HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
หวนรัก วิวาห์ลวง (NC20+)
นักเขียน : BAM
จำนวนผู้เข้าชม : 52,220 ครั้ง
บทที่ 4 สุดจะร้าย...สุดจะรัก 3/4 NC20+++

ทุกเช้ายามตื่นนอนก่อนรุ่งสาง ร่างบางต้องก้มเก็บเศษเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่รอบเตียง จากน้ำมือของคนตัวโตที่เข้ามารุกเร้าแนบชิดกับเธอทุกค่ำคืน ทั้งที่ช่วงกลางวันแทบไม่มองหน้า ทำเหมือนไม่รู้จักกัน พอตกดึกครั้นจับกดเธอได้ก็สลัดเสื้อผ้าออกอย่างไม่แยแส ตักตวงความสุขเรือนกายสาวไม่เว้นห่าง ไม่สนว่าเธอจะรับได้แค่ไหน แค่เขามีอิ่มเอมในรสรัก...เขาจึงพอใจ

กิจวัตรประจำวันไม่มีอะไรมาก ตื่นเช้าแอบดอมดมสามีเพียงเล็กน้อย แล้วจึงก้มลงเคลียร์สมรภูมิรักที่คล้ายกับสมรภูมิในห้อง ให้กลับคืนสู่สภาพความเป็นห้องนอนเหมือนเก่า จากนั้นจึงเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำโดยไม่ลืมใส่ใจในรายละเอียดเล็กน้อยสามี ตระเตรียมทุกอย่างตั้งแต่บีบยาสีฟันใส่แปรง เตรียมผ้าขนหนู เสื้อผ้าที่เขาจะใส่รวมไปถึง...ชุดชั้นใน!

หลังจากนั้นจึงลงมาทำอาหารเช้าง่ายๆ สำหรับตัวเองและสามี เพราะเขาไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายในพื้นที่ส่วนตัวแม้กระทั่งเธอ..แต่เพราะเป็นเธอ เด็กดื้อของเขา เธอจึงไม่สนในเมื่อเขาออกตัวแรงว่าเกลียดเธอหนักหนา ตราบใดที่เขายังมีความต้องการในตัวเธอออยู่ เธอก็กล้าที่จะเสี่ยง เธอจะทำทุกอย่างให้เขากลับมารักเธออีกครั้ง โดยมีหัวใจดวงน้อยๆนี้เป็นเดิมพัน

                ทำทุกอย่างเรียบร้อยแล้วมุกไหมจึงได้ขึ้นไปปลุกสามีในเวลาเฉียดเจ็ดโมงเช้าพร้อมกับกาแฟดำหอมกรุ่นที่ชายหนุ่มชื่นชอบและรอยยิ้มหวานๆที่เธอจงใจมอบมันให้กับเขา แล้วเขาก็ตอบแทนการกระทำของเธอด้วยคำว่า ‘ยุ่ง’ แล้วสะบัดหน้าหนีเป็นการขอบคุณ

                ภารกิจในแต่ละวันไม่มีอะไรมาก นอกจากปรนนิบัติพัดวีสามีเจ้าอารมณ์แล้ว เขาก็หนีบเธอติดกายไปด้วยทุกที่จนจะกลายเป็นเงาของกันและกันไปแล้ว เขาสั่งอะไรมาเธอต้องทำตามแค่นั้น ห้ามถาม ห้ามสงสัย จนกว่าเขาจะ...พอใจ

..........................................................

 

ร่างสูงนอนคว่ำหน้ายาวเหยียดอยู่บนเตียง มีเพียงผ้าห่มหนาผืนเดียวปกปิดร่างกายท่อนล่างเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ ลมหายใจอุ่นร้อนสะท้อนขึ้นลงเป็นจังหวะอย่างสม่ำเสมอ

วันนี้มุกไหมตื่นเช้ากว่าทุกวันทั้งที่เมื่อคืนกว่าเขาจะหมดแรง ผละออกจากเธอได้ ก็ล่วงเข้าวันใหม่ไปเกือบสามชั่วโมง เมื่อรู้สึกตัวตื่นขึ้นก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากนอนมองเขาอย่างเงียบๆ โดยอาศัยใช้แสงไฟจากภายนอกที่สะท้อนเข้ามา พอให้มองเห็นได้เพียงเลือนราง เวลาเขาหลับช่างเหมือนเหมือนเด็กน้อยที่ไร้เดียงสา ดวงขาคมปิดสนิทประดับด้วยแพขนตาหนายาวเหยียดเหมือนปีกนก แม้กระทั่งเธอยังนึกอิจฉา จมูกโด่งเป็นสันที่ทอดยาวลงมารับกับใบหน้าคมและปากหยัก ไหนจะเส้นผมดกดำที่บัดนี้มันกลับยุ่งเหยิงจนไม่เป็นทรงจากฝีมือเธอ...แต่เพราะเขานั่นแหละ ที่ซุกใบหน้าลงกับตรงนั้นของเธอจนเธอเสียว ทนไม่ไหว จนต้องขยุ้มผมเขาเพื่อระบายอารมณ์!

 คิดแล้วยิ่งหน้าแดง ยิ่งมองยิ่ง..... จนอดใจไม่ไหวเอื้อมมือไปสางเส้นผมนั้นให้เข้าที่เข้าทาง แต่ด้วยความที่กลัวเขาจะตื่นเธอจึงต้องทำเบาๆ จนมันยุ่งไปมากว่าเดิม แต่กระนั้นยังชวนมองไปอีกแบบ มันทำให้เขาดูร้ายขึ้น ดูเป็นคนเถื่อนเพราะผิวแทนที่กรำแดดกรำฝนจากงานในไร่  ไรหนวดเขียวครึ้มที่ปราศจากการดูแลจากเข้าของ และความแข็งแกร่งบนเรือนกาย กล้ามเนื้อทุกสัดส่วนที่หล่อหลอมเป็นเขา ยิ่งตรงนั้นมันทำให้ดูเซ็กซี่ น่ามอง จนอยากจะ...

นอนมองเขาไปเรื่อยๆ เพลินตา มือบางยังคงลูบไล้เขาไปเรื่อยๆ จากแนวสันกรามแกร่งผละลงมา บดคลึงที่กลีบปากหยักอย่างหมั่นเขี้ยวเพราะเขาชอบใช้มันทำร้ายเธอ  ทั้งจิกกัด ขบเม้ม ดูดดึงและสาพัด เท่าที่เขาจะสามารถทรมานเธอให้เจ็บปวดและสุขสม

“อื้อ” ร่างสูงขยับตัวเล็กน้อยทำให้หญิงสาวชักมือกลับแทบไม่ทันแต่โชคดีที่เขาทำเพียงขยับตัวเล็กน้อยแล้วหลับต่อ

~ฟู่~

หญิงสาวเป่าลมออกจากปากเบาๆ อย่างระบายความตื่นเต้น เกือบไปแล้ว..ถ้าเขาตื่นมาแล้วพบว่าเธอกำลังทำอะไรเขา เขาคงถีบเธอตกเตียงก็เป็นได้

“.......มุก.......”เขาครางในลำคอเบาๆทั้งๆเปลือกตายังปิดสนิท จนสาวเจ้างุนงงแต่ก็ยังตอบรับเขา

“คะ?” ขานรับ พลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีกนิด ด้วยคิดว่าเขาต้องการอะไร

ว้าย!

จู่ๆแขนแกร่งก็ตวัดรัดเอวคอดของเธอเข้าไปหาโดยไม่ทันตั้งตัว ทำให้ครึ่งหนึ่งของคนทั้งคู่ที่ตะแคงหันหน้าเข้ากันต้องเกยก่ายอิรุงตุงนังภายใต้ผ้านวมผืนหนา

“อืม....นะ .....มุก”ไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรในประโยคที่ยาวเหยียด แต่เธอค่อนข้างแน่ใจว่าเขาละเมอ เขากำลังฝัน...ฝันถึงเธอ ไม่รู้ว่าเป็นฝันดีฝันร้ายแต่เธอก็ดีใจ จนต้องปริปากยิ้มออกมากว้างๆ  อย่างน้อยที่ในฝันของเขามีเธอร่วมอยู่ด้วย

สายตาจดจ้องไปไปหน้าคม ซึ่งตอนนี้กำลังอ้าปากหวอเล็กน้อย คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างกับมีเรื่องให้ต้องขบคิด จนเธอต้องใช้มือนวดวนที่หัวคิ้วเข้มเพื่อคลายปมออก

“.......นะ~........” ทั้งประโยคจับใจความได้คำเดียว ไม่รู้ว่าเขาหมาถึงอะไร แต่แกร่งกลับรัดเอวเธอแน่นขึ้นเรื่องๆ ขาแกร่งที่เต็มไปด้วยขนหน้าแข้งสากกำลังถูไถเสียดสีให้เธอเสียวซ่านไปด้วย ใบหน้าคมที่แนบลงกับหมอนกำลังห่อปากเหมือนดูดดุนอะไรอยู่สักอย่าง พลางถูไถไปมาเบาๆเหมือนกำลังออด...อ้อนขออะไรสักย่าง

“อืม...นะ “ ชัดเจน เขากำลังอ้อนขอ แต่ไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร

“อ่าส์.......มุก” ละเมอขอมาอีก พลางลูบไล้แผ่นหลังละมุนอย่างเบามือ กายแกร่งเริ่มสั้นเทิ้มเบาๆ จนเธอต้องเอานิ้วชี้แหย่ปากเขา ให้เขาดูด!

จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ

ใบหน้าหวานยิ้มกว้างกว่า เขินอายคนนอนหลับจนหน้าแดง เมื่อรู้ว่าเขากำลังฝันถึงอะไร

“อ่าส์.....นะ”เสียงหวิวขออีก

“ค่ะ” ขานรับอย่างอายๆ เมื่อรู้ว่าเขาต้องการอะไร แต่ไม่รู้ว่าเขาจะเต็มใจไหมหรือเพียงแค่ละเมอ แต่เธอจะให้ ถ้าเขาไม่เอา เธอก็จะยัดเยียด!

จุ๊ฟ

รวบรวมความกล้าบดปากเขาๆด้วยปากตัวเองเพื่อเปิดทางให้เขา มารับเธอไปช่วยสานฝัน คราแรกยังไม่รู้สึกจนเธอต้องกัดปากล่างเขาเบาๆ จนเขาสะดุ้ง แล้วเธอจึงค่อยแหย่เรียวลิ้นเล็กของตัวเองเข้าไป ไม่นานลิ้นสากก็เริ่มคุ้นชิน กระหวัดรัดเอาลิ้นเล็กไปดูดดุนตามสัญชาตญาณเพศผู้ 

มือบางจับมือเขาออกจากแผ่นหลังแล้วลากพาลงมาที่เนินสะโพกแน่น พามือเขาลากวนไปทั่วจนกระทั่งมือเขาเริ่มทำงานเองได้ ทั้งปัดป่ายบีบเค้นในส่วนที่คุ้นเคยจนกายสาวเริ่มร้อนผะผ่าว มีน้ำหล่อลื่นและเปียกแฉะจนเธอต้องยกขาคร่อมสะโพกเขาไว้

แขนเรียวเล็กแทรกสอดคล้องลำคอแร่งโดยคนตัวโตที่ยังหลับอยู่นั้นยกคอขึ้นให้เล็กน้อย ก่อนที่มือหนาอีกข้างจะตวัดรัดตัวเธอขึ้นไปอยู่บนตัวเขาทั้งตัว

ร่างบางตกใจเล็กน้อยจนต้องผงะมองดูว่าเขาหลับจริงๆหรือ?แต่ไม่มีเวลาสงสัยมากนัก เมื่อกายแกร่งมาจดจ่อที่ช่องทาง ราวกับว่ามันกำลังลังเลจะขออนุญาตเธอ 

ส่วนเจ้าของกายแกร่งนั้นยังหลับใหลแต่ทั้งมือทั้งปากยังขยับเขยื้อนตามหน้าที่ ปากหยักตะโปมจูบเธอจนหายใจแทบไม่ทัน  มือใหญ่ทั้งสองจับเรียวขาเล็กให้ถ่างออกคร่อมตัวเขาไว้ สะโพกแกร่งขยับเนิบนาบแต่ตรงนั้น...ของเธอกับเขามันยังไม่เข้าที่

“อ๊ะ อ่าส์” ร่างบางข่มความอาย เอี้ยวตัวมาจับท่อนลำแกร่งของเขา จับรูดทักทายมันขึ้นลงสักสองสามทีแล้วค่อยๆดัดให้มันเข้าไปพร้อมกับกดสะโพก....

สวบ!

                “อร้ายยย......อ่าส์” ไม่ทันตั้งตัวสะโพกแกร่งเสยสวนท่อนลำแกร่งของเขามาทีเดียวจนสุดทางรัก จนบั้นท้ายงอนงามต้องกระถดหนี แต่ไม่พ้นมือใหญ่ทั้งสองที่กำลังบีบเคล้นอย่างเอาแต่ใจ

                “อืมม” 

                “อ่าส์...คุณโยขา” ครางกระเส่าเมื่อสะโพกแกร่งเริ่มเข้าออกในจังหวะตามที่ใจปรารถนา ร่างบางซุกซบใบอกกว้างขณะที่ช่วงล่างยังขับเคลื่อนตามจังหวะรักที่คนทั้งคู่ช่วยกันบรรเลง วันนี้มีความสุขจนจุกจก ดีใจไม่ว่ายามหลับหรือยามตื่น ในห้วงความคิดของเขายังมีเธอเสมอ เธอจะรีบเติมเต็มตรงนี้ไว้จนล้นใจ ก่อนที่วันต่อๆไปจะเจ็บจนไร้จุ

VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 2 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 1 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 1 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 3 ) Vote
ลุ้นๆ
( 0 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 0 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 0 ) Vote
COMMENTS
โม
12 ม.ค. 2560 / 14:34
ตกลงพระเอกเราหลับจริงป่าวเนี่ย รออ่านนะค่ะ ไรท์ มาต่ออีกนะค่ะ
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 20 ตอน
โดย : BAM
จำนวนคนชม : 52,220 ครั้ง


toggles :
ตอน
CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required