดียวไม่มีปัญญาส่งเรียนอังกฤษ" แพรไหมทิ้งไพ่ตายที่รู้ว่ามารดาทนเสียหน้าไม่ได้แน่นอน


+++ฟรุ๊งฟริ๊งๆๆๆ+++ 

ลงข้ามตอน รอพระเอกไปก่อนนะฮัพ ยังไม่มา

VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 10 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 8 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 7 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 7 ) Vote
ลุ้นๆ
( 10 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 9 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 9 ) Vote
COMMENTS
ดีน่า
20 พ.ค. 2558 / 19:11
5555 เข้าใจแล้วค่ะไรเตอร์ รออ่านต่อค่ะ
minamarie
18 พ.ค. 2558 / 17:16
ข้าม....จริงด้วย

ใบบัว
18 พ.ค. 2558 / 16:47
เอ๊ะ!!!!รู้สึกเหมือนข้ามตอนยังไงไม่รู้
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 18 ตอน
โดย : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนคนชม : 261,876 ครั้ง


toggles :
ตอน
CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required