HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
โหงพราย
นักเขียน : มนตรา เริงเวทย์
จำนวนผู้เข้าชม : 5,536 ครั้ง
ตอนที่ 7

ตอนที่ 7

            ความสามารถปราบปีศาจยายพริ้งได้ครั้งนี้ ทำให้ชื่อเสียงพ่อหมอหมอกขจรไกลไปอีกทั้งตำบล ผู้ที่เทิดทูนไว้เหนือหัวก็เห็นจะเป็นผู้ใหญ่คร้าม และทุกคนในครอบครัว นับจากวันนั้นมาคนในครอบครัวนี้ก็ไม่ต้องหวาดผวากับวิญญาณร้ายของยายพริ้งอีกแล้ว

“ฮ่า…ฮ่า นับประสาอะไรกับปีศาจยายพริ้ง ผีตายโหง ตายทั้งกลมที่เฮี้ยนจนไม่มีใครกล้าปราบ ข้าก็ปราบมามากต่อมากแล้ว” หมอผีวัยชราโอ้อวดตน ขณะดวดเหล้าเข้าไปหลายอึกจนใบหน้าที่ประดับหนวดเครารกรุงรังเข้มเกือบดำ

“ก้อ.. หยั่งงี้แหละฉันจึงขอเป็นศิษย์พ่อหมอ” พจน์ซึ่งเลื่อมใสพ่อหมอไม่แพ้ผู้เป็นพ่อ กระแซะนั่งใกล้ๆคอยปรนนิบัติพัดวีเอาใจมิได้ห่าง

“มีอะไรดีๆ ก็โปรดลูกโปรดหลานบ้างพ่อหมอ เด็กมันหนุ่มมันแน่นก็อยากจะมีของดีติดตัว” ผู้ใหญ่คร้ามพูดช่วยลูกชาย

คนทั้งสามกำลังล้อมวงกินเหล้าคุยกันอยู่บนลานระเบียงหน้าห้องครัว โดยมีนางขิ่นกับเย็นจิตรลูกสาวช่วยกันต้มไก่เป็นกับแกล้ม พ่อหมอหมอกอยู่ตามคำเชิญของผู้ใหญ่คร้าม

“อยู่ดูเหตุการณ์สักอาทิตย์เถอะพ่อหมอ หลังจากนั้นแล้วค่อยกลับ”

“เฮ้ย.. มันจะมีอะไรวะ คนอย่างพ่อหมอหมอกทำแล้วมันไม่มีทางหลุดแน่รับรองไม่ได้ผุดได้เกิด” พูดจบพ่อหมอก็หัวเราะจนพุงที่ล้นชายเสื้อกระเพื่อมไหวหยึกๆ

“อยู่ประสิทธิประสาทวิชาให้ลูกหลานนั่นแหละพ่อหมอ จะเสียค่ายกครูเท่าไรก็ยอม”

ผู้ใหญ่คร้ามเสริม ความตั้งใจอยากให้พจน์กับพงษ์เรียนคาถาอาคมไว้บ้าง

“ของดีประเภทติดมือเปาะ พยักเพยิดชวนเข้าห้องนะเรอะ นั่นยิ่งง่ายจะเอาสักเท่าไร ดูแต่พ่อหมอเถอะแก่ๆหยั่งงี้เอาไม่หวาดไม่ไหว” พ่อหมออวดภูมิตาเปล่งประกายระยับ พอดีกับเย็นจิตรยกชามกับแกล้มมาเพิ่มเติม หล่อนค่อยวางชามให้บังเอิญเสื้อคอกระเช้าที่สวมใส่อยู่บ้านหลวมโพรกไปหน่อย เวลาหล่อนก้มจึงทำให้พ่อหมอซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามสามารถมองลึกเข้าไปจนเนินถัน ความอะร้าอร่ามของสาววัยสิบห้าหยกๆสิบหกหย่อนๆทำให้พ่อหมอเฒ่าสารพัดพิษชะงักเสียงหัวเราะ หลงกลืนกระดูกไก่ติดลำคอกึกกัก

“เกิดอะไรขึ้นพ่อหมอ” ผู้ใหญ่คร้ามถามร้อนรน เพราะอาการของพ่อหมอตอนนั้นทำกระอักกระอ่วน เหมือนคนก้างปลาติดคอ

“กระ…กระดูกไก่ติดคอ” พ่อหมอติดอ่าง

“พงษ์เอาน้ำเย็นมาให้พ่อหมอสิ” ผู้ใหญ่คร้ามบอกลูกชายพงษ์รีบยกขันน้ำฝนส่งให้ พ่อหมอรับยกขึ้นดื่มอึกๆ

“ทำอึกใหญ่ๆ พ่อหมอกระดูดจะได้ลง” ผู้ใหญ่คร้ามบอก.

พ่อหมอกลืนน้ำสองสามอึกใหญ่ จึงร้องขึ้นด้วยความโล่งใจ

“เออ.. เอ้อค่อยยังชั่วหน่อย เกือบหมดสนุกไปมั้ยหล่ะ” พ่อหมอทำให้เป็นเรื่องขบขันก่อนจะยกเชิงผ้าขาวม้าเช็ดปาก

“ตามไอ้นี้ล้างคอพ่อหมอ” ผู้ใหญ่คร้ามยกแก้วเหล้าใสแจ๋วส่งให้เกือบครึ่งแก้วพ่อหมอรับมา ยกรวดเดียวหมด แสยะยิ้มฝีปากระบายความหื่นเหื่อยของเหล้าป่ายี่ห้อผลิตเองตามชายป่าละเมาะริมทุ่ง

“เรื่องนั้นยังไม่จบนะพ่อหมอ” พจน์เข้าเรื่องเก่าที่พูดยังไม่จบ”

“เอ้า…เอาเลยพ่อหลานชายถ้าต้องการพ่อหมอจะทำให้ ของดีชิ้นนี้ต้องเอาคืนเดือนดับแก่ๆ อย่างแรมสิบห้าค่ำ ว่าแต่ว่าในป่าช้าหมู่บ้านนี้มีหนุ่มสาวเพิ่งตายโหงรึเปล่า?” ประโยคหลังนี่พ่อหมอพูดค่อยลงเกือบเป็นเสียงกระซิบ

“มีจ๊ะพ่อหมอ…ศพอีวอนกับศพไอ้นาคที่ถูกฟ้าผ่าตายเพิ่งฝังไปเมื่อสองอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เอง” พจน์ตอบ นัยน์ตาเป็นประกาย

“เจ้าหลานชายคนเล็กไปไหน? ไม่เห็นมาร่วมวง” พ่อหมอถามถึงพงษ์ผู้เป็นน้องชาย

“โอ้ย…เจ้านั่นไม่ประสาหรอกพ่อหมอเหล้ายาไม่แตะต้อง มันคงไม่สนใจเรื่องพรรค์นี้ เห็นลงเรือนไปหาไอ้ถมลูกอาเวกสองคนนั่นมันคุยถูกคอกันดี” ผู้ใหญ่คร้ามพูดถึงลูกชายคนเล็ก

“ให้ผมคนเดียวก็พอพ่อหมอ” พจน์พูดลิงโลด พลางบีบนวดไปตามลำขาพ่อหมออย่างเอาใจ

“เออ..เออพ่อหลานชายคนนี้มันจับเส้นได้ถูกโว้ย เดี๋ยวก่อนนอนจะหาคนมาบีบนวดให้สักหน่อย หลายวันแล้วไม่ได้ผ่อนคลายเส้นเอ็นชักจะตึงๆเมื่อยขบไปทั้งตัว เอาแต่นั่งๆนอนมาหลายวันแล้ว แต่คนจะนวดเส้นมันต้องประเภทนิ่มๆ เดี๋ยวจะให้หลานชายไปหามา” พ่อหมอพูดตั้งใจจะอวดวิชาแก่สองพ่อลูก ด้วยความลับที่ไม่เคยเปิดเผยก็ชักจะพรั่งพรูออกมา

พจน์ใจร้อนอยากให้ถึงเวลานั้น เพราะอยากพิสูจน์ความขลังมนต์ของพ่อหมอ และเขาเองก็อยากจะได้ “ของดี” นี้ด้วยจึงไม่ยอมห่างคอยรินเหล้าให้อย่างไม่ขาดแก้ว

“คืนนี้ค้างที่บ้านใหญ่เถอะนะพ่อหมอ ห้องก็ยังว่างอยู่” ผู้ใหญ่คร้ามชวนเพราะ สามคืนที่ผ่านมาพ่อหมอพอใจจะนอนค้างที่บ้านหลังเล็กท้ายสวน ที่ผู้ใหญ่คร้ามปลูกไว้ให้ลูกจ้างทำนาอาศัยอยู่เป็นเรือนขนาดสองห้อง ตอนนี้ว่างอยู่เพราะลูกจ้างทำนาพาครอบครัวลาออกไปเมื่อดำนาเสร็จ แต่พ่อหมอปฏิเสธ โดยบอกขออยู่เงียบๆ จะได้สอนวิชาอาคมให้พจน์ด้วย

หลังจากกินข้าวแล้ว พ่อหมอหมอกก็ลาผู้ใหญ่คร้ามมาที่เรือนเล็กท้ายสวน โดยมีพจน์ตามมาด้วย สามคืนผ่านมาพ่อหมอสมัครใจจะอยู่เงียบๆ แต่คืนนี้ต้องการอวด “ของดี” และสอนมนต์จึงมีพจน์ติดตามมาด้วย พอถึงเรือนเล็กพจน์จุดตะเกียงสว่างขึ้น พ่อหมอนั่งบนเสื่อที่ปูนอนทุกคืนวางย่ามใบใหญ่ไว้บนหัวนอน พจน์นั่งกับพื้นมองตามมือพ่อหมอที่ล้วงเข้าไปในย่าม เห็นเอาผ้าสีแดงผืนเล็กๆ กับตลับเก่าๆคล้ายตลับใส่ขี้ผึ้งติดมือออกมา แล้วพ่อหมอหันมาทางลูกชายผู้ใหญ่คร้าม เงยหน้าขึ้นก็พบสายตาไอ้หนุ่มจ้องอยู่ก่อนแล้ว

“คืนนี้พ่อหมอจะแก้เมื่อยขบเสียหน่อย หลายคืนแล้วชักหนักๆหัว”

พ่อหมอว่าพลางเปิดตลับเล็กๆออก ให้พจน์มองเห็นข้างในมีลักษณ์ขุ่นข้นคล้ายน้ำมันหมูยามแข็งตัวเมื่อถูกอากาศเย็น มีกลิ่นหอมคล้ายกลิ่นดอกลำดวนผสมผสานมากับอากาศยามนั้น

“ได้กลิ่นหอมมั้ย? หลานชาย” พ่อหมอหมอกถาม

“หอม…หอมชื่นใจจริงๆ” พจน์ว่าพลางชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ๆ

“นี่แหละของดีที่พ่อหมอว่าจะให้สาวคนไหนลองได้สัมผัสไอ้หนุ่มเอย กายใจของหล่อนมิได้หวงแหนเราเลย” พ่อหมออธิบาย

พจน์จ้องตาเขม็ง เขาเกิดอาการตื่นเต้นที่จะได้ของดีนั้น พลางยื่นมือไปรับเอาดื้อๆ

“เดี๋ยว…อย่าเพิ่งใจร้อน ไม่ใช่ตลับนี่” พจน์หน้าจ๋อยขณะดึงมือกลับ พ่อหมอหัวเราะหึหึในลำคอ

“ใจเย็นๆพ่อหลานชาย พ่อหมอจะทำเอาใหม่คืนนี้มะรืนนี้ก็เป็นแรมดับแล้วโอกาสดีทีเดียว ว่าแต่คืนนี้หลานชายต้องทำงานให้พ่อหมอสักอย่าง…” พ่อหมอจ้องตาพจน์

“ได้…จ๊ะได้ พ่อหมอจะให้ข้าช่วยอะไรก็บอกมาเถอะ ข้าเต็มใจรับใช้” พจน์บอกอย่างกระตือรือร้น

“ดีมากหลานชาย พ่อหมอขาดมันนานไม่ได้” พ่อหมอว่าพลางใช้นิ้วมือป้ายน้ำมันในตลับทาลงที่ผืนผ้าสีแดง ทำมือวนๆปากพร่ำขมุบขมิบ ใช้นิ้วเขียนรูปหัวใจซ้อนกลางผืนผ้าแดงที่ปูกับพื้นตรงหน้า เสร็จแล้วพ่อหมอพับผ้าเป็นสี่เหลี่ยมเล็กๆยื่นให้พจน์

“พ่อหลานชายไปหาสาวน้อยเอาะๆมาให้พ่อหมอแก้เมื่อยสักคนนะ ไม่ต้องทำอะไรมาก ขณะคุยกับแม่สาวคนนั้น หลานชายแกล้งทำผ้าตกหรือจะแกล้งลืม แล้วขอร้องหล่อนให้หยิบส่งให้ เท่านั้นแหละอิทธิพลน้ำมันโหงพรายจะดลจิตใจหล่อนเดินตามออกมาอย่างเต็มใจ” พ่อหมออธิบายขณะที่พจน์จ้องตาฟังอย่างตั้งใจ พจน์รับผ้าผืนนั้นด้วยใจที่เต้นคึกคักอย่างประหลาด

“ไปได้แล้วหลานชาย เดี๋ยวจะดึกไปพ่อหมอจะนอนรอ”

พจน์รีบลงจากเรือนมาอย่างรีบเร่ง ขณะที่เดินมาตามเส้นทางความมืดเงียบรอบตัว พจน์รู้สึกประหลาดใจคล้ายมีวัตถุสีขาวเคลื่อนนำหน้าเขาไปตลอดทาง เป็นที่หน้าแปลกใจพจน์ไม่รู้สึกหวาดกลัวเลย กลับรู้สึกอบอุ่นใจด้วยซ้ำ…

พจน์ใช้เวลาแวบหนึ่งนั้นคิดว่า สาวน้อยคนไหนที่จะง่ายต่อการสังเวยพ่อหมอเฒ่า ในที่สุดเขาก็ตกลงใจเลือกสาวบุญค่ำลูกยายเติม ซึ่งมีบ้านอยู่ห่างออกมาจากบ้านหลังอื่นๆพอสมควร บุญค่ำอยู่กับแม่เพียงสองคน พ่อหล่อนป่วยเป็นโรคตับแข็ง เพราะชอบกินเหล้ามากกว่ากินข้าวติดต่อกันหลายปี เพิ่งจะเสียชีวิตเมื่อปีที่แล้ว ที่จริงนั้นบุญค่ำมีพี่ชายคนหนึ่งชื่อ โพน แต่ตอนนี้โพนติดทหารเกณฑ์ ต้องไปรับใช้ชาติอีกจังหวัดหนึ่ง

เสียงหมาใต้ถุนเห่าทัก พจน์ทำท่าจุ๊ปากมีเสียงทักทายมัน ทำให้เจ้าหมาตัวนั้นชะงักเสียงยืนงงอย่างชั่งใจว่า คนรู้จักกับมันหรืออย่างไรจึงทำปากทักทายอย่างคุ้นเคยเช่นนี้ ได้ผลเจ้าหมาพันธุ์ไทยขนเกรียนสั้นเงียบเสียงในบัดดล

“บุญค่ำ…บุญค่ำนอนรึยัง” พจน์ร้องเรียกอย่างคนคุ้นเคยกัน

บุญค่ำกำลังง่วนอยู่กับการเก็บข้าวของเข้าที่เข้าทางอยู่หน้าครัว ชูตะเกียงขึ้นส่องทางบันไดบ้านก็เห็นพจน์โผล่หน้าขึ้นมา

“พี่พจน์เรอะ” หล่อนทัก

“ใช่…พี่เอง ผ่านมาทางนี้เลยแวะ” พจน์บอกเสียงสนิทสนม เพราะเขาก็แวะเวียนมาคุยเล่นกับบุญค่ำบ่อยๆ

พจน์นั่งคุยอยู่กับบุญค่ำ กะว่านางเติมหลับแล้ว เขาขยับตัวเตรียมกล่าวลาบุญค่ำ

พี่เห็นจะกลับก่อน วันหน้าจะมาใหม่นะ” พจน์บอกลาพลางลุกเดินออกมาสู่นอกชาน

บุญค่ำขยับตัวลุกตาม พอดีเหลือบไปเห็นผ้าสีแดงที่พจน์แกล้งลืมทำหล่นไว้ตรงที่เขานั่ง สาวน้อยบ้านนาก้มลงเก็บผ้าขึ้น หล่อนรู้สึกได้กลิ่นหอมรวยรินหลงสูดเอากลิ่นเต็มปอดก่อนจะร้องเรียกเขาตามหลัง

“พี่พจน์ลืมผ้าเช็ดหน้า” หล่อนเดินมาทันเขาที่หัวบันได

“ขอบใจนะบุญค่ำ พี่เผลอเรอหยั่งงี้หล่ะ” พจน์หัวเราะยื่นมือรับผ้านั้น

พจน์กลับมารายงานพ่อหมอแล้วมาซุ่มแอบดูการมาของบุญค่ำที่ห้องติดกัน หนุ่มบ้านนาผู้กำลังหลงผิดแง้มบานหน้าต่างด้านประตูเข้ารอคอยอยู่ครู่หนึ่งก็เห็นบุญค่ำเดินผ่านประตูรั้วเข้ามาด้วยท่าทีไม่มีอาการสะทกสะท้าน หรือหวาดกลัวแม้แต่น้อย หล่อนเดินเหมือนสาวน้อยกำลังร่าเริงอยู่ในสวนดอกไม้ ผ่านรั้วบ้านหลังเล็กเข้ามา และวิ่งขึ้นบันไดราวกับว่ามีคนชักจูง ขณะเดียวกัน ร่างดำใหญ่ของพ่อหมอก็เคลื่อนตัวเข้าไปรับร่างสาวน้อยที่โผเข้าหาอย่างเต็มอกเต็มใจ…

กรรมชั่วของผู้มีเวทมนต์และมีกำลังเหนือกว่า กำลังทาบทาสาวน้อยให้มีราคีคาวก็จะเริ่มขึ้นแล้ว.

                                (ยังมีต่อ)

VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 2 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 2 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 1 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 2 ) Vote
ลุ้นๆ
( 2 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 2 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 2 ) Vote
COMMENTS
No results found.
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 12 ตอน
โดย : มนตรา เริงเวทย์
จำนวนคนชม : 5,536 ครั้ง


toggles :
ตอน
  • 1. ตอนที่ 1

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 2. ตอนที่ 2

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 3. ตอนที่ 3

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 4. ตอนที่ 4

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 5. ตอนที่ 5

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 6. ตอนที่ 6

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 7. ตอนที่ 7

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 8. ตอนที่ 8

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 9. ตอนที่ 9

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 10. ตอนที่ 10

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 11. ตอนที่ 11

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

  • 12. ตอนที่ 12

    +

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Morbi commodo, ipsum sed pharetra gravida, orci magna rhoncus neque, id pulvinar odio lorem non turpis. Nullam sit amet enim.

CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required