HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
เรือนบุหงัน (20+)
นักเขียน : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนผู้เข้าชม : 261,920 ครั้ง
บทที่ ๒ ++++ไอ้เด็กใบ้+++50%

บทที่ 2

en008.jpg

เพ็ญแขเดินลงไปชั้นล่างบอกให้สาวใช้ไปตามตัวนายชิดหัวหน้าคนงานในเรือกสวนมาพบ

"มีอะไรให้กระผมรับใช้หรือขอรับ" นายชิดหัวหน้าคนงานตัวใหญ่อ้วนผิวเข้มนั่งคุกเข่ารับคำสั่งอย่างที่เพ็ญแขชอบ หล่อนชอบให้คนก้มหัวให้อย่างนบน้อม มันทำให้หล่อนรู้สึกว่าตัวเองสูงล้ำเลิศลักษณ์กว่าไพร่ราบตรงหน้า

"แกเห็นไอ้เด็กชาติหรือเปล่า"

"กระผมเห็นมันอยู่หลังครัวเมื่อครู่ มีอะไรหรือขอรับ"

"เดี๋ยวแกจับมันโยงไว้ในกระท่อมท้ายสวนเหมือนเดิม เตรียมหวายให้ฉันด้วย วันนี้มันทำให้ฉันอารมณ์เสียอีกแล้ว"

"คุณเพ็ญแขขอรับ...." นายชิดลังเล สงสารเด็กใบ้อยู่เหมือนกัน เพ็ญแขเป็นคนอารมณ์ร้าย คราวก่อนเฆี่ยนเด็กชายไปหลายไม้จนมันจับไข้อยู่หลายวัน นี่เว้นมาไม่ถึงสามเดือน

"ทำไม หากแกไม่อยากทำ ฉันจะไล่แกออกไปแล้วหาคนที่มันอยากทำงานมาทำแทน" เพ็ญแขพุดเสียงแหลมด้วยอารมณ์

"ทำขอรับ..แต่เด็กมันยังเด็กนัก..."

"ไม้อ่อนดัดง่าย ต้องดัดสันดานมีเสียเดี๋ยวนี้ มีแม่ชั่วช้าเช่นนังระริน เลือดชั่วมันเยอะ"

           เพ็ญแขสั่งคนรับใช้ให้เตรียมน้ำเย็นลอยดอกมะลิ กับขนมของว่างไปรอในกระท่อมท้ายสวน ก่อนจะเดินเยื้องย่างไปตามทางปูหินลัดเลาะจากหลังเรือนเข้าสู่ดงเรือกสวนแน่นขนัดด้วยไม้ผล

           กระท่อมท้ายสวนนั้นอยู่ที่ท้ายสวนแท้ ๆ เป็นเรือนไม้เก่าโทรมเอาไว้เก็บเครื่องมือการเกษตรและที่หลับนอนชั่วคราวของคนเฝ้าสวน

           เพ็ญแขเดินเข้าไปในประตูที่เปิดรออยู่ ริมฝีปากทาชาดแดงสดยิ้มอย่างสะใจเมื่อเห็นไอ้เด็กจัญไรถูกโยงไว้กับเสาเรือน

           ดวงตาสีพายุของมันเป็นวาววามในแสงสลัว เพ็ญแขเกลียดตาของมันนัก เหมือนนังระรินแม่ของมันผิดแต่สีตาเท่านั้น ตาของมันจ้องมองหล่อนอย่างแข็งกร้าว ไอ้เด็กเวร เดี๋ยวเถอะ หน้าเฉยเมยของแกจะได้เปลี่ยนเป็นเหยเกด้วยรสหวายแน่

           ที่มุมห้อง จัดชุดโต๊ะเก้าอี้นั่งสบายชดช้อยขัดกับบรรยากาศซ่อมซ่อของกระท่อม บนโต๊ะประดับด้วยแจกันประดับดอกไม้ แก้วน้ำและของว่างสำหรับเพ็ญแขวางอยู่

           เพ็ญแขเดินชดช้อยไปหยิบหวายมาทดสอบความเหมาะมือ เสียงเส้นหวายดังแหวกอากศขวับเขวี้ยงผสมเสียงกรุ๊งกริ๊งเมื่อแขนอรชรประดับถนิมพิมพาภรณ์ขยับวาดหวายแหวกอากาศ

           "ไอ้เด็กจัญไร ใครใช้ให้แกปีนขึ้นไปแอบดูสอดส่องฉัน" เพ็ญแขเดินชดช้อยเหมือนนางละครไปใกล้ร่างผอมสูงของเด็กชายที่ถูกผูกโยงไว้ เสื้อแสงถูกถอดออกเห็นแต่ผิวเข้มแดดผอมจนซี่โครงโผล่ แล้วกระซิบพูดเสียงไม่ต่างจากเสียงฟ่อของงู

           ตาสีพายุของมันมองมาเหมือนมันรู้ทุกอย่าง

           เพ็ญแขขนลุกซู่แล้วปากเคลือบชาดแดงสดยิ้มสวยออกมา "แกต้องเจ็บตัวมาก ๆ จะได้จำไว้ว่าถ้าอยากมีชีวิตอยู่ มีที่คุ้มกะลาหัว มีข้าวให้กินต้องเจียมตัวเหมือนหมาตัวนึงในบ้านนี้ แกมีค่าน้อยกว่าหมาตัวนึงเสียอีกอย่ามามองฉันด้วยตาสีน้ำข้าวของแกอีกนะ"

           ควั่บ เพี๊ยะ!!!

           หวายแหวกอากาศร่อนลงแยกเนื้อของเด็กชายจนปริแตกเลือดซิบซึมออกมา

           "….!!!!" เด็กใบ้เม้มปากของมันแน่น กล้ามเนื้อใบหน้าของมันกระตุกเหงื่อแตกซิกบ่งบอกว่ามันเจ็บ

           "ฮ่า ๆ ๆ ๆ" ถ้าอยากให้ฉันหยุด แกต้องมากราบที่ตีนฉันนี่ร้อยครั้ง ยอมมั้ย..พยักหน้าสิ" เพ็ญแขฟาดหวายลงไปอีกสามไม้ รอยพาดแดงบนหลังแห้งเกร็งไร้เนื้อ

           "ยังมาจ้องหน้าฉันอีก นี่แน่ะๆๆๆ ฮ่าห์ ฮ่าห์" เพ็ญแขฟาดไม่ยั้งมือจนเหนื่อยหอบเพราะไอ้เด็กจัญไรมันจ้องหล่อนไม่กระพริบ จนกระทั่งตาของมันปิดลงคอตกปล่อยร่างผอมเกร็งห้อยเหมือนไร้ชีวิต

           "คุณเพ็ญแขขอรับ ผมขอล่ะ อย่าเอามันถึงตายเลยขอรับ คุณท่านสั่งเลี้ยงมันไว้เพราะพ่อฝรั่งมันจะตะแล็บแก๊บมาว่าจะมารับมันไป ถือว่าปล่อยลุกนกลูกเต่านะขอรับ" นายชิดกราบเท้าเพ็ญแขปลกๆ เขาไม่ได้รักใคร่ไอ้เด็กใบ้นี่เท่าไหร่แต่ยังอดเวทนามันไม่ได้ จะกลายเป็นผีเฝ้าเรือนเสียเปล่าๆ

           "ฮ่าห์ ฮ่าห์ ฮ่าห์" เพ็ญแขหอบแต่มุมปากเม้ม "จริงด้วย คุณพี่บอกว่าพ่อฝรั่งมันจะมารับ จะเอาเงินทองมาให้เป็นค่าเลี้ยงดู คุณพี่จะเอาอัฐไปซื้อทองเส้นใหม่ให้ฉันด้วย มันพาลตายฉันจะชวดรางวัล ไป ไป๊ ไปหาน้ำลอยดอกมะลิให้ฉันล้างมือ ออกเหงื่อกันมันเหนื่อยแรงนัก"

+++ฟรุ๊งฟริ๊งๆๆ+++

เปลี่ยนแนวมาแบบดราม่ามั่งนะฮัฟรี๊ด 

VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 13 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 12 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 10 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 11 ) Vote
ลุ้นๆ
( 11 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 8 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 8 ) Vote
COMMENTS
minamarie
29 เม.ย. 2558 / 20:18
เดินหน้า เดินหน้า เดินหน้า
ZP
29 เม.ย. 2558 / 19:45
ในในที่สุดก็อัพตอนใหม่แล้วหลังจากรอมานาน 555
ยังไงก็ รอตอนต่อไปอยู่นะ
minamarie
29 เม.ย. 2558 / 16:59
ฮัฟป๋ม
dianasu
29 เม.ย. 2558 / 16:09
ชอบๆ มาบ่อยๆนะค่ะ
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 18 ตอน
โดย : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนคนชม : 261,920 ครั้ง


toggles :
ตอน
CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required