HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
หวนรัก วิวาห์ลวง (NC20+)
นักเขียน : BAM
จำนวนผู้เข้าชม : 57,838 ครั้ง
บทที่ 3 คนอ่อนแอ...ก็เเพ้ไป 4/4 NC20+

 

.......................................

          "อ่าส์ พอละ เดี๋ยวนิ้วล็อก!" 

          จู่ๆคนขี้แกล้งกลับหยุดเอาเสียดื้อๆ ทำให้ร่างบางที่กำลังเห็นปลายสวรรค์อยู่รำไรต้องตกสวรรค์ทั้งที่อีกนิดเดียวกำลังจะสุขสม

                ปึก ๆ ๆ ๆ

 

“นี่ๆๆๆ อร้ายยยย...อื้อ...นิสัย!”ร่างบางดีดเร่าขณะที่ส่วนล่างยังคาบเกี่ยวเอวสอบไว้มั่น สองกำปั้นเล็กๆทุบตีไปที่อกแกร่งอย่างแค้นเคือง หงุดหงิด อารมณ์เสียเพราะเขาทำเธอ...ค้าง

 

“อะไรเล่า...หึ๊” เอ่ยถามเธออย่างหน้าตาย พยายามตีหน้านิ่งเพื่อกลบเกลื่อนอารมณ์ของตัวเองทั้งๆที่กลั้นขำจนแก้มปริ

ปึกๆ ๆ ๆ

 

“นี่ๆๆๆ ...คนเลว” ร่างบางที่หน้าแดงกร่ำเหงื่อซึมบริเวณขมับเล็กน้อยยังไม่ยอมหยุดพลางดีดดิ้นหนักมากขึ้น

 

“ฮ่าๆๆๆๆ” ใบหน้าคร้ามคมแหงนหน้าหัวเราะลั่นดังห้องน้ำที่แกล้งเธอได้สำเร็จ แต่สองแขนแกร่งยังไม่ยอมปล่อยเธอลงพื้นกลับกัน กระชับอ้อมแขนให้แน่นยิ่งยิ่งเพื่อบดเบียดความสาวที่พร่างพรายไปด้วยน้ำแห่งกามารมณ์ ถูไถท่อนลำอันแข็งขึงของเขาที่พาดยาวขึ้นมาถึงสะดือกับรอยแยกกลางกายสาวโดยมีกลีบกุหลาบงามงามสองกลีบโอบอุ้มเอาไว้ มือหนาทั้งสองยังทำหน้าที่ไม่ขาดตกบกพร่อง บีบคลึงบั้นท้ายกลมกลึงอย่างมันมือ จนสาวเจ้าหน้าแดงซ่านขึ้นมาอีกรอบ

 

“ฮื้อ” ถอนหายใจออกแรงๆอย่างระบายอารมณ์ความหวาบหวาม พยามข่มอารมณ์ เรียกสติตัวเองกลับมา เมื่อคิดได้ ความอายเริ่มเข้าครอบงำ ร่างบางหลับตาเม้มบางแน่นๆ ก่อนจะข่มใจเงยหน้าแดงๆ พลางสบตาเขาคล้ายอ้อนวอน ก่อนสองมือนุ่มจะโอบรอบแก้มสากเอาไว้ทั้งสองข้าง

 

 

เขามองเธออย่างงุนงง จวบจนร่างบางคลี่ย้อมหวานหยดย้อยไปให้ ร่างหนาจ้องตาไม่กระพริบคล้ายต้องมนต์สะกด นิ้วเล็กสะกิดที่ติ่งหูยาว ใบหน้าหวานขยับเข้ามาใจจนลมหายใจอุ่นๆเป่ารดริมฝีปากหยัก

 

 

วาโยหัวใจเต้นระส่ำไม่คิดไม่ฝันว่าหญิงสาวจะร้อนแรงเช่นนี้ ดวงตาคมหลับพริ้ม เมื่อเห็นว่ากลีบปากบางกำลังไล้เลียริมฝีปากตนอย่างไม่ประสา  มืออุ่นกำลังลูบไล้ใบหูขาวสะอาดอย่างเร้าอารมณ์ ขนอ่อนในกายลุกชัน จนเขาต้องเปิดปากบดจูบหนักๆใส่ร่างบาง ลิ้นสากพยายามจาบจ้วงเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กแต่ทว่า....

 

“อ๊ากกกกกส์”

 

เสียงร้องโหยหวนของคนตัวโต พลางรีบสลัดร่างบางออกจากตัวอย่างไม่แยแส โดยไม่สนว่าเธอไปตกอยู่ตรงไหน มุมไหนของห้อง เธอจะเจ็บหรือเปล่า เพราะนี้เขาเจ็บ...เจ็บกว่า

 

“เป็นหมาหรือไง ซี๊ดดด...กัดมาได้เจ็บชะมัด” ร่างสูงยังคงโอยโอยด้วยความเจ็บปวดปนแสบสันที่เธอทิ้งไว้เมื่อสักครู่

 

 

“สมควร คุณแกล้งมุกก่อน"

 

"ฉันแกล้งอะไร ไหนพูดมาซิ...ตอบดีๆนะ ไม่งั้น..."

 

"...ก็..คุณแกล้งอ่ะ คุณหยุด." คำพูดท้ายประโยคแทบไม่พ้นออกจากลำคอ

 

“แต่ฉันไม่ได้กัดลิ้นหรือบิดหูคเธอนี่!”ต่อว่าเธออย่างเสียอารมณ์สุดๆ เพราะคราวนี้เธอเล่นแรงไป

 

“สมน้ำหน้า” ตอกกลับเขาอย่างไม่หยี่ระ สะบัดหน้าใส่อย่างขุ่นเคืองไม่แพ้กัน เธอไม่เจ็บกายแต่เธอเจ็บใจและ...ค้าง

 

“เห๊อะ...เป็นไร หงุดหงุด”กระซิบถามเสียงหวิว สองมือพลางลูบไล้ใบหูที่แดงเถือกไปด้วย “ยังไม่เสร็จ” ยั่วจบก็เป่าลมร้อนหูบางอย่างจงใจใหัเธอเสียวซ่าน จนใบหน้างามต้องผงะหนี

 

“ไม่ต้องมาถาม แล้วเอาหน้าออกไปไกลๆด้วย เหม็นขี้หน้า”มือบางพยายามผลักใบหน้าคมออกห่างจากตน แต่ทว่าข้อมือเรียวกับถูกเขายึดไว้แล้วกระตุกร่างบางเขาหาอกแกร่งก่อนจะใช้สองแขนแกร่งหนีบรัดเธอเข้ากับตัวเขา

 

“เอ๊ะ!”

 

“ก็ไม่รู้ไง คิดว่าเธอไม่ชอบ ร้องเสียงหลงเลย...”ใบหน้าคมก้มลงบอกคนในอ้อมกอดก่อนจะไหวไหล่อย่างยียวน “ฉันก็เลยหยุด”

 

      “ปล่อย!”

 

“ไม่เอาสิ อย่างอน”

 

“ไม่ได้งอน”

 

“จริง?”

 

“...” ร่างบางถลึงตาใส่เขาเพราะเธอเริ่มหงุดหงิดแล้ว เมื่อเขาพูดไม่รู้เรื่องสักที

 

“งั้นเดี๋ยวทำให้ใหม่...นะ” บอกเธอพลางทำท่าจะเกี่ยวขาเธอขึ้น

 

“อย่านะ! พอเลย..ปล่อยด้วยจะไปอาบน้ำ ดึกแล้ว อากาศจะเย็น...”เงยหน้าห้ามเขาเมื่อเขายังไม่ยอมฟังเธอ จนเธอต้องผลักอกเขาแรงๆ

 

“อ๋อ..นิ้วเย็นสินะ เธอคงไม่ชอบ”

 

เพี๊ยะ

 

มือบางฟาดที่ต้นแขนล่ำอย่างเต็มแรงขึ้นสังเกตเห็นเป็นรอยนิ้วมือทั้งสี่ก่อนจะเดินหนีคนที่พูดจาสองแง่สองง่ามอย่างกวนประสาท

 

“อ๊ะๆๆ...จะไปไหน”ร่างสูงคว้าข้อมือเรียวไว้ทัน กระตุกเพียงเบาๆอย่างต้องการให้เธอหันมา ก่อนจะก้มลงมองไปที่หน้าท้องแกร่งกับตัวตนที่ยังโด่เด่ของเขา ทำให้สาวเจ้าต้องลากสายตารมองตามก่อนรีบเบนหน้าหนีด้วยความเขินอาย

 

“อะไรอีก?”

 

“เลอะ”

 

“ห๊ะ!” ร่างบางขมวดคิ้วถามอย่างไม่เข้าใขความหมายที่เขาจะสื่อ

 

“เธอทำฉันเปื้อน” เขาเอ่ยบอกเธออย่างเนิบนาบ ก่อนจะอธิบายเพิ่มเติมอีก “หน้าท้องฉันเปื้อนน้ำหวานของเธอ เธอต้องรับผิดชอบ”เขาแกล้งบอกเธอพลางทำหน้าจริงจัง

 

“บ้า” เธอบอกเขาอย่างขวยเขิน หน้าแดงกับคำพูดที่วกวนในเรื่องใต้สะดือ

จ๊วฟ!

 

เสียงดูดนิ้วทำให้เธอต้องหันไปมอง พบว่าร่างสูงกำลังดูดน้ำเมือกสีใสบนนิ้วร้ายที่เขาเป็นคนหลอกล่ออกมา

 

“อืม...หวาน หวาน” เสียงกระเส่าประกอบกับการไล้เลียนิ้วร้ายและสายตาเซ็กส์ซี่ที่ทอดมองมายังเธอทำให้เธอรู้สึกร้อนผ่าวที่ช่วงล่างอีกครั้ง

 

“โรคจิต” ต่อว่าเขาเบาๆ กัดปากนิดๆ หน้าเธอแดงมากกว่าเก่า จนเธอต้องรีบสะบัดข้อมือออกจากจอมวายร้ายแล้วเดินหนีเขาไปที่ตู้อาบน้ำทันทีแต่ยังมิวายมีเสียงตะโกนไล่หลัง

 

“ทำเป็นอาย...อยากเปลี่ยนที่ก็บอกมาเหอะ”

 

แกร็ก  แกร็ก แกร็ก 

                “เห้ย! ล็อกทำไมว่ะ” ร่างสูงพยามจะเปิดประตูตู้อาบน้ำ แต่ทว่าประตูถูกล็อกไว้ภายใน ซึ่งมีร่างอรชรแต่ทว่าอวบอัดยืนโชว์บั้นท้ายงอนงามภายใต้สายน้ำที่เย็นฉ่ำ

 

                ปึง ปึง ปึง

 

                “เปิดประเลย เปิด!”ทั้งทุบประตู ทั้งตะโกนเรียก เมื่อเห็นว่าเธอไม่มีทีท่าจะหันมาสนใจ มัวแต่ยืนลูบหน้าล้างตัว

 

                “เปิดประตูเดี๋ยวนี้!! เปิด” เขาเริ่มหงุดเมื่อเห็นว่าเธอยังเมินเฉย ทั้งที่เขาจะปริแตกแล้ว ความเป็นชายมันแข็งขึงคับตึงไป ตั้งแต่เห็นเธอเปลือยเปล่าแต่ที่สำคัญเขาอยากจะปลดปล่อยมาตั้งนานแล้ว

                ~ซ่า~

 

                เสียงน้ำกระทบพื้นดังสนั่นแต่คงไม่ดังเท่าเสียงเรียกคนอยู่หน้าห้อง ร่างอรชรลูบไล้ฟองสบู่ไปทั่วเรือนกายขาวผ่องที่เขารู้ว่ามันเนียนนุ่มมือแค่ไหน มือน้อยค่อยลูบไล้ไปที่สองแขนเรียว ขัดถูวนขึ้นไปที่หัวไหล่มนทั้งสองข้าง พลางหันมาชำเลืองมองคนที่เกาะประตูอยู่ด้วยหางตา

 

                ปึง ปึง ปึง

 

                “มุก เปิดประตูเดี๋ยวนี้!” มือหายังทุบประตูเรียกร้องสาวเจ้า ส่วนมืออีกข้างต้องเลื่อนลงล่าง กำรูดปลอบใจกายแกร่งให้อดทนไว้ อีกนิดเดียว...เดี๋ยวจะได้มุดถ้ำ!

 

                ส่วนคนในห้องน้ำยังคงสนุกกับการทรมานสามีตัวเอง มือบางลูบไล้ลงมาที่ทรวงอกนวล ก่อนจะหันหน้ามาช้าๆ สองมีบีบเคล้นเต้าตึงคู่งาม แต่สายตายังคงจดจ้องไปที่ท่อนลำของสามี พลางกัดแกยั่วยวนเขา

 

                ‘ชอบแกล้งดีนัก...ช่วยตัวเองต่อไปเถอะค่ะ’  มุกไหมนึกสะใจเบาๆ

 

         “อ่าส์...มุก เปิดประตู” ร่างสูงยังคงทรมานอย่างเนื่องเมื่อความต้องการพุ่งขึ้นสูงสุด“อ๊ะ..อ่าส์ ซี๊ดด” กายแกร่งปวดหนึบมากขึ้น เมื่อความต้องการมันอัดแน่นจนเข้าต้องชักรูดตัวตนให้เร็วยิ่งขึ้นเพื่อระบายความทรมาน

 

                ส่วนสาวเจ้ายังคงสะใจที่ได้แกล้งเขา ได้เห็นเขาทรมาน ก่อนจะหันหลังให้แล้วโก่งโค้งบั้นท้ายงอนงาม เผยให้เห็นกลีบกุหลายอวบอูมทั้งสองข้างที่ปราศเส้นขน สะโพกสวยยังคงส่ายสะบัดไปมาอย่างยั่วเย้า

 

                “ซี๊ดดดดด อ่าส์ มะ มุก..มุกจ๋า” คำพูดของเขาขาดห้วง กว่าจะเคล้นเสียงเปล่งออกมาได้ช่างยากเย็น วาโยรูกสึกว่าลำคอตัวเองแห้งผากเหลือเกิน...เขาอยากกินน้ำ!

 

        “ทูนหัว เห็นใจผัวหน่อย” สิ้นสุดความอดทน ร่างสูงยอมคุกเข่าขอร้องอ้อนวอน  น้ำเสียงอ้อดอ้อน สีหน้าแดงกร่ำ ขบกรามแน่น เธอนึกสงสารอยากตามใจเขาแต่...เดี๋ยวจะได้ใจ

 

                ร่างสูงยังคงเท้าแขนกับประตูกระจก มืออีกข้างยังคงเพิ่มความเร็วมากขึ้นเรื่อย จนเขาต้องซบหน้าลงกับลำแขนล่ำ

 

                “อ่าส์...มุกจ๋า จะ มะ ไหว ซี๊ดดด”

 

                ร่างบางยังทรมานเขาต่อไปด้วยการกระเถิบเข้ามาใกล้ คุกเข่าลงตรงหน้าเขา สายตาจดจ้องที่ลำกายแกร่ง กัดปากเบาๆให้เขาเสียวกับเธอ สองมือเรียวเคล้นคลึงปทุมงาม สลับกับบีบเน้นเม็ดบัวบนยอดทรวง พลางแอ่นอกลอย มือน้อยข้างหนึ่งลูบไล้ลงเบื้องล่าง ผ่านหน้าท้องแบนราบไร้ไขมัน ผ่านสะดือบุ๋มลงไปจนกระทั้งถึง...

 

                สายตาคมยังจดจ้องตามมือเรียวที่ขยับขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะจะโคน สะโพกสวยส่ายพลิ้วปากบางครางกระเส่า

 

                “มุก ขอร้องละ ซี๊ดดดด ฮื้อ” จวนเจียนจะปริแตกแต่ด้วยความช่ำชองในช่องทางรัก วาโยต้องขยับตัวตนขึ้นลงแล้วกดหนักๆที่หัวบานคล้ำของมันให้มันชา ให้มันสงบลงเล็กน้อย

 

                ร่างบางส่ายหน้าพลางขยิบตาให้เล็กน้อย ก่อนจ้วงมือบางแหวกแยกกลีบกุหลาบเพื่อทำความสะอาด...ต่อหน้าเขา มือน้อยขยับทำความสะอาดเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่ง...

 

                “อ๊ะ อ๊ะ อือออ อ่าส์ ซี๊ดดดดดดดด อ่าา”ร่างสูงกระตุกเกร็งทั้งๆที่ยังไม่ได้เข้ามาในกายเธอ ธารน้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งกระฉุดจนเปรอะมาจนถึงผนังกระจก...ขายหน้าชะมัด

 

                ร่างบางหัวเราะคิกคัก ลอยหน้าลอยตาเยาะเย้ยเขาอยู่ภายในที่เธอแกล้งเขาได้สำเร็จ

                ทีใครทีมันนะคะ ที่รักขา’

                “อ่าส์ ซี๊ดด แสบนักนะแม่คุณ

นิยายเรื่องนี้อาจจะทำ ebook นะคะ แต่มีส่วนหนึ่งที่จะอัพให้อ่านกันคะ

ขอบคุณค่ะ

 

 

 

 

                

 

 

 

 

 

                

 

 

  

 

 

 

VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 3 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 2 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 1 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 1 ) Vote
ลุ้นๆ
( 4 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 1 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 3 ) Vote
COMMENTS
No results found.
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 20 ตอน
โดย : BAM
จำนวนคนชม : 57,838 ครั้ง


toggles :
ตอน
CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required