HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
เรือนบุหงัน (20+)
นักเขียน : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนผู้เข้าชม : 261,478 ครั้ง
บทที่ ๒ ++++ไอ้เด็กใบ้+++100%

เพ็ญแขล้างมือล้างไม้ เช็ดจนสะอาดแห้งแล้วมานั่งพักจิบน้ำเย็น ๆ พลางใช้ส้อมเล็กน่ารักจิ้มช่อม่วงเข้าปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย

           "ออกแรงแล้วกินอะไรก็อร่อยลิ้นไปเสียหมดแต่เผลอกินมากเกินพอดีไม่ได้...เดี๋ยวพาลจะเสียรูปทรง เอ้า ฉันกินแค่นี้ล่ะ...อย่าให้มันตายเสียกลางครันล่ะ ไอ้เด็กเปตร เลือดเต็มตัวแบบนี้คงหลาบจำอย่ามาสอดส่องเผยอมาทำให้ฉันเสียอารมณ์อีก"

           คุณนายสาวสวยหยิบแก้วน้ำที่ดื่มเหลือแล้วลุกขึ้นเดินไปยังซากทุเรศตาของไอ้เด็กใบ้ที่กอดอยู่กับเสาทั้งที่สิ้นสติแล้ว หล่อบรรจงราดน้ำเย็นๆบนหลังลายพาดหวายระเกะอย่างสะใจไปครั้งสุดท้าย

           หึๆๆ มันเจ็บจะตัวสั่นเนื้อหลังเต้น เจ็บจนได้สติขึ้นมาแต่ไม่ปริปากใดๆ แม่แต่เอ๊าะแอ๊ะ

           "สบายใจฉันจริง" เพ็ญแขยิ้มสวยพริ้งแล้วเยื้องย่างออกจากกระท่อมท้ายสวนกลับเรือนใหญ่ด้วยความสบายอกสบายใจเหลือคณา

           จากนั้นอีกไม่กี่เดือนไอ้เด็กใบ้ก็ถูกพาตัวไปจากเรือนบุหงัน

           เพ็ญแขโล่งใจเหลือขนาดเมื่อได้รับสร้อยทองเส้นโตจากคุณหลวงผู้เป็นสามี

           หล่อนหยิบทองเหลืองอร่ามมีน้ำหนักในมือขึ้นมาชื่นชม "ไอ้เด็กจัญไร แกไม่ตายก็บุญแล้ว ไปไกลพ้นหูพ้นตาชาตินี้อย่าได้เจอกันอีกเลย แกไม่ไปไม่ช้าก็เร็วได้ไปอยู่กับนังระรินแน่ โฮะ ๆ ๆ ๆ"

           วันเวลาผันผ่านไปสิบสามปี คุณหลวงดำริจะไปสู่ขอธิดาของขุนนางที่ชอบพอกันมาให้เป็นศรีภริยา

           คุณเลอเทพไม่ใคร่ชอบรับราชการ อุตส่าห์ฝากฝังดิบดีก็หนีงานกลับบ้านมานอนที่บ้านจนถูกเจ้ากรมฟ้องมา คุณหลวงก็ตามใจลูกชายคนเดียวเห็นว่าอ่อนแอนักไม่อยากให้ตรากตรำลำบาก แต่อยากให้เป็นฝั่งเป็นฝาเสียโดยไวจะได้มีทายาทสืบตระกูล

           "แม่เยื้อนบุตรสาวขุนหาญก็มีกิริยางดงาม แม่เพ็ญแขน้องเห็นว่าเป็นกระไร เหมาะกับพ่อเลอเทพหรือไม่"

           "น้องว่าก็เข้าทีดีดอกค่ะคุณพี่ แต่น้องได้ยินมาว่า...อุ๊ย คงจะเป็นเรื่องไม่จริงอันใด แค่คำเล่าลือของนางไพร่ๆ" เพ็ญแขแสร้งทำสีหน้ากระอักกระอ่วน

           "มีเรื่องอันใด เล่าให้พี่ฟังเถิด" คุณหลวงแม้หาเศษหาเลยไปทั่ว แต่คราถึงสตรีที่จักหาเป็นภริยาให้บุตรชายคนเดียวกลับเรื่องมากนัก

           "คือ.....เพ็ญแขไม่คิดว่าจะเป็นความจริงเปล่ากระมังคะคุณพี่ พวกแม่ค้าที่ตลาดน่ะคุยกับแม่นมของลูกแพรไหมน่ะค่ะคุณพี่....เขาว่าหญิงเยื้อนหายไปจากบ้านครึ่งค่อนเดือน เพิ่งกลับมานี่ล่ะค่ะ ...หายไปกับผู้ชายมิใช่ไปเที่ยวบ้านญาติที่ต่างจังหวัดอะไรเลยทั้งสิ้น"

           "เชื้อสายไม่มีที่ติแท้ ๆ จะมีกุลสตรีใดควรคู่กับพ่อเลอเทพอีกหรือไม่ แม่เพ็ญแขพอจะแนะนำใครหรือไม่" ท่านเจ้าคุณคิดหนักเกิดปวดหัวหน้ามืดขึ้นมา

           "คุณพี่เป็นอะไรไปคะ" เพ็ญแขกรีดเสียงสุดแสนจะเป็นห่วงผัวรักผัว "หน้าซีดเหงื่อโทรมเชียว จะให้แขเรียกคุณหมอมาไหมคะ"

           "ไม่ต้อง วันนี้อากาศร้อนเหลือทน พี่นอนพักสักหน่อยเดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง"

           "แขจะเรียกนังน้อยมานวดเฟ้นให้คุณพี่ดีไหมคะ" เพ็ญแขยิ้มหวาน "ชาชูกำลังก็ต้มเตรียมไว้แล้ว คุณพี่จะรับเลยหรือเปล่า แขจะได้ให้นังน้อยมันยกมาพร้อม ๆ กันเลย"

           "แม่เพ็ญแขรู้ใจฉันที่สุด" คุณหลวงหน้าตาชื่นขึ้น คืนนี้นังน้อย เมียบ่าวสาวสดที่เพ็ญขาหามาให้จะเข้ามาปรนนิบัติจนลืมป่วยแน่นอน

           เพ็ญแขเดินออกจากห้อง บิดริมฝีปากแดงสดอย่างเบื่อหน่าย "แก่แล้วไม่เจียม." หล่อนแค่นเสียงเบา ๆ

           นังน้อยเป็นหมัน เพ็ญแขจึงเรียกหามันมาบำเรอผัวแก่ตัณหากลับแต่นกกระจอกกินน้ำแทนตัว เบื่อเหลือทนแล้วไม่อยากจะให้สามีแตะต้องเนื้อระคายตัวอีก

           หล่อนแวะไปดูลูกสาวสุดที่รักที่ห้อง แพรไหมอายุ 14 แล้ว สวยน่ารักขี้อ้อนเป็นที่สุด 

           "ยัยป่านบ้า ทำไม แค่การบ้านทำให้ไม่ได้หรือไง ฉันรู้ว่าแกทำได้ ทำให้ฉันให้เสร็จภายในคืนนี้นะ พรุ่งนี้ต้องส่งแล้วด้วย"

           อ้อ ในห้องนอนสวยน่ารัก นอกจากลูกสาวของหล่อนยังไม่ยัยสายป่านอายุ 13 อีกคน..ลูกนอกไส้


+++ฟรุ๊งฟริ๊งๆๆๆ+++

มาแบบสดจากเตาอีกเรื่อง 

VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 9 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 8 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 8 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 6 ) Vote
ลุ้นๆ
( 9 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 6 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 6 ) Vote
COMMENTS
No results found.
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 18 ตอน
โดย : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนคนชม : 261,478 ครั้ง


toggles :
ตอน
CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required