HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
เรือนบุหงัน (20+)
นักเขียน : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนผู้เข้าชม : 262,486 ครั้ง
บทที่ ๑ +++ลูกเลี้ยงหนุ่มแม่เลี้ยงสาว 100%+++20++

"เลอเทพขา เพ็ญแขคิดถึงเธอมาตั้งแต่เช้าแล้ว" หล่อนยกกระโปรงขึ้นโชว์เนินโยนีที่ไร้สิ่งปกปิด "ไม่ได้ใส่กางเกงในเลยค่ะ ใส่แล้วมันก็เปียกหมด"

           "ถ้าเช่นนั้นก็มาควบผัวให้หายคิดถึงเสียโดยไว" เลอเทพเร่ง

           เพ็ญแขถอดกระโปรงกองทิ้งบนพื้นแล้วขึ้นเตียงไปนั่งคร่อมกลางตัวลูกเลี้ยงหนุ่มที่โด่แข็งจนปลายทิ่มจ่อกลีบผกา

           "เลอเทพขา เพ็ญแขขอควบเธอให้เพลินหน่อยเถอะ อู๊ย แข็งโด่ถูกใจเมียนัก" หล่อนถูร่องเนินโยนีเข้ากับลำทวนแข็งเรียวแล้วจับลำกระชับไว้นำหัวมังกรทู่ผลุบผ่านถ้ำสวรรค์เข้าไป "ซี๊ดดดด แข็งถูกใจเมียนัก"

           "อ่าห์ เพ็ญจ๋า งุ่นง่านคิดถึงผัวจนโชกไปหมดเลย ซู๊ดด" เลอเทพแอ่นสะโพกส่งลำทวนเรียวสวนแทงขึ้นไปจนมิด

           "อู๊ววว์ ผัวขาอยู่เฉยๆสิ ไหนว่าจะให้เมียควบไง" เพ็ญแขควงเอวให้อาวุธยาวเรียวควานได้ทั่วถึงแก่ใจมากขึ้น

           เลอเทพฉ่ำใจในลีลาร่านรักของแม่เลี้ยงสาวยิ่งนัก อีนางเล็กๆ นางบ่าวนางไพร่ในเรือนที่เคยลิ้มลองทั้งสมัครใจแลไม่สมัครใจไม่มีใครเทียมเพ็ญแขได้

           มังกรระเริงเล่นน้ำหรือน้ำระเริงเล่นมังกรอยู่พักใหญ่ เสียงครางกระเส่าดังอยู่ในห้องไม่ยั้งหยุด

           นัยน์ตาสีพายุของเด็กชายร่างสูงโย่งเกินอายุที่อยู่บนต้นหางนกยูงใบหนาริมหน้าต่างจ้องมองชายหญิงระเริงกามในห้องนอนอย่างไม่กะพริบ

           แววตากร้าวแฝงความเกลียดชังเหมือนส่งรังสีอำมหิตให้เพ็ญแขที่ควบมังกรตัวยาวถึงช่วงสุดท้าย ปากสีสดด้วยชาดร้องครวญซู๊ดซ๊าดแข่งกับเสียงโอ๊วอ๊าส์ของเลอเทพลูกเลี้ยงจึงเงยหน้าขึ้นไปมองบนกิ่งต้นหางนกยูงนอกหน้าต่าง

           "อ๊าววส์ เลอเทพขา กรี๊ดดดดดดดด" เพ็ญแขควบควงทะลุขึ้นสู่วิมานฉิมพลี เพียบแปรดวงจิตด้วยฤทธิ์เสียวร้องคราง ดวงตาไปพบเจอใบหน้าของไอ้เด็กใบ้ลูกฝรั่งของนังระรินมองเขม็งมาพอดี

           "กรี๊ดดดดดดด ไอ้เด็กจัญไร" เพ็ญแขตกใจเหมือนเห็นผี โหย่งร่างผงะขึ้นจากมังกรตัวเรียวเปียกปอนจนหลุดออกจากถ้ำชื้น ซมซานไปปิดหน้าต่างห้องทันที

           "โธ่ เพ็ญจ๋าผัวยังไม่เสร็จเลย" เลอเทพลุกขึ้นนั่งอย่างหงุดหงิด

           "คุณเลอเทพ เมื่อกี้เพ๊ญแขเห็นไอ้เด็กฝรั่งจัญไรอยู่บนต้นหางนกยูง มันเห็นเรา" เพ็ญแขพูดอย่างแตกตื่น

           "ตาละวา แล้วเราจะทำอย่างไรดีเพ็ญแข ทำไมไม่ปิดหน้าต่างก่อน หากพ่อรู้มีหวัง....ตายแน่" เลอเทพหดเหี่ยวหมดอารมณ์ทันตาเห็น ทั้งคู่แต่งองค์ทรงเครื่องอย่างรีบร้อนไม่มีอารมณ์กระสันเหลืออีกเลย

           "มันเป็นใบ้ อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ ใครจะไปเชื่อไอ้เด็กจัญไรนั่น" เพ็ญแขพูดปลอบตัวเอง

           "โอ้ย ทำเช่นไรล่ะคราวนี้ หากท่านพ่อรู้ล่ะ ฉันแย่แน่นะแม่เพ็ญแข" เลอเทพลนลานแต่งตัว "ทำเช่นไรดี ฉันคิดไม่ใคร่ออกแล้ว เพราะเธอคนเดียวเจียว หน้าต่างห้องหับมิปิดงำให้เรียบร้อย"

"เอ๊ะ คุณเลอเทพ โทษแต่เพ็ญถ่ายเดียว สนุกสมใจด้วยกันแท้ ๆ ถึงเวลาหน้าสิ่งหน้าขวานกลับโทษเพ็ญวุ่นวายเช่นนี้ คุณรีบออกไปก่อน เดี๋ยวเพ็ญขอเวลาคิดแก้ไขปัญหาเงียบ ๆ หน่อย"

เลอเทพผู้หยิบโหย่งไม่เคยคิดหรือทำอันใดได้ด้วยกำลังตนเองนอกจากการกินนอนแล้วก็เสพสวาทรีบออกไปจากห้องอย่างโล่งใจ มอบภาระทุกอย่างให้แม่เลี้ยงคนงามเป็นคนจัดการ

"ถ้าเช่นนั้นฝากด้วยนะจ้ะแม่เพ็ญจ๋า" สิ้นคำเลอเทพก็ผลุบออกจากห้องทันใด ไม่นานนักเพ็ญแขได้ยินเสียงรถของเลอเทพแล่นออกไปจากบ้าน

เพ็ญแขแต่งหน้าแต่งผมอย่างใจเย็นทั้งที่ในหัวอกเดือดร้อนยิ่งนัก

เมื่อแต่งองค์ทรงเครื่องจนดูงามเป็นปกติเรียบร้อย หล่อนก็เดินข้ามปีกตึกแวะเข้าไปดูสายป่าน ลูกสาวของแสงแขที่นอนหลับในอู่นอนโดยมีแม่นมเฝ้าพัดวีไม่ห่าง

"หลับได้สักที เงียบสงบขึ้นมาบ้าง แล้วแพรไหมอยู่ไหน" เพ็ญแขถามยายมีแม่นมถึงลูกสาวแท้ๆวัยย่างสองขวบของตัวเอง

"คุณหนูแพรไหมนอนกลางวันอยู่ที่ห้องของเธอ ยายศรีดูแลอยู่เจ้าค่ะ" ยายมีตอบคำถามเพ็ญแขอย่างนอบน้อม

"พวกแกทำงานได้ดีมาก เวลาฉันได้ยินเสียงเด็กร้องแล้วปวดหัวหงุดหงิดพาลจะรับอะไรไม่ลง" เพ็ญแขดูว่าเด็กทั้งสองไม่มีกวนความสำราญของหล่อนแล้วก็นวยนาดออกจากห้องเลี้ยงเด็กไปจัดการปัญหาเฉพาะหน้า

ไอ้ชาติไอ้เด็กใบ้

+++ฟรุ๊งฟริ๊งๆๆ+++

ค่อย ๆ เป็น ค่อย ๆ ไป ไม่รู้ถูกใจรี๊ดมั้ย สุดสัปดาห์แล้ว มีความสุขนะฮัฟ

 

VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 12 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 11 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 9 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 19 ) Vote
ลุ้นๆ
( 11 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 8 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 9 ) Vote
COMMENTS
No results found.
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 18 ตอน
โดย : มีนามารี-รตีคีตา-วลีมันตรา
จำนวนคนชม : 262,486 ครั้ง


toggles :
ตอน
CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required