HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
เรือนบุหงัน (20+)
นักเขียน : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนผู้เข้าชม : 261,877 ครั้ง
บทที่ ๔ +++สงคราม+++50%+++18+

บทที่ ๔

๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๘๔

           "โอ๊ย คุณพี่เพิ่งสิ้นไม่กี่เดือน บ้านเมืองกลับมายุ่งวุ่นวายอีกแล้ว คุณเลอเทพพวกเราจะทำเช่นไรดี ฟังวิทยุหรือเปล่าคะ พวกญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกมาแล้ว"

           เพ็ญแขซบหน้ากับอกลูกเลี้ยงหนุ่มหลังเริงสวาทกันอย่างสุดขั้วไปแล้วสองยก เลอเทพเริ่มสูบฝิ่นต่อไปอย่างสบายอารมณ์

           "จะเป็นไรมี ประเดี๋ยวสงครามก็เลิก เหมือนเมื่อคราวก่อน เราไม่ทันจะทำอะไรสงครามโลกคราวกระโน้นก็เลิกแล้ว ไม่เดือดร้อนกะไรดอก เชื่อสิ"

           "คุณเลอเทพของเมียไม่คิดจะไปดุแลที่ดินเรือกสวนบ้างหรือคะ หมั่นหาเงินทองเก็บไว้ให้เพิ่มพูนกันอย่างไรดี" เพ็ญแขปรายตามองลูกเลี้ยงในนามผัวในชีวิตจริงด้วยดวงตาหวานฉ่ำ

           "แล้วแต่เมียสิจ้ะ ผัวรู้ว่าเมียเก่ง อยากทำเรื่องอะไรอย่างไรตามใจแม่เพ็ญแขเถอะนะ" เลอเทพเริ่มเคลิ้มลอยสู่ความฝันสีดอกฝิ่นงดงาม

           "คุณเลอเทพแต่งงานกับลูกสาวเจ๊กหลีดีไหม เราได้เงินกันง่าย ๆ เจ๊กหลีมันเสนอเงินมามาก อยากให้ลูกสาวขึ้นวอ...ลูกสาวมันอ่อนแอจะตายไป คุณเลอเทพแต่งงานกับมันไม่นาน มันคงตายทิ้งเงินเอาไว้ให้เราใช้กันสบาย หากสงครามเกิดขึ้นมาจริงๆ จะได้มีเงินรองรังเก็บกันไว้ใช่ไงคะ"

           "ตามแต่แม่เพ็ญแขของผัวจะจัดการเถอะนะ ก็ดี ได้ผู้หญิงมา---เล่นแก้เบื่อเพิ่มอักคน ประหยัดอัฐิไปโรงน้ำชา เอ๊าะ ซี๊ดดด...แขจ๋า.....อู๊ยยยว์ ใครจะดูดเก่งเลียเก่งเท่าแข....อย่าทรมานผัวอีกเลย"

           แผล่บ แผล่บ จ๊วบ...

           เพ็ญแขเลียดูดลำกายของเลอเทพจนตื่นขึ้นมาอีก แล้วถามย้ำ "คุณเลอเทพตกลงใช่หรือไม่ เพ็ญแขจะได้เรียกเจ๊กหลีมันมาตกลง ให้มันจัดงานทั้งหมด เราไม่ต้องเสียเงินสักแดง แถมมันต้องยกสินสอดให้เราอีกด้วย"

           "ฮู๊ยยยส์ จ้ะ ผัวยอมทุกอย่างแล้วแม่เจ้าประคุณทูนหัว ซี๊ดดดสส์"  

           ทั้งคู่ขลุกคลุกเคล้ากามรสอยู่ด้วยกันจนเกือบรุ่งสาง เพ็ญแขจึงลอบออกมาจากห้องของเลอเทพ หน้าตาปลั่งเปล่ง ทุกสิ่งทุกอย่างในเรือนบุหงันล้วนอยู่ในกำมือเธอคนเดียว

           งานวิวาห์ระหว่างเลอเทพกับเพ็กลั้งหลังประเทศไทยตัดสินใจเป็นพันธมิตรกับญี่ปุ่นและประกาศสงครามกับฝ่ายสัมพันธมิตรได้ไม่นาน

           "สงครามท่าทางจะยืดเยื้อนะคะคุณเลอเทพ ไอ้พวกยุ่นมันเดินกันเต็มเมืองไปหมด ดีที่คุณเลอเทพแต่งงานกับนังเจ๊กซีดนั่นทัน เรามีเงินเก็บพอประทังกันได้โดยไม่ต้องแตะสมบัติเก่า ถ้าสงครามไม่เกิดขึ้นนานนัก"

           "นังเจ๊กมันทั้งซีดทั้งขี้โวยวาย เอาไม่มันเลย สู้แม่เพ็ญแขของผัวไม่ได้" เลอเทพพ่นควันฝิ่นขึ้นสู่อากาศภายในห้องมืดทึมคลุ้งด้วยกลิ่นฝิ่น

           เพ็ญแขเดินออกจากห้องของเลอเทพเพื่อไปดูน้ำหน้านังเจ๊กซีดที่นอนคุดอยู่ในห้องหอไม่ยอมออกมา

           "โถ แม่คุณ จะนอนสันหลังยาวจนตะวันสายโด่งเยี่ยงนี้ก็ไม่ต้องเสนอตัววิ่งแร่มาเป็นเมียใครไหม พ่อเจ๊กแม่เจ๊กแกไม่ได้สั่งสอนหรือไง" เพ็ญแขกระชากร่างซีดๆของเพ้กลั้งขึ้นจากเตียง

           "คุณเพ็ญแขคะ เพ้กลั้ง...ฮื่อ...เพ็กลั้ง ไม่สบาย" เด็กสาวตัวผอมซีดงอตัวเป็นไข้จับดูน่าเวทนาเหลือเกิน

           "สันหลังยาว ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้ ไปลงครัวทำกับข้าวกับปลาสิ ทำเป็นไหม ใช่ว่าแกขนเงินมาแล้วจะถือตัวว่าเป็นนายไม่ต้องกระดิกตัวทำอะไรนะยะ ลุก ลุก"

           โครม

           เพ็ญแขกระชากร่างซีด ๆ จนตกลงมากองกับพื้นเรือน แล้วกระชากให้ลุกขึ้น

           "ดูสารรูปซิ อาบน้ำบ้างหรือเปล่า โอ้ย อย่างแกนี่ไปเก็บสายบัวที่บึงมาดีกว่า จะได้เอามาแกงมื้อเย็น ไป ไป๊ อีจวน มาพานังนี่ไปเก็บสายบัวพอแกงให้คนทั้งเรือนกินนะ ไปไป๊ สันหลังยาวนักต้องดัดนิสัย"

           "ฉันไหว้ล่ะจ้ะ คุณเพ็ญแข ฉันไม่ไหวจริง ๆ อูย" เพ็กลั้งน้ำตาไหล เจ็บไปหมดทั้งตัว

           "สะใภ้สันหลังยาวแบบนี้ฉันไม่เอาไว้ ไปบอกพ่อเจ๊กแม่เจ๊กแกมารับตัวคืนไป ไป๊

+++ฟรุ๊งฟริ๊งๆๆๆ+++

ดราม่ากันต่อฮัฟ

VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 10 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 8 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 9 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 7 ) Vote
ลุ้นๆ
( 14 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 7 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 7 ) Vote
COMMENTS
ดีน่า
20 พ.ค. 2558 / 19:04
กรี้ดดดดด นังเพ็ญแข เลวมาก อีเลอเทพก็สุดชั่ว สงสารก็เพ้งลั้ง
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 18 ตอน
โดย : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนคนชม : 261,877 ครั้ง


toggles :
ตอน
CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required