HONGSAMUT SEARCH :
ค้นหานักเขียน
ค้นหานิยาย
ค้นหาหนังสือพร้อมขาย
สุดรักลวงใจ
ณพรรษธ์สรฌ์
ฟีน่า
ชูการ์บีท
390 บาท
ไม่มีการแนะนำ
ให้คะแนนหนังสือ :

บทวิจารณ์

  • สุดรักลวงใจ ณพรรษธ์สรฌ์

 

เพราะคำพูดที่ไม่รู้จักคิดของหัศวรรชทำให้พรรณพัตรามองเขาเป็นคู่อริตั้งแต่ไม่ทันได้รู้จัก หากเธอไม่คิดว่าเพราะความใจร้อนของตัวเองมันจะทำให้เธอได้รู้จักผู้ชายที่เปลี่ยนโลกที่แสนสมบูรณ์แบบของเธอให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้นไปกว่าเดิม แต่ถึงหัศวรรชจะมีเสน่ห์ชวนให้หลงใหลสักเพียงใดและได้รู้ความจริงว่าเป็นเช่นใด หรือแม้แต่สายสัมพันธ์อันดีงามและนับเนื่องมาเนิ่นนานขนาดไหนของสองครอบครัว แต่พรรณพัตราก็ใช่ว่าจะยอมกระโจนลงในบ่วงที่หัศวรรชต้องการอย่างง่ายดาย

 

ตลอดชีวิตของเสือหวงเช่นหัศวรรช ผู้หญิงสวยไม่ใช่ไม่เคยพบ หากแต่ทำความรู้จักมาจนนับไม่ถ้วนแต่กับแม่น้องน้อยที่โชคชะตาพลิกผันให้คลาดกันไปยี่สิบกว่าปีคนนี้ แค่แรกเห็นหัศวรรชก็รู้แล้วว่าเขาจะไม่เป็นเสือหวงความโสดอีกต่อไป ถ้าอยากได้ต้องได้ และควรขอบคุณความเข้าใจผิดของพรรณพัตราซินะที่ทำให้เธอเดินเข้ามาทำให้เขาต้องหวั่นไหวเช่นนี้ และในเมื่อหัศวรรชมีภาษีที่ดีกว่าทุกคน มีแบ็คอัพชั้นดี มีครอบครัวที่พร้อมจะช่วยกันต้อนพรรณพัตราให้มาเป็นสุดที่รักของเขาแล้วไยหัศวรรชจะไม่ใช้ทุกข้อได้เปรียบเพื่อทำการนี้ให้สำเร็จ

 

เอาเถิดถึงพรรณพัตราจะไม่ใช่ผู้หญิงที่ปากอย่างใจอย่างจนทำร้ายตัวเอง แถมหัศวรรชก็จัดเป็นกันชนชั้นดีงานนี้ก็คือว่าวินวินกันทั้งสองฝ่าย  แต่ถ้าจะคิดว่าลูกพลับหวานอย่างเธอจะถูกจับกินง่ายๆ ก็ต้องขออภัยเพราะขึ้นชื่อพรรณพัตรากุหลาบงามก็ต้องมีหนามแหลมไว้คอยป้องกันภัยกันบ้าง ถ้าเธอไม่สวยและมีสมองบวกกับความร้ายกาจคงไม่ใช่พรรณพัตราอย่างแน่นอน

 

รักคนฉลาดก็เป็นเรื่องดีแต่ถ้าจะให้ดีกว่าหัศวรรชก็ไม่อยากให้คนรักจับไต๋ความเจ้าเล่ห์ของเขาได้มากไปกว่านี้เลย รักจนแทบจะกลืนกินเอาไว้ในอก เก็บเธอไว้ให้พ้นจากสายตาของผู้ชายทุกคนและรักที่มากจนหึงหวงจนแทบเสียเรื่องเสียราวก็หลายที แต่คิดจะให้เลิกรักก็ฝันไปเสียเถิดเสียชื่อเสือหวงกันพอดี ทว่านี้ไม่ใช่การเอาชนะแต่คือการได้รักและเป็นเจ้าของผู้หญิงที่เกิดมาเพื่อเป็นครึ่งหนึ่งในชีวิตของเขาต่างหาก

 

ทั้งรักทั้งโกรธและหลากหลายอารมณ์ที่ปะปนกันจนพรรณพัตราพูดไม่ออก หากรักก็ไม่ใช่ทั้งหมดของการที่คนสองคนจะมีชีวิตร่วมกัน ความไว้ใจและการเข้าใจในกันและกันต่างหากที่จะพารักให้ยืนยาว พรรณพัตราไม่ปฏิเสธว่าเธอเชื่อในรักอันล้นอกล้นใจของหัศวรรชหากเธอก็ต้องการบางอย่างที่หนักแน่นกว่านั้น ความรักไม่ได้จบลงด้วยคำว่าการแต่งงานอันสวยหรูอลังการหรือความเหมาะสมกันในทุกด้าน หากมันคือการเริ่มต้นของคำว่าครอบครัว

 

ตั้งแต่วันแรกที่โชคชะตาพาพรรณพัตราวิ่งเข้าสู่อ้อมกอดของเขา หัศวรรชก็บอกตัวเองว่าเขาจะปล่อยเธอไปไม่ได้ การได้เป็นเจ้าของเธอ ครอบครองตัวเธอคือความปรารถนาอันสูงสุดแต่มันไม่ได้จบเพียงแค่ตรงนั้น การได้อยู่กับสุดที่รักที่เขาต้องใช้ทุกหนทางมาเพื่อร้อยรัดตัวเธอไว้คือสิ่งที่สำคัญที่สุด อุปสรรคอาจทำให้รักสั่นคลอนในบางครั้งแต่ทุกครั้งที่มันคลี่คลายจะยิ่งทำให้รักนี้แน่นเหนียวยิ่งขึ้น จนไม่มีสิ่งใดพรากความรักของเราสองคนไปได้อย่างแน่นอน

 

  • คอมเม้นท์ส่วนตัวนะคะ

 

เอาของลองอ่านมารีวิวกันอีกแล้วค่ะ สรรหาความหลากหลายมาให้ได้อ่านกันจะได้ไม่เบื่อกันไปก่อนนะคะ นิยายจากนามปากกาที่บอกตรงๆ ว่าอ่านค่อนข้างยาก กว่าจะสะกดกันออกมาได้ คือสะกดได้ก็ยังไม่แน่ใจเลยว่าจะออกเสียงถูกหรือเปล่า อ่อนด้อยภาษาไทยกันอยู่ด้วย แต่เอาเป็นว่านามปากกาประมาณนี้แล้วกันค่ะ  จะว่าไปที่สะดุดตาและเลือกเรื่องนี้มาลองอ่านเพราะคำโปรยดูน่าจะออกมาในทางหวานๆ อะไรแบบนั้นนะคะ

 

เป็นนิยายที่ฟีน่าชอบเรียกกึ่งแซวว่า นิยายสายอภิมหาร่ำรายมหาศาล รวยแบบไม่ลืมหูลืมตา รวยไม่สนใจใครกันเลย นางเอกที่เรียกว่าครบเครื่อง สวย เก่ง มาจากครอบครัวที่สุดจะอลังการ คุณสมบัติควรถูกใครสอยไปเป็นภรรยามานานแล้ว แต่สวยเลือกได้ สวยยังไม่ต้องการห่วงผูกคอที่เกิดปรี๊ดแตกกับเนื้อข่าวที่อาจทำให้ธุรกิจของเธอเสียชื่อได้ งานนี้ความโมโหบังตาต้องแล่นไปจัดการตัวการถึงที่แต่ไม่คิดเลยว่าคนที่จะแล่นมาจัดการดันทำให้เธอรู้สึกอย่างอื่นไปด้วย แต่ปณิธานจัดการพ่อตัวร้ายก็ไม่หมดไป อีกฝ่ายเองก็ไม่ต่างกันจากแค่แรกพบก็บอกกับตัวเองเลยว่าคนนี้ละใช่เลย รักดูจะราบรื่นสุดๆ เพราะแท้จริงสองครอบครัวสนิทกันมาก มากจนน่าแปลกใจว่าทำไมถึงคลาดกันไปถึงยี่สิบแปดปีเต็มๆ คงเพราะพระพรหมเล่นตลกอย่างแน่นอน อุปสรรคบนหนทางรักแทบไม่มี ยกเว้นคนสองคนที่ต้องพิสูจน์กันว่ารักเพียงพอจะอยู่ด้วยกันไปตลอดรอดฝั่งจริงหรือ

 

คืองานนี้คำโปรยเชื่อได้จริงๆ นะคะ เพราะอะไร คือพระเอกเขาเป็นเพลย์บอยตัวพ่อครองความโสดมาจนเข้าไปสามสิบแปดปีแล้ว แต่ดันตกหลุมรักนางเอกตั้งแต่แรกพบ ชนิดที่ว่าคนนี้ใช่ต้องได้ พอรักแล้วไม่มีเปลี่ยนใจไปไหนเลย ไม่มีคิดมากอะไร ทางรักสบายมาก คือปัญหาแม่ผัวลูกสะใภ้ให้กลุ้มใจก็ไม่มี  มีปัญหาเดียวคือความรักแรง หึงแรงของพระเอกนี้ละที่จะทำเอาเสียงานกันตลอดเวลา รักที่มากไปบางที่มันก็มีปัญหาได้เช่นกัน จึงเป็นการปรับตัวให้เข้าหาซึ่งกันและกันมากกว่า ความหวานเว่อร์จึงไม่ใช่ประเด็นในการจีบนางเอกอย่างหนัก แต่ต้องควบคุมสติตัวเองสักนิดแล้วมันจะดีเอง

 

เขาเรียกว่านางเอกกับพระเอกเป็นคู่ที่สมกันเป็นกิ่งทองใบหยกฝังเพชรกันเลยทีเดียวค่ะ ถ้าพระเอกเป็นอย่างไรดีขนาดไหน โปรไฟล์อลังการนางเอกก็เท่าเทียมกันเป๊ะ แต่นางเอกใช่แค่จะมีดีที่สวยและรวยมาก นางยังเก่งกาจในการทำงานสุดๆ กันอีก แต่ก็มีความร้ายนิดๆ เอาแต่ใจบ้าง และมั่นใจในตัวเองสูงซึ่งไม่ถึงกับดูข่มพระเอกอะไร แค่เธอไม่ใช่คุณหนูที่พอสบตากับพระเอกแล้วเอาแต่หน้าแดง อ่อนระทวยให้พระเอกจับทำอะไรก็ได้ รักก็รักแต่มันต้องมีอะไรที่ไม่ได้ถือว่าจับเธอเข้ากรงทอง ให้แต่งตัวสวยๆ นั่งรอสามีอยู่ที่บ้านไปวันๆ เธอเป็นเวิร์คกิ้งวูแมนตัวแม่ ปาร์ตี้เกิร์ล ทำงานหนักเที่ยวก็หนักพอกัน คือเป็นสไตล์ของสาวสังคมที่ต่อให้ไม่มีพระเอกมาในชีวิตเธอก็มีชีวิตที่สุขสบายได้เช่นกัน

 

ตอนแรกจริงๆ ฟีน่าก็คิดว่าจะรีวิวเรื่องนี้ดีไหมนะ คือมันไม่ได้ไม่สนุกจนไม่อยากหยิบมาพูดถึงหรอกนะคะ เพียงแต่จริงๆ เนื้อเรื่องมันสนุกในแง่ที่ว่า ปราศจากตัวที่ทำให้สองคนนี้มีปัญหากัน พวกนางอิจฉา นายอิจฉานี้ไร้บทบาทมาก สิ่งทีทำให้มีปัญหาคือความหึงหน้ามืดของพระเอกนี้ละ มันเป็นการมองความรักของคนที่โคตรจะเหมาะสมกันสองคนทำไงดีนะจะได้รักกัน แต่งงานกัน ประคับประคองชีวิตแต่งงานให้ไปรอด ไม่ล่มเพราะแรงหึงพระเอกไปก่อน คือเนื้อเรื่องมันสนุกแต่จุดพีคมันอาจจะไม่ยังไม่ค่อยมีเท่าไรค่ะ อ่านได้ฟินๆ อิชชี่นางเอกไปว่านางจะโชคดีอะไรขนาดนั้น ชีวิตพร้อมสรรพสุดๆ สายที่ต้องการเรื่องที่สบายใจไร้กังวลเรื่องนี้เลยค่ะ อุปสรรคน้อยนิดมาก ฟีน่าอ่านจบแล้วก็รู้สึกว่าสนุกดีเพียงแต่ความที่เล่มมันหนามาก เนื้อเรื่องยาวแต่มันไม่มีอะไรมากนัก อืดเอื่อยเป็นช่วงๆ ด้วย เพราะมันมีแค่ปมว่าพระเอกหึงมาก หวงมาก อยากสละโสดเต็มทน แต่สาวเจ้าดันยังไม่อยากแต่งงาน ก็แนวอ่านเอาสบายใจกันไป ก็เลยลังเลว่าจะรีวิวดีไหมนะ แต่ก็สะดุดใจนิดหนึ่งตรงท้ายเรื่องปล่อยตัวละครที่แบบน่าสนใจมา กึ่งๆ เป็นลูกพี่ลูกน้องนางเอก พอไปตามหาข้อมูลนักเขียนลงออนไลน์จบแล้ว ต้องอ่านซินะเพราะเราสนใจตัวละครนี้มาก สรุปคือติดแหง็ก ติดกว่าเล่มแรกที่เปิดตัวให้เรามารู้จักหนึ่งในนิยายรวยมหาศาลแบบนี้ ก็ถ้าคิดว่าจะชอบเล่มสอง ก็เอาเล่มแรกมารีวิวแนะนำกันดีกว่าเพื่อประกอบการตัดสินใจเพราะนิยายจะสายร่ำรวยอลังการกันทุกเล่มอย่างแน่นอน

 

สนุกไหม สนุกค่ะ แต่มันไม่มีปมอะไรให้ต้องลุ้นมาก รักกัน เปิดเผยใจมากๆ ตัวร้ายนี้ตอนแรกไม่คิดว่าจะมีมุกเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดมาด้วย แถมมุกรักคนที่ยังฝังใจจนดูแบบว่านี้ถ้าพี่แกไม่ตัดใจหรือเข้าใจตัวเองว่าจริงๆ รักนางเอกหรือแค่รู้สึกดีและเอ็นดูจะกลายเป็นว่าตัวละครนี้คือน่ารำคาญไปเลย  ดีที่กลับตัวได้อยู่ แม้จะแบบนึกในใจว่า พ่อคุณ เขาแต่งงานมีสามีไปแล้ว รักกันขนาดนั้น พี่จะหวังอะไรอีก จนก่อเรื่องก่อราวพอสมควรเลยทีเดียว  ซึ่งส่วนที่รู้สึกสะดุดใจมีไหมก็มีหลายจุด อย่างอันหนี่งที่อ่านแล้วก็ขำๆ พระเอกเรียกนางเอกว่าเมียเด็ก คือฟีน่าค้านในใจเลย นางเอกอายุสามสิบแล้วไม่ถือว่าเป็นเมียเด็กแล้ว ถึงจะห่างกันแปดปีก็ตามที ในความรู้สึกเรา เมียเด็กมันต้องสิบเก้าจนยี่สิบนิดๆ พอเข้าหลักสามสิบไปแล้ว มันไม่รู้สึกว่าเป็นเมียเด็กเท่าไร

 

เสื้อผ้าหน้าผมพระเอก นางเอกจัดเต็มมาก คืออธิบายมากจนมันดูไม่จำเป็นกับเรื่องเลย ใส่แบรนด์กันมาบ่อยไปนิดหนึ่ง หรือบอกเลยว่านางเอกใส่กระโปรงทรงดินสอ ใส่เสื้อทรงนั้นเรียกว่าอะไร แรกๆ ก็ไม่เท่าไร แต่พอมาอีกแล้วก็รู้สึกว่ามันไม่จำเป็นต้องลงลึกขนาดก็ได้หรือเปล่า อ่านข้ามๆ กันไปในบางช่วง ดีว่าหลังๆ จะเริ่มไม่มีแล้ว

 

ตัวละครเยอะมาก จนบางทีก็มีงงนะคะ ยิ่งช่วงมีลูกเนี่ย คือชื่อคล้ายกันมาก แถมมีชื่อรองเป็นภาษาอังกฤษอีก มึนตึ้บไปเลย ต้องคิดก่อนว่าลูกของสองคนนี้ชื่อไทยชื่ออะไร ชื่อรองชื่ออะไร เพราะบางช่วงก็ชื่อไทย แต่บางช่วงเรียกชื่อรองเหมือนชื่อเล่น ตั้งสติก่อนสตาร์ทอ่านช่วงนี้แป๊บ และจุดนี้ไปเจอเล่มสองมึนหนักค่ะ เพราะสองเล่มรวมกัน ญาติเยอะมากมหาศาลไปเลย แทบจะขอสาแหรกตระกูลกันเลยเพื่อประกอบการอ่านและทำความเข้าใจว่าใรเป็นใคร สำคัญอย่างไร จะมาในเล่มไหน  และความที่ตัวละครที่เป็นลูกเยอะมาก ก็เล่นมีลูกกันสี่คนกัน เห็นแล้วว่าคงเล่นชุดครอบครัวกันไปอีกนาน เกริ่นคู่ครองของลูกสาวเอาไว้แล้วได้กับใคร เรื่องมันเลยยาวมาก ยาวไปจนขั้นลูกโตเป็นสาวจนจะแต่งงานกันเลยทีเดียวค่ะ

 

และเม้นท์ในส่วนของตอนที่อ่านบ่วงน้ำผึ้งเล่มต่อนิดหนึ่งกับส่วนที่มีฉากร่วมกับเล่มนี้ รู้เลยว่าฉากเดียวกัน คำพูดเดียวกัน ซึ่งส่วนตัวฟีน่ารู้สึกว่ามุมมองของเรื่องควรต่างกัน ถึงแม้จะเป็นฉากร่วมแต่การเล่าเรื่องของอีกเล่มคือเล่มในมุมของตัวละครคนละตัวกัน สำหรับคำพูดเหมือนกันได้ แต่ในส่วนของการบรรยายน่าจะมีการบิดคำบ้าง ไม่ใช่เหมือนกับเล่มแรกเป๊ะขนาดนั้นจะทำให้ดูมีโทนเรื่องที่เข้ากันมากกว่า

 

แล้วหยิบมารีวิวแบบนี้ชอบไหม คือชอบในระดับหนึ่งนะคะ แต่ชอบภาคต่อมากกว่า ซึ่งตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าชอบจริงๆ หรือเพราะการอ่านแบบตอนต่อตอนไม่ใช่หนังสือความตื่นเต้นจะต่างกัน ต้องได้เล่มบ่วงน้ำผึ้งมาก่อนอ่านจริงจังจะรู้ว่าโทนในการเล่าเรื่องไม่ต่างกัน เราจะชอบเหมือนตอนอ่านออนไลน์หรือเปล่าต้องลองดู ตัวฟีน่าอ่านออนไลน์ของนักเขียนไปสองเล่มแล้ว เรียกว่าติดอยู่ แต่นิยายสไตล์นี้มันมีความคล้ายๆ การในแกนหลักของเรื่อง พล็อตที่เลือกใช้ ครอบครัวที่เท่าเทียมกันมากในทุกด้านของสังคม การรักกันปัญหารอบข้างน้อยสุดๆ  แต่ประเด็นหลักคือคนสองคนมากกว่าที่จะปรับตัวเข้าหากันได้แค่ไหน มันก็ทำให้การอ่านสบายใจไม่เสี่ยงกับน้ำตา แต่ว่ามันจะอ่านแบบที่เรียกว่าติดๆ กันเกินสี่เล่มแล้วมันจะทำให้เราเบื่อไปก่อน เพราะจับจุดของการเล่าได้ ความตื่นเต้นลดลง เรียนรู้สเตปการเล่าแล้ว ความตื่นตาตื่นใจหายไป คงอาจจะต้องหยุดพักก่อนไปหาอะไรที่ต่างคั่นเวลาสักนิด แต่ ณ ตอนนี้ก็ยังถือว่าฟีน่าอ่านเล่มสองและสามถือว่าติดอยู่  ซึ่งเล่มแรกอาจจะไม่ได้ชอบและกรี๊ดสุดเสียงทั้งที่พระเอกนี้เข้าสเปคทุกอย่างแต่มันก็มีเสน่ห์ในเรื่องแต่ไม่ครบเครื่อง ความสมบูรณ์ที่สุดเลยเป็นกลายเป็นจุดอ่อนนิดๆ แต่อ่านผ่อนคลายความเครียดและโลกที่ไม่สมหวังก็ถือว่าทำหน้าที่ของสมปรารถนาแล้ว แต่คนอ่านเรื่องมากไปเองค่ะ แค่บอกตัวเองไว้ว่านิยายของนักเขียนเขาโลกสายน้ำผึ้งแช่ทองคำ ดังนั้นเรารู้ตัวว่าขี้เบื่อจงอย่าดึงดันอ่านติดๆ เกินไป รู้ว่าอ่านรอดล่ะ แต่สักสามเล่มก่อนค่อยเอามาดองได้เวลาดีๆ ค่อยอ่านต่อ แต่สำหรับเล่มแรกของนักเขียนฟีน่าให้ผ่านนะคะ แต่อาจจะไม่ถึงขนาดถูกใจเป็นที่สุด

Reader‘s Comment

Mode : Back Packers