HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
หวนรัก วิวาห์ลวง (NC20+)
นักเขียน : BAM
จำนวนผู้เข้าชม : 58,557 ครั้ง
บทที่ 1 วิวาห์ลวง 1/4

ปัง...ปัง...ปัง...

“นี่ แม่คุณจะนอนในห้องน้ำหรือไงห๊ะ!” วาโย เมื่อเห็นว่าเจ้าสาวหมาดๆของตนเข้าห้องน้ำไปทำกิจส่วนตัวร่วมชั่วโมงยังแล้วแต่ไม่มีทีท่าว่าจะออกมาง่ายๆ เจ้าบ่าวเช่นเขาจึงต้องทุบประตูเรียก

 

“ค่า... เสร็จแล้วค่ะ เอ่ออ..สักครู่นะคะ” เสียงตะโกนตอบกลับมาจากภายในอย่างไม่มั่นใจนัก แม้จะใช้เวลาทำใจอยู่นานสองนานกับการที่ต้องเผชิญหน้ากับเขาเพียงลำพังอีกครั้ง หลังจากเหตุการณ์ที่ถูกคุกคามภายในห้องแต่งตัวเมื่อช่วงเย็นที่ผ่านมา

 

            เพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา หลังจากที่รับรู้ว่าต้องเป็นเจ้าสาวแทนพี่สาวที่หลบหนีการแต่งงานครั้งนี้ ทำให้ชีวิตที่หลบอยู่หลังม่านตลอดสามปีของเธอปั่นป่วนไปหมดและอะไรๆ มันคงจะดีกว่าหากคนที่เธอต้องแต่งงานด้วยไม่ใช่เขา...วาโย อดีตคนรัก อดีตที่เธอเป็นคนพังมันกับมือ แต่ใครเล่าจะรู้ว่าเธอต้องกรีดใจตัวเองแค่ไหน ต้องกล้าหาญเท่าไหร่ที่ต้องบอกเลิกเขาทั้งที่ยังรักอยู่เต็มหัวใจ เพียงเพราะ...

 

 “เร็วๆ อย่าลีลาสิ ค่าตัวก็จ่ายไปแล้วตั้งมากมาย ออกมาทำหน้าที่ได้แล้วมั้ง ฉันไม่ใจป๋า มาจ่ายซ้ำสองหรอกนะ” มุกไหมหลุดจากภวังค์ด้วยน้ำเสียงดูหมิ่นดูแคลนที่ยังดังมาไม่ขาดสาย ทำให้ร่างบางถึงกับหน้าชา ก่อนที่จะเปิดประตูห้องน้ำเธอต้องสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อเรียกกำลังใจให้กับตัวเองแล้วปลอบตัวเองเบาๆว่า อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด เพราะทุกๆอย่างมันเกิดจากครอบครัวเธอทั้งสิ้น

 

 

แอด...

          “จริงๆ นี่ไม่ใช่เวลามาอาบน้ำนะ เวลาแบบนี้...มันต้องเข้าหอสิถึงจะถูก”เขาบอกเธอยิ้มๆ พร้อมกับใช้สายตาโลมเลียไปทั่วร่างบา จนทำให้ใบหน้างามร้อนผ่าวจนต้องหลบสายตาเขา

 

“ดึกแล้วคุณไปอาบน้ำเถอะค่ะ มุกก็จะได้ไปแต่งตัวเหมือนกัน”ร่างบางในชุดคลุมอาบน้ำพยายามเดินเบี่ยงตัว หลบเขาออกจากห้องน้ำ แต่ทว่าร่างสูงกลับเบี่ยงตัวปิดทางออกไว้

 

“เดี๋ยวสิ...จะรีบไปไหน เราไม่มาต่อจากเมื่อตอนเย็นกันหน่อยเหรอ”ร่างสูงเท้าแขนล่ำพิงกับกรอบประตูก่อนจะใช้สายตาคุกคามเธออย่างหื่นกระหาย

 

 

“ไม่ค่ะ..กรุณาถอยด้วยค่ะ”กล่าวบอกเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่ทว่าโหนกแก้มกลับขึ้นสีระเรื่อ เมื่อหวนคิดถึงหตุการณ์ระหว่างเธอกับเขาเมื่อช่วงเย็น

 

“ตามใจ.....ถอดเสื้อให้หน่อยสิ” จู่ๆเขาก็เอ่ยบอกเธอด้วยสีหน้านิ่งๆ

 

“ค่ะ?” ร่างบางช้อนหน้าขึ้นมองเขาแล้วต้องขมวดคิ้วมุ่น

 

“บอกว่า...ถอดเสื้อผ้าให้หน่อย” พูดจบคนตัวโตก็ดันร่างบางเข้าห้องน้ำไปพร้อมกับตนเองก่อนกับล็อคประตูเสร็จสรรพ

 

“จะดีเหรอค่ะ...มุกว่าคุณถอดเองจะง่ายกว่านะคะ”

 

“ไหนๆ ก็อยากมาเป็นเมียฉันจนตัวสั่นแล้วหนิ ก็ทำหน้าที่หน่อยสิ”

         

          “มุกไม่ถนัดค่ะ เชิญคุณตามสบาย มุกขอตัวค่ะ” พูดจบร่างบางรีบสาวเท้าไปที่ประตู แต่ทว่ายังช้ากว่าคนตัวโต สองแขนล่ำตวัดร่างบางเข้าหาจนปะทะกับอกแกร่ง

 

“นี่ อย่ามาเล่นแง่กับฉัน...บอกแล้วไง ฉันไม่จ่ายเพิ่มให้หรอก “

 

“ทุเรศ!! ปล่อย  ปล่อยนะ” ร่างบางดีดดิ้นในอ้อมแขนแกร่ง แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าเขาจะปล่อยเธอ

      

        “ไม่ ปล่อย” คนตัวโตลอยหน้าลอยตาพูดอย่างกวนประสาท “ทำไม แค่ถอดเสื้อผ้าให้ผัวหน่อยไม่ได้หรือไง มากกว่าถอดก็เคยกันมาละ แต่ก่อนทั้งขี่ ทั้ง ขะ โย่.ม..” วาโยพูดยังไม่ทันจบประโยคก็ถูกมือบางปิดปากไว้แน่น

 

            “นี่!! อย่าพูดนะ” คนถูกกล่าวหาหน้าแดงไปกับคำพูดสุดห่ามของเขา คนตัวโตพยายามสลัดมือบางออกจากปาก แต่ยิ่งสลัดเธอกลับกดมือให้แน่นขึ้นกว่าเดิม เขาจึงเปลี่ยนจากการสลัดมือบางเป็นการใช้ลิ้นเลียฝ่ามือเธอแทน

 

“อี๋ สกปรก!” ร่างบางรีบสลัดมืออกอย่างรวดเร็ว

 

         “แหม แค่นี้ทำเป็นรังเกียจลิ้นฉัน แต่เดี๋ยวอีกหน่อยเธอจะร้องขอ เธอก็รู้ว่าผู้ชายอย่างฉันมันร้ายที่ลิ้น”กระซิบกระซาบเสียงหวิวริมหูบางอย่างยั่วเย้า ก่อนจะขบเม้มมันเบาๆ

 

         “กรี๊ดดดดดด หยาบคาย ปล่อยนะ ปล่อย ปล่อยสิ นี่ๆ ๆๆ นี่แหนะ” ร่างบางเริ่มดิ้นอีกครั้ง คราวนี้ทั้งหยิก ทั้งข่วน ทั้งทุบ ทั้งตี

 

          “โอ๊ย..จะดิ้นอะไรหนักหนาวะ..ทำไม ห่างผัวแค่ไม่กี่ปี ทำเป็นสะดีดสะดิ้ง ทำไม? ไอ้หน้าอ่อนนั่นมันถึงใจกว่าฉันนักหรือไง

 

          “เพี้ยะ” ร่างบางสะบัดเรียวใส่ใบหน้าคร้ามคมเต็มแรง

 

 

         “เลว!”

 

 

 

VOTE นิยาย
ชอบตอนนี้จังเลย
( 1 ) Vote
เรื่องมันเศร้า
( 1 ) Vote
โกรธแล้วนะ
( 3 ) Vote
โอ๊ย...เขิน
( 1 ) Vote
ลุ้นๆ
( 1 ) Vote
อ้าว... ซะงั้น
( 1 ) Vote
เดี๋ยวเจอดี!
( 1 ) Vote
COMMENTS
No results found.
LEAVE A COMMENT
INTRODUCE WRITER
(แนะนำนักเขียน)
toggles
ลงแล้ว : 20 ตอน
โดย : BAM
จำนวนคนชม : 58,557 ครั้ง


toggles :
ตอน
CONTACT WRITER
(ติดต่อนักเขียน)
* all fields are required